Paul Gascoignes drie seizoenen in het hemelsblauw van Lazio bestonden uit mooie doelpunten, veel blessures en excentriek gedrag naast het veld. Trainers en bestuursleden werden gek van hem, maar voor de fans op de tribune was en is hij een held.

Eind 2012 spelen Lazio en Tottenham Hotspur in de Europa League tegen elkaar. De Italiaanse club heeft speciaal voor deze wedstrijd Paul Gascoigne uitgenodigd vanwege de speciale band van de speler met beide clubs. Als de Engelsman het veld opkomt, krijgt hij een staande ovatie. Op de Curva Nord zijn spandoeken te zien met teksten als ‘Welcome Back Gazza!’, ‘Still our Hero’ en ‘Lionhearted, Headstrong, Pure Talent, Real Man’. De Irriducibili, de harde kern van Lazio, zijn Gazza nog niet vergeten.

Het is 26 jaar geleden dat Gascoigne bij Lazio tekende. Voor 5,5 miljoen pond, destijds een Brits record, stapt Gazza over van Tottenham Hotspur naar de Italiaanse hoofdstad. Bij zijn aankomst op vliegveld Fiumicino staan duizenden Laziali hem op te wachten. In de aankomsthal wordt keihard “Paul Gascoigne, lalalalala” (op de melodie van Brown Girl In The Ring) gezongen. Het zal het lijflied voor de Engelsman worden en is het begin van een intense liefdesverhouding tussen de fans en Gazza.

Armklem
Gascoigne is al een held bij de Laziali twee jaar voordat hij een bal voor de club heeft getrapt. Na de wedstrijd tussen Engeland en Italië om de derde plek op het WK 1990 wil Gianni Agnelli, de grote man van FIAT en Juventus, Gazza graag spreken. Hij ziet in hem de perfecte versterking voor zijn club. Gascoigne heeft echter geen idee wie Agnelli is. Als de Italiaan zijn hand uitsteekt naar de Engelsman, neemt Gazza zijn hoofd in een armklem en slaat een paar keer op zijn achterhoofd. De transfer naar Juventus gaat niet door, maar in de rest van Italië is Gascoigne meteen een held. Zo laten de ultras van Atalanta Bergamo hun waardering voor de actie van Gascoigne blijken als de Engelsman langskomt met Lazio. Een spandoek met een groot glas bier en de tekst “This is for you, Gazza” is zijn beloning voor het vernederen van de voorzitter van Juventus.

Het duurt even voordat Gascoigne zijn debuut voor Lazio kan maken, doordat hij tijdens een vechtpartij in een pub in Newcastle op zijn geblesseerde knie is gevallen. Maar op 27 september 1992 gebeurt eindelijk waar iedere Laziale zo naar verlangt: het debuut van Gazza. De middenvelder speelt meteen geweldig tegen Genoa. Veertig minuten heerst hij op het veld, totdat Mario Bortolazzi hem uit de wedstrijd trapt. De Irriducibili zijn woedend en hangen vanaf dat moment een spandoek op met de tekst ‘Guai A Chi Ce Lo Tocca’, vrij vertaald: ‘Problemen voor iedereen die hem aanraakt’. Het is een bedreiging aan het adres van iedere speler die Gascoigne schopt.

De Keizer van Rome
In zijn eerste maanden voor Lazio speelt Gascoigne geweldig. En dan volgt in november de eerste echte test: de derby van Rome. De Roma-fans hebben opblaasbare rolstoelen bij zich voor de vaak geblesseerde Gazza en een spandoek met de tekst ‘Paul Gazza, You Are Fat Poofta’. Tijdens de wedstrijd worden Marsrepen richting de Engelsman gegooid als hij in de buurt van het Roma-vak komt. Gascoigne raapt er eentje van de sintelbaan en eet hem op. Dat vinden de Irriducibili geweldig, maar zijn gelijkmaker vlak voor tijd maakt van Gazza pas echt in één klap een held. Hij is voor een halfjaar de keizer van Rome en wordt The Clown Prince of Calcio genoemd.

In zijn biografie noemt Gascoigne de gelijkmaker als een van de hoogtepunten in zijn carrière: “Bij iedere club waar ik heb gespeeld, maakte ik een doelpunt tijdens de belangrijkste derby. Ik heb gescoord in de Old Firm en de North London Derby, maar die gelijkmaker in Rome blijft heel bijzonder voor mij. Zo’n intimiderende sfeer als op die dag heb ik nooit meer meegemaakt. Het kabaal en de haat op de tribune zorgden ervoor dat ik angstig was voor de wedstrijd. Het was echt niet normaal. Spelers van beide elftallen waren bijna aan het huilen, omdat niemand zich kon verstoppen voor woedende supporters bij verlies. Daarom was die 1-1 zo belangrijk.”

