Heb jij, net als Staantribune-volger Roberto Cancian, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Wanneer we de Calle Fondos del Segura op komen rijden, doemt opeens het stadion van UD Las Palmas op. De lichtmasten van Estadio de Gran Canaria verraden het in een kuil gelegen stadion van de club die dit seizoen in La Liga de strijd aanbindt met onder meer Real Madrid, Barcelona en Atlético Madrid. 

Voetbal leeft op het eiland, dat is te zien op het moment dat je het stadion binnenloopt. Vorige maand stonden de mensen al in de rij voor zowel een seizoenkaart als een ticket voor de kraker tegen Atlético. De wedstrijden in Estadio de Gran Canaria, dat plaats biedt aan 33.111 toeschouwers, worden goed bezocht. Tweederde van het stadion is altijd wel gevuld, maar wanneer Messi en Ronaldo langskomen is elk stoeltje bezet. Door de lage ligging van het stadion kunnen honderden mensen vanuit de flats aan de overkant ook nog eens meekijken. Geheel gratis!

De club, die aan het einde van het seizoen 2014-2015 promoveerde vanuit de Segunda División naar de hoogste divisie, ademt gemoedelijkheid uit. Doordeweeks staan de poorten van het stadion gewoon open zonder dat je een heel leger met beveiligingsmensen aantreft voor de poort. Tijdens onze vakantie gaan mijn vriendin en ik ook even langs. Een afspraak maken hoeft niet. “Kom maar gewoon binnen, er is altijd wel iemand om u een en ander te vertellen.” Waar zie je dat tegenwoordig nog in een hoogste divisie?

De auto parkeren we gewoon voor de hoofdingang, betaalautomaten zijn in geen velden of wegen te zien. De openstaande poorten van het stadion verraden direct de imposante contouren, waarbij de kleuren geel en blauw je tegemoetkomen. Ze trekken mij – ik wil toch altijd wel een stadion zien wanneer ik op reis ben – als een magneet naar binnen. Met mijn camera al in de aanslag om zoveel mogelijk plaatjes te kunnen schieten, ga ik steeds sneller lopen. Mijn vriendin ziet het met een lach aan en laat me maar. Ik voel me als een kind in een snoepwinkel.

In de ‘winkel’ die Las Palmas heet, zit de lokale bevolking op stoeltjes te wachten met een nummertje in de hand. Een partytent behoedt hen tegen de zon, aangezien de temperatuur langzaam tegen de veertig graden loopt. Het nummertje dat ze vasthouden is net zo’n nummertje als dat je bij de apotheek kunt pakken. Het is hun medicijn tegen een zwaar of misschien wel overvol jaar.

Veintiuno wordt er geroepen. Een man van in de zeventig staat op en loopt met zijn nummer richting de balie waar zijn seizoenkaart op hem wacht. Even later komt Ramon Bilbao trots naar buiten. Hij laat zijn kaart voor 2017-2018 zien, waarna hij die van de voorgaande jaren ook tevoorschijn tovert. In gebrekkig Engels vertrouwt hij me toe dat hij al meer dan dertig jaar bij de club komt.

Inez, die inmiddels al nummer veintiseis roept, ziet het met een glimlach aan. De beveiligingsbeambte, die zijn scooter tegen de reling van de tribune heeft geparkeerd, rookt zijn sigaretje en geeft een vriendelijk knikje. Even rondkijken mag, maar alleen niet in de kleedkamers, dat is vandaag niet mogelijk. Zonder iets te zeggen voel je dat hij bijna sorry tegen je zegt. Ik vind het allang prima en vermaak me goed in het walhalla voor sportliefhebbers.

Vanuit het stadion is ook de basketbalhal te zien waar CB Gran Canaria haar wedstrijden op hoog niveau speelt. Ruim 11.500 mensen vinden daar hun plekje. Vlak voor de hal traint de selectie van UD Las Palmas. Het is een besloten training, maar de hekken om het veld zijn zo verwaarloosd dat een kijkje nemen op afstand geen probleem is.

Ik vervolg mijn weg weer door het stadion en loop dan ook maar even het gras op. Het gras waar even later Diego Simeone en zijn mannen met maar liefst 1-5 weten te winnen. Het maakt mij niet uit, de club van het eiland zit in mijn hart. Dat trainer Manolo Márquez publiekslieveling Kevin Prince Boateng zag vertrekken naar Eintracht Frankfurt, vinden ze maar wat jammer. De oud-speler van onder meer Schalke ’04 en AC Milan had te kampen met heimwee, waardoor zijn onlangs verlengde contract werd ontbonden.

Heimwee heb ik ook, eenmaal terug in Nederland wil ik dolgraag terug. Maar dan naar het stadion van Las Palmas op Gran Canaria.

Heb jij, net als Staantribune-volger Roberto Cancian, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.