21 april 2017

Samen met Menno zit ik in het café van Stadsbrouwerij De Hemel in Nijmegen. “Doe ons maar de Helse.” Het is onze derde stop van de zelfgeorganiseerde kroegentocht in Nijmegen. Tot onze verrassing krijgen we de Helse Engel voorgeschoteld. We hadden juist de Helse Proeverij besteld. In plaats van een aantal glazen met verschillende soorten bier hebben we één gevuld glas voor onze neus staan. “Ach, dan nemen we de proeverij hierna toch”, oplossingsgericht als we zijn. Daar doen we verder niet moeilijk over.

We nemen een slokje van de Helse Engel, een Tripelbier zo verleidelijk dat een waarschuwing nodig is. Gelukkig is de bodem van het glas snel in zicht en kunnen we alsnog de proeverij bestellen. Tien glazen met verschillende soorten bier staan even later voor onze neus op tafel. Rookbier, zomerbier en zelfs een zware Grand Cru passeert de revue. Het is de ideale voorbereiding op het belangrijke degradatieduel van vanavond. De Schapenkoppen kunnen aan alle onzekerheid een einde maken door in Groesbeek van Achilles’29 te winnen.

Toen we de plannen maakten om de uitwedstrijd van FC Dordrecht in Groesbeek te bezoeken hadden we bedacht om er een relaxte dag van te maken. Het is een van de laatste wedstrijden van het seizoen, waarin we afscheid gingen nemen van Achilles’29. Op dit moment is dat anders. In een week tijd is veel gebeurd. Achilles’29 heeft zijn laatste twee wedstrijden gewonnen. In Volendam versloegen de Groesbekers de oranjehemden met 1 – 2. Ondertussen wist FC Dordrecht zijn twee paaswedstrijden niet te winnen. Het paasweekend heeft weinig verlichting gebracht voor de eilandbewoners. Met nog drie wedstrijden te gaan is het seizoen bijna ten einde en bedraagt de voorsprong van FC Dordrecht nog een schamele drie punten. In het slechtste geval is niet alleen het seizoen ten einde, maar ook het betaalde voetbal in Dordrecht. Over een aantal uren wordt misschien wel de belangrijkste wedstrijd in de geschiedenis van FC Dordrecht ooit gespeeld. Vandaag kan Achilles’29 bij winst in punten gelijk komen met de Schapenkoppen. Iedereen schijt zeven kleuren stront. De rook komt bijna uit mijn mobiele telefoon van alle berichten van de verschillende whatssappgroepen waar ik inzit. Vorig jaar konden we, als Dordrechtsupporters, zonder problemen met de auto naar Groesbeek afreizen. Nu alles op scherp staat is een buscombi ingesteld. Een buscombi betekent dat we een middag Nijmegen kunnen vergeten. Gelukkig komt Achilles’29 zelf met de oplossing. Op de website van de club worden de kaarten zonder enige restrictie verkocht. Voor de zekerheid koop ik vier kaarten op het adres van mijn zusje. Die is namelijk woonachtig in Nijmegen. Dan worden de kaarten in ieder geval niet op het laatste moment geblokkeerd mochten de restricties alsnog wijzigen. Risicowedstrijd of niet; een gezellige middag in Nijmegen laten wij ons niet ontnemen. We ontwijken de buscombi en we gaan op eigen gelegenheid via Nijmegen naar Groesbeek. Mijn gevoel geeft aan dat het vandaag goed gaat komen met de Schapenkoppen. Om die reden kan ik met volle teugen genieten van deze lange en gezellige drinking session in de oudste stad van Nederland. 

Het is het doemscenario waar niemand op zit te wachten. Toch kon afgelopen maandag al even gewend worden aan een lege tribune achter het doel van de Krommedijk. Vanwege een wespennest werd de noordtribune tijdens de tweede helft tegen SC Telstar ontruimd. Het leven van de FC Dordrecht-fans is al zwaar. Het werd voor één supporter nog erger nadat deze werd gestoken door een raak geplaatste angel van het venijnige zwart met gele beestje. Ongedierte in het stadion van FC Dordrecht is niet nieuw, maar wespen zijn van een iets gevaarlijker soort. Na de wespensteek prikte ook Telstar hard in de broze Schapenkoppen. Sportclub Telstar won met 0 – 2 in de Merwestad. FC Dordrecht raakte hierdoor nog dieper in de problemen. Elke keer wanneer we denken dat FC Dordrecht wel veilig lijkt te zijn komt Achilles’29 toch weer dichterbij. Van de twaalf punten voorsprong zijn nu nog drie punten over. Het zwaard van Damocles hangt boven de Krommedijk. Het is vanavond alles of niets. Het voortbestaan van een club hangt af van het duel van vanavond. De nieuwe regeling van de KNVB dat een club uit de Jupiler League degradeert is geen verkeerde beslissing. Het maakt het allemaal veel spannender. Helaas staat Jong AZ in de rij om Achilles’29 of FC Dordrecht op te volgen. De beloftenteams in de reguliere competitie maken het voetbal ook niet aantrekkelijker. Niemand in de Jupiler League zit te wachten op een uitwedstrijd tegen Jong Utrecht of Jong AZ. Het is de bedoeling het voetbal, lees de grote clubs, naar een hoger niveau te tillen en niet om de competitie aantrekkelijker te maken.

