In aanloop naar de Panini Ruilbeurs (zondag 15 juli, Café Engelenburgh in Utrecht), publiceren wij dagelijks odes aan bijzondere Panini-plaatjes. Heb jij ook een favoriet Panini-plaatje? Stuur dan een stukje tekst over het waarom, plus een afbeelding naar: info@staantribune.nl. Het betreffende verzamelalbum maakt niet uit. Vandaag: schrijver Matthijs van Asselt over Ronald de Boer.

Ik zal het maar gelijk toegeven: ik ben niet zo’n georganiseerd mens en daardoor automatisch geen goede verzamelaar. Vandaar dat het even duurt voordat ik mijn eigen Panini-collectie heb gevonden, hoewel ik weet dat er zich ergens in mijn huis een schoenendoos vol stickers van het WK ‘90 bevindt, die jarenlang bij mijn ouders op zolder heeft geflirt met de vergetelheid.

Als ik hem heb gevonden, nies ik mijzelf bijna terug in de tijd. Het stof dat van de doos afkomt en ik moeten ongeveer even oud zijn.

Tijdens het WK in 1990 was ik twee, en de doos is dan ook een erfstuk van mijn broer, die hem na het lezen van dit stukje waarschijnlijk terug wil. Naast de onvermijdelijke warboel van Panini-plaatjes tref ik een dubbeltje, wat kapotte elastiekjes – die indirect bewijzen dat de vorige beheerder een geordender persoon was – en een postzegel met het portret van Franco erop met een waarde van 2 pesetas. Een vluchtig onderzoek leert dat deze in 2018 tussen de €0,01 en €0,03 waard is.

Mijn oog valt op een man zonder voetbaltenue; hij draagt een witte polo onder een blauw jack. Fahrudin Omerovic (Yugoslavia) staat erbij, een doelman. Ik zal niet doen alsof ik alles over hem weet, en het eerste zoekrondje leert dat hij niet de meest bekende Fahrudin is. Sterker nog: hij is niet eens de bekendste Fahrudin Omerovic. Ik stuit op een van terrorisme verdachte man met die naam, maar leer al snel dat deelname aan het WK van 1990 voor deze Fahrudin Omerovic uitgesloten is – het gaat in dit geval om een 23-jarige, en daarvoor moet je toch echt in 1995 geboren zijn.

Mmm, 1995. Als ik mijn ogen sluit zie ik Van Gaals karatetrap en Patricks puntertje voor me, terwijl op de achtergrond de cd Ajax heeft de Cup! met alle radioverslagen speelt. Toevallig kom ik in de WK-doos net een vreemde eend in de bijt tegen: een plaatje van Ronald de Boer ten tijde van het EK 2000 hoort natuurlijk niet thuis in een verzameling van Italia’90.

O ja, ik  had het misschien eerder moeten zeggen, maar dit is een ode aan Ronald de Boer. Denk maar even aan hem, en hoe goed hij was. Zijn korte kappen. Goals met links, rechts en het hoofd. En die prachtige tranen voor de camera na een o zo nodige overwinning.

Denk maar niet aan die fopduik tegen Tsjechië en laat die arbitragezaak even links liggen. Vergeet de penalty tegen Brazilië en herinner die feilloze tegen Llama. Denk aan twee jaar later twee man afschudden tegen Argentinië, de pegel tegen Zuid-Korea en de buikschuiver na zijn goal tegen Mexico.

Ik denk aan Emile Schelvis, die in een late woensdagavondsamenvatting een doelpunt tegen Vitesse becommentarieerde met: “Je weet wat hij wil, je weet wat hij kan, en toch is het niet te verdedigen.”

Zowel Ronald de Boer als Fahrudin Omerovic speelde overigens geen minuut op het WK 1990.

Heb jij ook een favoriet Panini-plaatje? Stuur dan een stukje tekst over het waarom, plus een afbeelding naar: info@staantribune.nl. Het betreffende verzamelalbum maakt niet uit.

Voor in de agenda: Panini Ruilbeurs

Datum: zondag 15 juli (14.00 uur tot 16.00 uur)

Locatie: Café Engelenburgh van oud-voetballer Joop van Maurik (onder meer Holland Sport, FC Utrecht), Aquamarijnlaan 15-a, Utrecht.

Toegang is uiteraard gratis, net als de bitterballen. Neem je dubbele plaatjes en verzamelalbums mee!

Na de Ruilbeurs kun je de WK-finale kijken.