Chelsea – Arsenal staat komende zondag op het programma, een duel tussen twee van de drie grote clubs van Londen. Het had weinig gescheeld of er was nooit een Chelsea geweest. Slechts dankzij de beet van een Schotse terriër wordt deze derby dit weekend op Stamford Bridge gespeeld.

Het verhaal van Chelsea begint eigenlijk in 1896. Twee rijke broers – Gus en Joseph Mears – besluiten om het stadion Stamford Bridge in de Londense wijk Fulham te kopen. Dat was destijds nog een pauperig atletiekstadion. Het plan was om er een voetbalclub te laten spelen, maar dat mocht pas twee jaar nadat de vorige eigenaar was overleden. Die had dat namelijk als clausule opgenomen in het verkoopcontract. De voormalige eigenaar was een oud besje, maar de gebroeders Mears moesten tandenknarsend wachten tot hij stierf in 1902. Vervolgens was het nog even twee jaar doorbijten en daarna konden de plannen worden gesmeed. Het idee was om Stamford Bridge flink te verbouwen en er een echte voetbaltempel van te maken die FA Cup finales kon huisvesten.

De broertjes wilden niet alleen een groot stadion, ze wilden ook een vaste bespeler op Stamford Bridge hebben. Henry Norris, de voorzitter van Fulham, werd benaderd. Die wees het voorstel echter af, want hij vond de huur van £ 1.500 per jaar veel te hoog. Dit was een grote tegenvaller voor de broers, die hoopten Fulham in hun stadion te laten spelen. Ze kregen daarop een aanbieding van Great Western Railway Company. Dat bedrijf wilde Stamford Bridge graag kopen en er een stortplaats voor steenkool van maken. De aanbieding was erg verleidelijk en de broers leken toe te gaan happen. Het plan voor een superstadion ging diep in de koelkast.

Ondertussen verscheen er met Fred Parker een andere voetballiefhebber ten tonele die heel graag een superstadion in Londen wilde. Hij probeerde Gus Mears over te halen om zelf een voetbalclub op te richten en die dan in het stadion te laten spelen. Om hem te overtuigen van zijn plan, maakte hij een afspraak met Mears. Zoals het heren van stand betaamde, maakten ze een rustige wandeling door het park om daar tot een consensus te komen. Mears maakte van de gelegenheid gebruik om zijn Schotse terriër uit te laten. Hij had weinig zin in de discussie, want zijn besluit stond eigenlijk al vast: het stadion zou worden verkocht aan het steenkoolbedrijf.

Zo liepen de mannen wat informeel te babbelen, totdat de hond van Mears ineens zijn tanden in het been van Parker zette. De hond beet flink door, want het bloed kwam door de broek van Parker heen. Mears reageerde heel koel en zei: “Scotch terrier, always bites before he speaks!” Deze reactie deed Parker – ondanks de pijn – in lachen uitbarsten en hij sloeg Mears op zijn schouder en vertelde dat hij hem de coolest fish in town vond. Die reactie beviel Mears weer heel erg. Fred Parker leek hem een heel geschikte kerel. Hij bedacht zich geen moment en vertelde tegen Parker dat hij meeging met zijn plan om samen een club op te richten om op Stamford Bridge te laten spelen. Iemand die zo reageerde, moest wel betrouwbaar zijn.

Enige wat er nu nog moest gebeuren, was een club oprichten. Op 14 maart 1905 kwamen de Mears broertjes en Fred Parker samen in de pub The Rising Sun, tegenover het stadion. Als eerste moest er een naam worden verzonnen. Fulham kon niet, want die club bestond al. Stamford Bridge FC werd ook van de hand gewezen, omdat de kreet ‘Play up Stamford Bridge’ volgens Gus Mears niet liep. London FC kwam daarna opborrelen, maar ook die naam werd van tafel geveegd. Het moest wel lokaal blijven om de buurt achter de club te krijgen. De naastgelegen borough – Chelsea and Kensington – werd daarom boven gehaald. De keuze was nu om de club of Chelsea FC te noemen of Kensington FC. Unaniem werd voor het eerste gekozen.

Chelsea werd nog diezelfde zomer tot ieders verbazing meteen tot het profvoetbal toegelaten. Het is de enige club die dat ooit gelukt is zonder een wedstrijd te hebben gespeeld. Een combinatie van een indrukwekkend stadion, veel goede spelers (Gus Mears had zijn buidel getrokken en volop talent aangetrokken van andere clubs) en een goede speech van Fred Parker voor de commissie deden het verkiezingscomité overtuigen. De rest is history. Chelsea is tegenwoordig uitgegroeid tot een van de ‘Grote Drie’ van Londen en ziet Fulham slechts als een klein broertje.

Chelsea – Arsenal op tv!
Onze partner Ziggo Sport zendt Chelsea – Arsenal zondag vanaf 14.30 uur live uit op Ziggo Sport en Ziggo Sport Select. 

Check hier welke duels Ziggo Sport dit weekend nog meer live uitzendt.