“Ongedierte in het stadion van FC Dordrecht is niet nieuw, maar wespen zijn van een gevaarlijker soort”

FC Dordrecht trainde gisteren achter gesloten deuren. Op diverse fora werden supporters eerder deze week opgeroepen om de laatste training voor de cruciale wedstrijd bij te wonen. De club liet heel kort voor aanvang van de training weten dat de deuren dicht bleven om de pers buiten te laten. Alle oproepen waren dus voor niets. Ook RTV Rijnmond kon met onverrichter zaken weer terugkeren naar Rotterdam. Door een parasol op zijn zij te leggen en spanbanden op te hangen werd het zicht in het stadion verhinderd voor de pers. Het ging allemaal op een manier zoals dat alleen bij FC Dordrecht kan. De tijd van alles tijdelijk afplakken is helaas voorbij. De scheuren zijn te groot en hier dienen drastische maatregelen tegen genomen te worden. Alle tijdelijke oplossingen eisen nu langzaam zijn tol.

Langzaam maar zeker stapelen de lege glazen zich op en nadert de proeverij zijn einde. Ook Dordrecht heeft, zoals een echte stad betaamt, een eigen brouwerij. Mijn voorkeur van de Stadsbrouwerij Dordrecht is de Triepel 1433. Het tripelbier is vernoemd naar het jaar waarin de brouwerij zich vestigde in Dordrecht. De Stadsbrouwerij Dordrecht is gelegen in het centrum aan het Buddingh’ Plein. ‘In den Slotel’ was de naam van de vroegere brouwerij in Dordrecht. Later werd De Sleutel opgekocht door meneer Heineken. Op een voorgevel aan een van de pakhuizen aan de Kuipershaven in Dordrecht is de naam Heineken nog steeds terug te vinden. Heineken adverteert tegenwoordig trots met hun biermerk Brand als oudste nog bestaande brouwerij van Nederland. Het feit is alleen dat meneer Heineken De Sleutel heeft opgekocht en de brouwerij heeft stopgezet. Op deze manier is het makkelijk om van de concurrentie af te zijn. Zo is bijna alles, ook de basis van de bierhistorie in Nederland, wel weer terug te herleiden naar Dordrecht.

Vanaf het centraal station van Nijmegen stappen we, tezamen met een groep Almeloërs, op buslijn 5. De heren uit Almelo vragen waar ze uit moeten stappen om bij Achilles’29 te geraken. “De Oude Molen”, roepen we naar achteren.

De Oude Molen is de dichtstbijzijnde halte bij sportpark De Heikant. We krijgen de vraag of we voor Achilles’29 zijn. “Nee hoor, voor FC Twente”, antwoorden we om de boel een beetje op te stoken. Lang blijven we in onze rol. De buschauffeur verdient een bloemetje als hij omroept dat hij ons een stuk verder af wil zetten dan bushalte De Oude Molen. Onze kostbare voeten wordt een langere wandeling bespaard.

Op hetzelfde moment dat wij het parkeerterrein opwandelen komen de drie bussen met supporters uit Dordrecht aanrijden. In totaal hebben 150 supporters de busreis naar Groesbeek ondernomen. Vanuit zowel bus één, twee als uit drie zie ik een vingertje naar mijn kant wijzen. “Foei, je had met de bus mee gemoeten”, is de reactie die ik daaruit aflees. Ik herken al snel een aantal mensen in de bus en andersom. Niet alleen de supporters, maar ook de stewards hebben mij al snel in de gaten.

“Jullie komen ook uit Dordrecht volgens mij.”

Henk Boksma, de beveiligingscoördinator, geef mij een hand en is samen met Wilma, de hoofdsteward, bij ons komen staan. Het was vrije verkoop van de kant van Achilles’29. Hierdoor overtreden wij op geen enkele manier enige regel.

“Hebben jullie gepind in Nijmegen?” is de vreemde vraag die ik krijg.

“Ja, ik denk het wel.”

Blijkbaar heeft een groep supporters uit Dordrecht de reis naar Nijmegen gemaakt om meer te ondernemen dan alleen het drinken van een biertje. Daar hebben we niets van gemerkt.

Dat we niets hebben gemerkt was niet zo gek. De groep is die dag niet in Nijmegen geweest. Een aantal jongeren had een foto van jaren terug op social media geplaatst. In werkelijkheid zaten ze in Dordrecht. Alles om de boel in de zeik te nemen. Best geestig. 

We hebben de keuze om alsnog plaats te nemen in het afgesloten bezoekersvak. Menno en ik moeten toch nog even op Joël en Laurens wachten. We slaan dit aanbod af. “Dan is het nu jullie eigen verantwoordelijkheid.” Het is fijn dat de beveiligers het beste met ons voor hebben. Veel hooligans heeft Achilles’29 niet en ik maak mij absoluut geen zorgen over mijn veiligheid. De meeste bezoekers zijn ‘ramptoeristen’ die een spannende wedstrijd willen bezoeken.

Tijdens het wachten zien we ook Hans de Zeeuw aan komen huppelen. Hiermee, met het huppelen, overdrijf ik niet. Het lijkt erop dat de algemeen directeur iets weet wat wij niet weten. Hij oogt alsof hij vrij zeker is van zijn zaak. Met een grote lach op zijn gezicht wandelt De Zeeuw het terrein op. Wanneer ook Joël en Laurens zijn gearriveerd nemen we plaats achter het doel net naast het bezoekersvak. Veel supporters hebben het stadion ook gevonden. De Heikant staat goed vol. Het is ook de ultieme plek voor een degradatiekraker. Een knus sportpark dat afgeladen staat. De Almeloërs van de heenweg komen ook bij ons staan. Al snel hebben ook zij door dat wij niets met FC Twente hebben, maar met FC Dordrecht. Eén van de jongeren uit Almelo probeert wat te communiceren met de bezoekers. Speciaal voor deze wedstrijd is een hek geplaatst om de supporters van elkaar te scheiden. Vreemd dat juist een hek zorgt voor meer problemen. Het heeft vast te maken met de taalbarrière schat ik in, want geheel vriendelijk is de conversatie niet. Het is wel vermakelijk. Minder vermakelijk is de beginfase van de wedstrijd. Al vrij vroeg in de wedstrijd krijgt Achilles’29 een strafschop. Tot grote opluchting van ons deel van het sportpark wordt de strafschop gestopt door Tim Coremans. Halverwege de eerste helft komt Achilles’29 dan alsnog op een 1 – 0 voorsprong. Een nachtmerrie lijkt aanstaande. Rechts van ons horen we gevloek. Vijf minuten later, waarin we vooral slecht voetbal zien, krijgt ook FC Dordrecht een strafschop. Joey Godee laat gelukkig wel zien hoe het moet. Wat een heerlijk moment. In het vak naast ons zwaaien groene vlaggen in de lucht en vallen de supporters elkaar in de armen. Ook wij juichen mee. Het spel is van beide kanten niet goed, maar de spanning is enorm groot. Gérard de Nooijer zit geen moment in de dug-out. Aan de spelers van Achilles’29 is te merken dat ze deze wedstrijd als laatste strohalm zien.

Wanneer de scheidsrechter fluit voor de rustpauze kunnen we even op adem komen. Althans, dat was de bedoeling. Voor we het weten staan de stewards uit Groesbeek voor onze neus. De vriendengroep uit Almelo wordt meegenomen. De reden is mij niet bekend, want de sfeer was totaal niet gespannen. Wij worden ook meteen weggeleid naar de hekken van het uitvak. Met z’n vieren mogen we plaatsnemen tussen de Schapenkoppen. Het is tijdens de rustpauze een supporterstransfer die ik nog zelden heb beleefd. Joël kijkt al een beetje moeilijk.

“Joël, straks moeten we met de bus terug. Dan kan je morgen met de trein je auto weer ophalen.” In de tweede helft is het spel zo slecht dat beide teams het niet verdienen om in de Jupiler League te blijven. Ballen worden richting Duitsland geschoten. Degradatie-, promotie- en kampioenswedstrijden zijn nu eenmaal nooit goed, maar wel beladen en vol spanning. Achilles’29 speelt met veel passie en het team is niet van plan om zich neer te leggen bij de rechtstreekse degradatie. Het eerste slechte nieuws komt links van ons. Het bier in het drankpunt van het uitvak is op. Het lijden wordt nog erger gemaakt. Stonden we nog maar aan de andere kant van het hek. Op het moment dat de laatste vijf minuten van de wedstrijd ingaan is het Jop van Steen die de bal namens Achilles’29 binnen kopt. De Heikant juicht. Verslagen hangt een aantal Schapenkoppen tegen de reclameboarding.

