In een ver verleden konden ongetrainde studententeams als Wanderers FC, Oxford University AFC en Old Etonians nog de FA Cup winnen. Bij gebrek aan weerstand natuurlijk, want de hegemonie van getrainde arbeidersclubs als Blackburn Rovers en Notts County moest toen nog beginnen. Morgenavond gaat de finale tussen miljoenenclubs Chelsea en Manchester United. Tijden zijn veranderd. Toch zijn er in het recente verleden nog sprookjes geschreven in het mooiste voetbaltoernooi ter wereld. Staantribune zet er vijf op een rijtje:

Wrexham FC – Arsenal 2-1 (4 januari 1992, derde ronde)
De nummer laatst versus de nummer één. De hekkensluiter van de Football League tegen de kampioen van Engeland. Een slachting lag voor de hand. Tegen spelers als David Seaman, Tony Adams en Alan Smith in de basis zou de ploeg uit Wales kansloos zijn. Maar niets bleek minder waar, want de laatste tien minuten waren exemplarisch voor de magie van de FA Cup. Smith had de Londenaren vlak voor rust op 0-1 gebracht, maar door doelpunten van Mickey Thomas, die later tot anderhalf jaar cel werd veroordeeld in een witwasschandaal, en spits Steve Watkin in de laatste acht minuten van het duel, werd Arsenal verslagen. In de vierde ronde trof Wrexham met West Ham United wederom een grote club uit Londen en dwong het knap een replay af (2-2). Maar in Wales waren The Hammers te sterk: 0-1.

Sutton United – Coventry City 2-1 (7 januari 1989, derde ronde)
Sutton United had bijna tweemaal in dit lijstje gestaan, ware het niet dat de non-League-club in februari 2017 met 0-2 onderuit ging tegen Arsenal. Die wedstrijd herinnert bijna iedereen zich vooral omdat de reservekeeper van Sutton een vleestaartje at. In 1989 lukte het Sutton United wel om te winnen van een club die op het hoogste niveau speelde. Coventry City had anderhalf jaar ervoor nog de FA Cup gewonnen, dus een wedstrijd tegen Sutton United was een eitje. Dat liep even anders, want in een uitverkocht Gender Green Lane wonnen de semiprofs van de profvoetballers (2-1). Een groot deel van de achtduizend aanwezigen stormde uit pure blijdschap het veld op, hopend op verder bekersucces. Maar dat kwam niet, want in de vierde ronde maakte Norwich City korte metten met Sutton: 8-0.

Norwich City – Luton Town 0-1 (26 januari 2013, vierde ronde)
De oprichting van de Premier League in 1992 zorgde voor een steeds groter wordend gat tussen de grotere en de kleinere teams en dus tussen Goliath en David. Het duurde maar liefst 21 jaar voordat de eerste non-League-club doorstootte naar de laatste zestien van de FA Cup. En hoe, want Luton Town versloeg de Premier League-club Norwich City op eigen veld. Niet eerder waren er dat seizoen zoveel uitsupporters op Carrow Road als tijdens deze FA Cup-wedstrijd: zo’n vierduizend. En door de lage ticketprijzen was het gehele stadion uitverkocht. Het moest immers een ouderwets bekeravondje worden, inclusief bijbehorende sfeer. Voor de Norwich-fans werd het echter een deceptie, voor de Luton-supporters een van de meest memorabele awaydays ooit.

Burnley – Lincoln City 0-1 (18 februari 2017, achtste finale)
Seizoen 2016-2017 was voor FA Cup-begrippen een bijzonder jaar. Twee non-League-clubs bij de laatste zestien. Maar doorstoten naar de kwartfinale, dat was sinds 1914 niet meer voorgekomen. Totdat Lincoln City Premier League-club Burnley trof. Sean Ragget van de Imps uit Lincoln kopte één minuut voor tijd de winnende binnen, waardoor Lincoln het grote Arsenal trof in de kwartfinale. The Gunners hadden in de achtste finale al die andere verrassende non-League-club, Sutton United, uitgeschakeld (0-2) en maakten nu ook korte metten met Lincoln City. In het Emirates Stadium had het nietige Lincoln niets in te brengen: 5-0.

Hereford United – Newcastle United 2-1 (5 februari 1972, derde ronde)
Iets meer dan 45 jaar geleden vond op Edgar Street in Hereford een van de mooiste voetbalsprookjes in de FA Cup ooit plaats. Hereford United speelde op dat moment op het vijfde niveau in de Southern Football League, Newcastle was een middenmoter in de Premier League. Het veld was dramatisch, de wedstrijd werd zelfs driemaal uitgesteld, de Hereford-manager stond in de basis, mensen zonder kaartje hingen in bomen en lantaarnpalen rondom het stadion. Newcastle kwam op voorsprong, maar de gelijkmaker, een schot van dertig meter een paar minuten voor tijd, werd gevierd met een knotsgekke pitch invasion. In de verlenging maakte Hereford zelfs de winnende en het daaropvolgende feest laat zich gemakkelijk raden. De ronde erop verloren het (na een replay) van West Ham United (3-1), waardoor het sprookje over was.

 

Dit verhaal verscheen eerder in Staantribune #12, die geheel in het teken staat van Engels voetbal. 

Verder in deze speciale Engeland-editie onder meer:

•   Reportage White Hart Lane vóór de sloop
•   Portret John de Wolf bij Wolverhampton Wanderers
•   Elland Road (Leeds United) 
•   Fotoreportage voetbal in Londen
•   Portret Portsmouth
•   Reisverslag Dutch Cards naar Woking FC
•   Reportage in het uitvak bij Millwall 
•   Interview Boudewijn Zenden over zijn tijd bij Middlesbrough
•   Historische wedstrijd: Everton – Fortuna Sittard
•   Portret Eric Cantona
•   Reportage Liverpool op Malta
•   De Derby: de rivaliteit tussen Norwich City en Ipswich Town
•   Hi Ho, Silver Lining (Voetbal & Muziek)

Bestel het magazine na in de webshop! Hieronder een voorproefje: