“Daar is ‘m! Daar is ‘m! Ik weet zelfs niet wie het is, maar we zijn alweer op weg naar Mexico! Het is Georges Grün! Danke Georges.” Deze legendarische woorden sprak BRT-commentator Rik De Saedeleer vandaag in 1985. Tijdens de WK-kwalificatiewedstrijd Nederland-België gooide PSV’er Eric Gerets vijf minuten voor tijd de bal voor het doel en verdediger Georges Grün kopte, nota bene tussen de aanvallers John van Loen en Ruud Gullit in, fraai binnen achter Hans van Breukelen.

Met zijn kopbal stelde Grün deelname van de Rode Duivels aan het WK 1986 veilig. Bondscoach Leo Beenhakker wandelde met het hoofd tussen de schouders eenzaam de spelerstunnel van De Kuip in. Nederland moest thuis teleurgesteld toekijken hoe de Belgen in Mexico de halve finale bereikten. Vorig jaar, precies dertig jaar na de beruchte kopbal, belden we met Georges Grün.


grun

Behalve eigenaar van een kledingzaak is de Belgische ex-international tegenwoordig ook voetbalanalist voor de Franstalige commerciële zender RTL tvi. Hij heeft er net een vakantie met een jetlag van tien uur op zitten als hij vriendelijk, maar nog wat slaperig de telefoon opneemt.

Wist u toen meteen wat het belang van dat doelpunt was?
Grün: “Ik was er mij niet direct van bewust. Ik moest de tijd nemen om te beseffen dat dat het doelpunt was dat ons kwalificeerde, want we hadden al zoveel kansen gemist in die wedstrijd. Maar we verdienden het wel. Men is mij vanaf dan beginnen te ontdekken in België en Nederland. Dat doelpunt heeft mijn internationale carrière gelanceerd, want zonder die goal had ik niet op het WK gestaan. Het was voor mij het eerste echt grote toernooi. Het EK in Frankrijk in 1984 was toch van een andere orde dan een WK.”

In de heenwedstrijd stond u aan de aftrap, in de terugwedstrijd viel u twee minuten na de rust in. Waarom?
“Ik was in de heenwedstrijd niet goed: door de rode kaart van Wim Kieft had ik ineens geen aanvaller meer op wie ik moest letten. Ik kon defensief en offensief te weinig brengen. Daarom zat ik bij de returnwedstrijd op de bank. Ik zou van bij het begin spelen als Van Loen meedeed. Hij was de reden dat ik op het veld stond. Niemand had hem zien opwarmen tijdens de rust. De assistent-trainer had het in de gaten gehouden, maar Van Loen moet zich in de kleedkamer of zo hebben opgewarmd. Toen we zagen dat hij na de rust in de ploeg stond, moest ik mij nog snel in twee minuten opwarmen. De temperatuur was tijdens die wedstrijd min vier, denk ik, dus ik was nog niet helemaal warm toen ik in het veld kwam. Maar ik voelde van bij de eerste contacten dat ik goed in de wedstrijd zat, want ik won alle luchtduels.”

Maar John van Loen is niet de kleinste.
“Maar je ziet op sommige foto’s uit die wedstrijd dat hij mij niet altijd volgt. Bovendien sprong ik net voordat hij sprong. Dan kom je er zelfs als kleinere speler nog boven uit. Leo Beenhakker heeft de fout gemaakt om Gullit achterin te laten spelen toen Nederland voor stond. Hij speelde bijna als libero, waardoor wij geen druk naar voren meer voelden. Een tactische fout.”

Hoe reageerden Nederlanders u uw doelpunt?
“Wij hebben gevierd in onze kleedkamer. Ik heb er later eigenlijk nooit negatieve reacties op gekregen. (Lachend:) Ik ga vaak vissen in Nederland en als men dan in een gesprek te weten komt wie ik ben, lachen we er samen nog eens goed om.”