Laatst sprak ik Fred Royers, een gerenommeerde kickbokstrainer, die de kick beschreef die zijn sport bij hem teweegbrengt. “Ruziënde mensen die elkaar op straat de kop inslaan, daar heb ik niks mee. Maar in een ring, in een gereguleerde setting, zie ik kickboksen als de ultieme uitdaging.” Royers traint mensen uit alle lagen van de bevolking, “van mannen tot vrouwen, van putjesscheppers tot advocaten.”

Ik moest aan Royers’ woorden denken toen een gebeugelde Brabander me onlangs vertelde over rivaliserende voetbalsupporters die met elkaar afspreken om te matten. Nooit op klaarlichte dag, altijd midden in de nacht, in bossen of op afgelegen, verlaten industrieterreinen. Via versleutelde websites dagen ze elkaar uit om te vechten. De uitkomst wordt in een uitslag gegoten, die wordt verwerkt in de stand van de knokcompetitie (niet op Teletekst terug te vinden trouwens). Een wedstrijdformulier komt er niet aan te pas.

Royers zei over kickboksen: “Er is respect voor de tegenstander.” Met wat geestelijke lenigheid kun je de geheime gevechten van ‘voetbalsupporters’ beschouwen als kickboksen in teamverband. Immers, ook daar is respect heilig, als ik die gebeugelde Brabander mag geloven dan. “Ga je liggen, dan mag niemand je meer aanraken. Dat is de gouden, enige regel. Wapens zijn verboden uiteraard. En we dragen bitjes.”

Van haat is ook geen sprake: “Na afloop geef je de tegenpartij een hand. Soms nodigen ze je uit voor een biertje, maar dat gaat ons te ver. Respect is goed, maar we blijven wel meer vijanden dan vrienden van elkaar natuurlijk.”

De kick zit hem in de angst, zei de jongen. “Dit is het spannendste wat er is. De minuten vlak voor een gevecht, de adrenaline die je dan aanmaakt. Die scoor je nergens anders. Je vergist je in hoeveel en wat voor soort mensen er meevechten. Van bouwvakkers tot advocaten. Vanwege die verslavende kick. Daarnaast werkt vechten verbroederend. Zij aan zij met je matties, het is een avontuur dat je samen aangaat.”

Gek genoeg voelde ik geen weerstand bij zijn woorden, die ik geloofde. “We doen niemand kwaad, we blijven van onschuldige mensen af en zijn niemand tot last.”

De eerste hulpen van ziekenhuizen, opperde ik. Die zijn jullie tot last. “Nou, dan moet je klussen, stappen, skiën, amateurvoetbal en nog veel meer verbieden”, zei de jongen. Hoewel het mijn hobby niet is om op andere mannen te duiken, heb ik – zolang het met wederzijdse instemming gebeurt en op eigen risico – geen groot bezwaar. 

Foto header: Pro Shots/Thomas Bakker