Elke editie van het voetbalmanagementspel Championship Manager – sinds 2004 Football Manager (kortweg FM) – had ze: wonderkinderen die in de loop van het spel altijd kwamen bovendrijven. Jonge talenten die je koste wat het kost – en vaak gratis of voor een prikkie – naar je club kon halen. Het meest bekende voorbeeld is natuurlijk Freddy Adu, die op zijn veertiende al een contract tekende bij D.C. United. De kans is groot dat zelfs je schoonmoeder van Freddy heeft gehoord. Maar hoe is het al die andere digitale helden vergaan? FM-verslaafde Robert Breukers licht de komende dagen zijn top tien spelers uit.

Op #3: Maxim Tsigalko

Maxim Tsigalko is misschien de grootste cultheld van Championship/Football Manager ooit. Om te beginnen met het feit dat zijn naam verkeerd is gespeld, het is officieel namelijk Maksim Tsyhalka. In het echte leven was deze Wit-Rus een groot talent bij Dinamo Minsk. Hij scoorde daar met enige regelmaat en werd opgeroepen voor het nationale elftal. In een van zijn twee interlands scoorde hij. Maar tijdens een stage bij het Portugese Marítimo liep hij een flinke blessure op. Die klap zou Maxim (of Maksim) nooit meer te boven komen. Na wat omzwervingen in Kazachstan en Armenië gaf hij er op z’n 26e de brui aan en zo kwam een einde aan wat een schitterende carrière had kunnen zijn. Inmiddels is hij 36 jaar en werkzaam als bouwvakker.

De schitterende carrière kreeg Maxim wel, maar alleen in de digitale wereld. Was Tó Madeira het grootste talent ooit in het managementspel, dan was Maxim Tsigalko zeker de beste digitale spits. Voor een schamele €1.000.000 was hij op te halen bij Dinamo Minsk en van dat koopje kreeg je geen spijt. Maxim speelde niet voor het geld, want hij kwam voor bijna het minimumloon in jouw team spelen. Hierdoor kon je hem op bijna elk niveau en bij elke club (met transferbudget) aantrekken.

Wat cijfers van deze legende onder elkaar:

  • Finishing 20
  • Acceleration 20
  • Jumping 19
  • Off the ball rating 17
  • Strength 17
  • Flair 20

Als hij goed werd gebruikt, liet hij gemiddeld 2,5 goal per 90 minuten noteren. En als je minder dan ‘1 op 1’ uit hem haalde, kon je het spel maar beter afsluiten.

Was er dan niets negatief over deze speler te melden? Jawel, hij had één grote ‘maar’. Doordat hij uit Wit-Rusland komt en dus geen EU-status had, was het – zeker in in die tijd – erg lastig om hem naar de grotere competities van Europa te halen. Gelukkig hadden we daar in Nederland geen last van en kon hij gewoon bij Ajax, Feyenoord, PSV of RKC Waalwijk schitteren.

Lees ook:
#10: Mika Ääritalo
#9: Anthony Vanden Borre
#8: Sherman Cárdenas
#7: Mark Kerr
#6: Tó Madeira
#5: Cherno Samba
#4: Kim Källström

Volwassen mensen trekken hun beste kostuum aan voor een fictieve voetbalwedstrijd of geven persconferenties onder de douche. Middelmatige spelers worden aangeklampt voor handtekeningen, omdat hun reputatie in het spel die van in het echte leven overtrof. Het voetbalmanagementspel Championship Manager, sinds 2004 Football Manager (kortweg FM) geheten, levert al meer dan 25 jaar gekke taferelen en ongetwijfeld meer dan één echtscheiding op, maar bovenal brengt het een opmerkelijk gevoel voor fantasie teweeg. In Staantribune #24 vertelt Filip van der Elst over zijn hardnekkige FM-verslaving.

Je kunt het nummer bestellen in onze webshop of aanschaffen bij een van de duizend verkooppunten in Nederland en België.

Bekijk hier een voorproefje van de nieuwe editie in elf seconden:

Voor deze editie schreef Frank Heinen – op geheel eigen wijze – een portret van Dennis Bergkamp, die de cover van dit nummer siert en op 10 mei Abraham zag. Hoofdredacteur Jim Holterhuës schreef een portret van een voetballer die vergeten lijkt te zijn: Wendel Fräser, een van de slachtoffers van de SLM-ramp, op 7 juni dertig jaar geleden.

Verder spraken we voor dit nummer onder anderen met Mounir El Hamdaoui en Alexander Büttner, liefhebbers pur sang, en Youssef El Akchaoui over het wonderjaar van NEC. Ook maakte redacteur Daan Rieken een artikel over de bekerwinst van sc Heerenveen tien jaar geleden.

Daarnaast bezocht huisfotograaf Marco Magielse het stadion van Cercle Tongeren, dat al vijftig (!) jaar onaangeroerd staat, en een thuiswedstrijd van Southend United Football Club in het geweldige Roots Hall.

Bestel via: https://www.webshop-staantribune.nl/a-56166893/home/staantribune-24-dennis-bergkamp-50