Met clubs als de Koninklijke HFC, FC Haarlem en HFC EDO kun je Haarlem een echt historisch voetbalbolwerk noemen. Haarlemse Footballclub Eendracht Doet Overwinnen, zoals HFC EDO voluit heet, is wellicht de onbekendste naam in dit rijtje. Als je het stadion Noordersportpark en de geschiedenis van HFC EDO bekijkt, is dat echter zwaar onterecht. De club speelde een paar jaar betaald voetbal en het stadion van de arbeidersclub kent enkele prachtige juweeltjes, waaronder een met mos begroeide staantribune, zoals fotograaf Martijn Mureau in deze reportage laat zien.

Als je het sportpark via de moderne toegangspoorten aan de Meester Jan Gerritszlaan oploopt, loop je tegen een moderne eretribune aan. “Aardig ding”, zegt de terreinopzichter met een Haarlemse tongval, “maar zijn voorloper was een échte tribune. Een prachtige houten tribune, die helaas in 1981 is afgebrand. Kom, in de catacomben kun je nog wat oude foto’s zien.”

soccerfanshop.nl

Terwijl we al pratend door de spelerstunnel lopen, passeren we de ene na de andere foto. We stoppen bij een zwart-witfoto waarop een wedstrijdmoment tussen HFC EDO en Ajax te zien is, met Johan Cruijff in actie. “Is het geen pareltje?” glundert de terreinopzichter. Hij wijst iets op de achtergrond aan: “Die houten tribune paste echt in dit stadion en zou nu monumentaal zijn. Maar gelukkig hebben we onze staantribune nog.”

De vrij nieuwe eretribune van het Noordersportpark

De vrij nieuwe eretribune van het Noordersportpark

Zou bezem al vrij zijn?

Zou ‘Bezem’ al vrij zijn?

Het hekwerk lijkt te lijden te hebben onder het schotgeweld

Het hekwerk lijkt te lijden te hebben onder het schotgeweld

We lopen in de spelerstunnel langs de verschillende hoogte- en dieptepunten van HFC EDO en de terreinknecht geeft te kennen dat hij nog wat werk af moet maken. Aan de overkant van het veld lonkt echter een andere verrassing: de oude staantribune van het stadion, die overgroeid is met mos en waar alles schots en scheef lijkt te staan. De staantribune lijkt veel te groot voor een club die in de amateurklasse speelt, maar ik herinner me de verhalen van de derby’s tegen buurman FC Haarlem in de jaren zestig en zeventig, toen de club nog op het profniveau speelde. En dat de rivaal op een steenworp afstand speelde, is wel heel letterlijk: de oude stadionlampen van het stadion van HFC Haarlem kun je tussen de bosjes door zien. Je zou je haast afvragen waar het voor HFC EDO fout is gegaan.

De eretribune is leuk, maar waar wat echt gaaf is...

De eretribune is leuk, maar waar wat echt gaaf is…

...is de oude staantribune van het stadion van HFC EDO!

…is de oude staantribune van het stadion van HFC EDO!

Prachtige terracing

Prachtige terracing

En daarvoor moeten we terug naar 1971. HFC EDO verlaat vrijwillig het betaalde voetbal, nadat de KNVB een grote saneringsronde heeft aangekondigd. Met gemiddeld 497 betalende toeschouwers trekt de club de minste toeschouwers van alle profclubs en HFC EDO ziet de bui al hangen. De vereniging houdt de eer aan zichzelf en gaat vrijwillig terug naar de amateurs. De eer aan zichzelf houden deed de arbeidersclub enkele jaren daarvoor ook al. HFC EDO, FC Haarlem en RCH uit Heemstede (dat oorspronkelijk ook uit Haarlem kwam) voerden fusiegesprekken, maar de onderlinge rivaliteit stond een fusieclub in de weg. Vooral de leden en fans van HFC EDO lieten duidelijk merken dat zij geen zin hadden in een fusie. Vooral niet met buurman FC Haarlem. Een arbeidersclub die fuseert met de rivaal die de middenstand en zelfstandigen vertegenwoordigt? “Dacht het niet!” moet mening lid van EDO hebben gedacht.

Prachtig: Schots en scheef

Prachtig: schots en scheef

Alleen jammer dat hier ook de moeder aller duivels is: kunstgras

Alleen jammer dat hier ook de moeder aller duivels present is: kunstgras…

En die trots is er nog steeds. De terreinknecht verhaalt met een glimlach over de geschiedenis van zijn club en weet je mee te voeren naar de tijden dat EDO in de hogere divisies speelde. En dan is er dat pareltje van een staantribune: gaat dat zien!