Je kunt het je eigenlijk niet voorstellen. Opeens is vrijwel je hele favoriete elftal er niet meer. Deze jonge supporter weet sinds gisteren hoe dat voelt. Hij moet het gehoord hebben in de loop van de dag. Of zijn vader heeft het thuis in tranen verteld, of zijn meester op school. Het kan ook zijn dat hij het al hangend op straat zag, op grote televisieschermen in een etalage. Eerst het ongeloof en daarna het besef dat het echt waar is. Daarna een traantje en daaropvolgend een grote huilbui. Het vliegtuig met daarin zijn helden is neergestort op weg naar de grote finale van de Copa Sudamericana. Hij had zich er zo op verheugd. Zijn cluppie, Chapecoense, hij is er zo trots op.

De foto zegt zo veel. Het jongetje, ietwat iel, met waarschijnlijk meer techniek in zijn spillebeentjes dan wij, lezers van Staantribune, bij elkaar. Hij draagt zijn shirt omdat het zo hoort. Chapecoense zit nu al in zijn bloed. Hij staat met het shirt op en legt het voordat hij gaat slapen weer netjes opgevouwen naast zijn bed. Hij is naar het stadion van Chapecoense gelopen om zijn verdriet te verwerken. Buiten staan er veel meer supporters die hetzelfde doen. Op zoek naar steun. Steun die ze hopen te vinden bij hun medesupporters, hun voetbalvrienden.


Het jongetje verwerkt zijn verdriet alleen. Hij is via een openstaande ingang de tribune opgeklommen en heeft een plekje in de stralende zon opgezocht. Met de armen over elkaar, starend naar zijn blote voeten, soms opkijkend naar het veld, waar zijn helden altijd spelen. Velen van hen zal hij nooit meer in actie zien. Misschien heeft hij wel een naam van een overleden speler op de achterkant van zijn shirt staan. De speler waar hij zichzelf mee wil vergelijken. De speler die hij is, als hij partijtjes speelt met zijn vriendjes.

De dag van gisteren zal het jongetje nooit meer vergeten. De dag dat zijn helden verongelukten. Hij zal zich elke minuut kunnen herinneren, van begin tot eind. Zijn leven is ingestort, maar hij zal vanaf nu alleen nog maar meer supporter worden. Op een dag als vandaag wordt pas duidelijk hoe intens je supporter bent van een club. Je leven verandert. Chapecoense is nu misschien wel de bekendste club ter wereld. Over een paar weken zijn de meeste mensen de ramp en de naam van de club waarschijnlijk weer vergeten. Dit jongetje niet. Hij zal elke dag naar het stadion gaan. Kijken of er al nieuwe spelers zijn. Spelers die zijn helden moeten vervangen. Alles zal anders zijn, maar nooit zal hij zijn club in de steek laten.