De Excentriekeling
Zeker in het eerste seizoen laat Gascoigne schitterende dingen zien op het veld. In het tweede seizoen wordt het alweer minder en het derde jaar is hij vooral geblesseerd. Maar de aandacht voor Gazza van de Italiaanse pers blijft onverminderd groot, dankzij zijn rare fratsen. Het meest berucht is de keiharde boer die hij laat in de microfoon van een journalist, die hem een vraag stelt. Gascoigne krijgt een flinke boete, maar de fans waarderen zijn actie tegen het ‘journalistentuig’.

Zijn teamgenoten moeten er ook aan geloven. Zo stopt hij een dode slang in het jasje van Roberto Di Matteo, die zich kapot schrikt. Ook Aron Winter is slachtoffer van de grappen van Gazza. Als Winter wil vertrekken na een training, ziet hij dat alle vier zijn banden lek zijn. Gascoigne heeft de ventieltjes losgedraaid. Niet veel later ligt Winter op zijn hotelkamer, als er op zijn deur wordt geklopt. “Roomservice”, wordt er geroepen. De Nederlander doet open en ziet een naakte Gazza staan die alleen een vlinderdasje draagt en een dienblad met daarop een fles champagne. De twee worden later goede vrienden.

In een interview met Voetbal International blikte Winter terug op zijn tijd bij Lazio en de grappen van Gascoigne. “Paul was erg grappig. Zo reed ik een keer met hem mee door de stad, stopte hij ineens en zei hij dat we moesten uitstappen omdat er iets aan zijn auto kapot was. Zodra ik dan naar zijn uitlaat stond te kijken, stapte hij snel weer in en scheurde weg. Stond ik daar midden in Rome… Een andere keer zat ik ’s middags een broodje te eten in een restaurant. Paul zat daar ook, maar aan de andere kant van de zaak, dus ik wist dat niet. Hij had een flinke lunch achter zijn kiezen, met wijn en alles erbij. Toen hij mij had herkend, zei hij tegen de ober dat ik ook zíjn rekening zou betalen. Paul riep en zwaaide naar mij, waarop ik onschuldig een duim opstak. “Kijk, Aron vindt het goed”, zei hij tegen de ober. Daarna ging hij weg en kreeg ik de rekening. Ik schrok eerst, maar toen ik hoorde dat Paul erachter zat, kon ik er wel om lachen. Hij heeft me later ook netjes terugbetaald, hoor.”

Ook trainer Dino Zoff is niet veilig voor Gascoigne. Zo pikt de Engelsman vlak voor een training het fluitje van Zoff en bindt hij het om de nek van een kalkoen die hij daarna op het trainingsveld loslaat. Zoff wordt helemaal gestoord van het gedrag van Gazza, maar is groot fan van de voetballer Gascoigne.

Jaren later vertelt hij in een interview met de Gazetto dello Sport over hem: “Zijn ontbijt bestond uit roomijs, zijn lunch waren glazen bier en na iedere blessure veranderde hij in een opgeblazen walvis. Ik werd gek van zijn gedrag naast het veld. Maar wat een voetballer en schitterende speler! Bij Lazio was hij een genie, een artiest.

Dit verhaal verscheen eerder in Staantribune #14. Voor deze editie bezochten we ook de Dublin derby tussen Bohemians en Shamrock Rovers (voor de laatste keer in Dalymount Park) en namen we afscheid van Estadio Vicente Calderón, het oude stadion van Atlético Madrid.

Verder in deze editie onder meer:
– John Bosman
– Napoli v FC Utrecht
– Reportage Stranraer – FC Twente
– Sofia Derby
– Voetbal in Bolivia
– Johan Cruijff
– Een bijzonder shirt van NEC Nijmegen
– Voetbalcultuur van Kazachstan
– Reportage Royal Antwerp
– Afscheid van 
– Reportage Vorskla Poltava (Oekraïne)
– Het Amerikaanse avontuur van ADO 
– Voetbal = Kunst: Barry Pirovano
en nog veel meer!

Bestel het magazine na in de webshop! Hieronder zie je een voorproefje.