Heb jij, net als Staantribune-volger Jordy van Helden, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Tenerife is het grootste van de zeven Canarische eilanden in de Atlantische Oceaan. Dichter bij Afrika dan bij Europa, maar toch is het Spaans grondgebied. Menig toerist geniet hier, aan de zuidkust van het eiland, het hele jaar door van zon, zee en strand. Maar wat niet veel mensen weten is dat in de hoofdstad, aan de noordkant van het eiland, een voetbalstadion ligt van een club met een roemrucht verleden. Estadio Heliodoro Rodríguez López is de thuishaven van CD Tenerife.



Momenteel voetbalt Tenerife zijn wedstrijden op het één na hoogste niveau van Spanje. Op de erelijst van de club staat geen enkele trofee, maar Tenerife heeft wel gloriejaren gekend. In 1997 reikte de club tot de halve finale van de UEFA Cup, mede door Feyenoord uit te schakelen. Uiteindelijk bleek Schalke 04 te sterk over twee wedstrijden. Roy Makaay was ook twee jaar actief bij Tenerife en het team werd jaren getraind door bekende trainers als Rafael Benítez en Jupp Heynckes.

De jaren daarna ging het echter bergafwaarts met de club, mede door financiële problemen. Wat volgde, was degradatie uit de hoogste afdeling van het Spaanse voetbal in 2002. Het jaar erop degradeerde de club opnieuw, nu naar het derde Spaanse voetbalniveau, wat nog altijd een zwarte bladzijde is in de clubhistorie.

Met deze informatie bezocht ik in oktober 2016 een thuiswedstrijd van Tenerife tegen Getafe CF. Ik woon sinds enige jaren op het eiland en heb me aangesloten bij één van de supportersverenigingen van het eiland, genaamd ‘Armada Sur’. Als je vanuit het zuiden van het land de reis naar het stadion maakt, lijkt het er meer op dat je een toeristische rondrit maakt dan dat je naar een voetbalwedstrijd gaat. Overal waar je kijkt, zie je de mooiste vergezichten, bergen, vulkanen en tropische boom- en diersoorten. Maar zodra je de stad binnenkomt, weet je dat het hier toch echt om voetbal draait.

Het stadion ligt midden in de stad op loopafstand van het metro- en busstation. Wat gelijk opvalt is dat buiten het stadion een gemoedelijke sfeer hangt. Er is een markt waar je van alles kunt kopen, van merchandise tot eten en drinken. De mensen lopen allemaal pas vijftien minuten voor aanvang het stadion in. Dit heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met het alcoholverbod dat de Spaanse voetbalbond hanteert binnen de stadions.

Met een capaciteit van 24.000 is het met 8.000 supporters matig gevuld. Toch hangt er een prima sfeer en wordt er negentig minuten lang lawaai gemaakt door de fanatieke aanhang. In Spanje is een voetbalwedstrijd echt een familie-uitje. Je moet oppassen dat je niet struikelt over de kinderwagens die overal in de gangpaden staan of over de voetballende kinderen op de tribunes.

De vloer van de tribune ligt bezaaid met de schillen van pompoenpitten. Volgens goed Spaans gebruik worden deze genuttigd in de voetbalstadions in het hele land. Met een glaasje cola onder de Spaanse zon zie ik een saaie wedstrijd die in 0-0 eindigt.

Na een goed seizoen dat jaar eindigt de club op de vierde plaats in de tweede divisie en die plaats geeft recht op de play-offs. Nadat Tenerife won van Cadiz, volgt de finale voor promotie naar het hoogste Spaanse niveau, die over twee wedstrijden wordt gespeeld tegen Getafe. De eerste wedstrijd wordt gespeeld op Tenerife en door mijn connecties binnen de supportersvereniging ben ik een van de gelukkigen die een kaartje weet te bemachtigen.

Bij aankomst in het stadion voel je de sfeer. Het is een mix van trots, spanning en ook boosheid. De boosheid op de gevestigde orde en Spaanse voetbalbond die CD Tenerife liever kwijt dan rijk is. Er hangt een agressieve sfeer buiten het stadion en ook in het stadion blijf je die voelen.

In het stijf uitverkochte stadion wint Tenerife met 1-0 in een meeslepend gevecht op het veld, maar vooral op de tribunes. Het stadion trilt de gehele wedstrijd en het moet voor de tegenpartij echt aanvoelen alsof ze spelen tegen de gehele bevolking van Tenerife. Een levensgroot verschil met de wedstrijd een aantal maanden eerder tegen Getafe.

De terugwedstrijd eindigt in 3-1, waardoor CD Tenerife uiteindelijk een goal tekort komt voor promotie. Maar het nieuwe seizoen is alweer begonnen. Het voetbal leeft weer op het eiland, de seizoenkaartverkoop is veel hoger dan de vorige jaren en na een goede start in de competitie is het geloof er dat promotie haalbaar is. Een slapende reus, ver weggedrukt op een eiland ver van het Spaanse vasteland, is wakker geschud.

Heb jij, net als Staantribune-volger Jordy van Helden, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.