Het is stil om ons heen. Een speld valt op de grond aan onze zijde, dat kan ik horen. Het meeste balbezit is voor de zwart met wit gestreepte hemden. Ook de meeste kansen zijn voor de thuisploeg. Geheel onterecht is het doelpunt dan ook niet. Wel zuur. Een nederlaag betekent nog niets, maar nu staat FC Dordrecht wel in een moeras waarin niemand een helpende hand toesteekt. Niet de schoenen, maar ook de benen zijn naar beneden getrokken. De hel van de degradatie en het voortbestaan van de club lijken zo aanstaande. We maken ons klaar voor een lange en zware terugreis. De negentig minuten zijn inmiddels om. In de blessuretijd gebeurt niet veel. De derde en laatste minuut van de blessuretijd gaat in en het is wachten op het eindsignaal.

“Het is stil om ons heen. We kunnen een speld horen vallen.”

De geur van zweet komt mijn neus binnen. Armen krioelen om mij heen. Het shirt van de persoon die in mijn armen is gesprongen is nat. Bier vliegt door de lucht. Mawouna Amevor is net de boarding over gesprongen om feest te vieren met de fans. Van de hel zijn we nu opeens in de hemel aanbeland. Een afgeslagen voorzet is zojuist door Erol Alkan in de allerlaatste minuut van de extra tijd tegen de touwen geschoten. FC Dordrecht had nog weinig kansen gekregen en de wedstrijd leek in een 2-1 voor Achilles’29 te eindigen. Uitgerekend een verdediger tekent aan voor misschien wel het belangrijkste doelpunt in de historie van de club. De club leeft. De supporters ademen nog, al moeten sommigen nu wel aan de zuurstofslang. In de euforie is de aanvoerder zijn feestje aan het vieren met de fans terwijl de andere spelers van gekte niet weten wat ze moeten doen. Ergens gaat een shirt uit en alles en iedereen met een voorkeur voor de Schapenkoppen springt in de lucht. Nog voordat Achilles’29 kan aftrappen horen we ook meteen het eindsignaal. Opnieuw klinkt gejuich. Langzaam wordt de feestvreugde omgezet in opluchting. 2-2 is een eindstand die nagenoeg zekerheid geeft wat betreft behoud in de Jupiler League. Nagenoeg is nog steeds niet officieel. Met nog twee wedstrijden te gaan is het verschil, met drie punten, onveranderd. Het doelsaldo van FC Dordrecht is vijfentwintig doelpunten beter dan dat van Achilles’29. De club uit Groesbeek heeft dus minimaal vier punten nodig in de resterende twee duels. Daarbij moet het hopen dat FC Dordrecht zowel thuis tegen Emmen als in Den Bosch verliest. Toch mogen we dit al het wonder van Groesbeek noemen. Erol Alkan verdient volgens een aantal Schapenkoppen nu al een standbeeld. De degradatiekraker eindigt in een gelijkspel. FC Dordrecht heeft in ieder geval niet verloren.

“Wat is dit lekker zeg”, hoor ik van verschillende Schapenkoppen om mij heen. Van Frank, Rolin en nog vele andere supporters krijg ik high fives. Harold staat voor mij en in plaats van een hand laat hij een speciaal attribuut zien. Met de aanvoerdersband van Mawouna Amevor in zijn hand staat de voormalig barmedewerker van het supportershome met een grote grijns voor me. Het was mij ontgaan, maar in de feestvreugde is het Harold gelukt om de aanvoerdersband van Mawouna te pakken te krijgen. Een paar dagen later is dit goed te zien in een filmpje van RTV Rijnmond. Een doelpunt maakt veel emoties los. Dat is prachtig om mee te maken. Dit is nu al het mooiste moment van dit seizoen. Na afloop mogen wij gelukkig wel meteen te voet het bezoekersvak verlaten.

Joël kan opgelucht zijn auto starten. In gedachten zit hij morgen al in de trein van Dordrecht naar Nijmegen om zijn rijmobiel op te halen. Met z’n vieren stappen we in de auto. Menno is onderweg in slaap gevallen. Halverwege de reis schrikt hij wakker. Snel doet hij het raam open en hangt met zijn gezicht naar buiten. De Helse Engel zoekt zijn weg naar buiten. Niet veel later stoppen we bij een benzinestation. Wij voor een versnapering om de innerlijke mens te bevoorraden en Menno kan in de tussentijd de buitenkant van de auto met een sopje schoonvegen.

Het boek De Republiek wordt uitgeroepen, een seizoen op pad met de Dordtse Schapenkoppen, waarin Pieterjan Geneugelijk een jaar lang FC Dordrecht volgt, is hier verkrijgbaar. Koude en gure avonden aan de Krommedijk werden afgewisseld met de verre uitwedstrijden naar Venlo en Leeuwarden. Zo bezocht de auteur uitwedstrijden per auto, trein, bus en zelfs met de fiets. 

Tekst: Pieterjan Geneugelijk