In de wijk Gorgie (Edinburgh) is vandaag de sloop begonnen van de oude hoofdtribune van Heart of Midlothian uit 1914. Die stand is een van de redenen waarom ik in 2014 naar Edinburgh ben verhuisd en de club een seizoen lang heb gevolgd, wat resulteerde in het boek ‘Glorious Hearts’. De befaamde stadionarchitect Archibald Leitch, een van mijn helden, heeft de stand ontworpen.
Iedereen heeft wel een idool in de voetbalwereld. Ik heb er drie: Matthew Le Tissier, Sami Hyypiä en Leitch. ‘Le God’ is mijn favoriete voetballer aller tijden. Hij kon bijna geen lelijke doelpunten maken. Hyypiä staat voor mij symbool voor mijn twee mooiste jaren als Willem II-supporter. Archibald Leitch is misschien de grote onbekende van de drie, maar er zijn weinig mensen die zoveel hebben bijgedragen aan de Britse voetbalcultuur als hij.
Archibald Leitch was een Schotse architect en ontwierp fabrieken. In 1899 vroeg Rangers, zijn favoriete club, hem om een nieuw stadion te bouwen. Het was het begin van een mooie carrière als stadionarchitect. Leitch ontwierp onder meer Old Trafford, Anfield, Highbury, Villa Park, White Hart Lane, Goodison Park, Stamford Bridge en Craven Cottage. Als grote club hoorde je er eigenlijk niet bij als je geen Leitch-stadion had. Wat dat betreft zijn voetbalclubs, net als veel spelers, eigenlijk maar grote meelopers.
Helaas is er weinig meer over van zijn werk. De meeste stadions zijn gemoderniseerd of helemaal verdwenen. Tot mijn grote verdriet gebeurt dat nu dus ook met de authentieke Leitch-tribune van Hearts. De stand is in 1914 gebouwd en is, op enkele kleine veranderingen na, nog steeds in originele staat. In 2006 stond de Main Stand al op de nominatie om platgegooid te worden, want Hearts wilde het vervangen door een multifunctionele tribune. In totale paniek reisde ik destijds af naar Edinburgh om deze Leitch nog te vincken, waarmee Hearts de eerste Schotse club werd die ik bezocht.
Nu, elf jaar later, gaat helaas de sloopkogel toch in de tribune. De Main Stand was voor mij een van de redenen om de Jambos een seizoen te volgen. Het vooruitzicht om iedere twee weken naar een echte Leitch te mogen kijken, was toch wel heel lekker. Ik koos in het seizoen 2014-2015 dan ook bewust voor een seizoenkaart recht tegenover de Main Stand, op de Wheatfield Stand. Het mooiste is eigenlijk om hoog op de Wheatfield Stand te gaan zitten. Dan zie je niet alleen die prachtige Leitch, maar heb je ook een geweldig uitzicht op de stad met het Edinburgh Castle als hoogtepunt.
Er zijn nu nog zeven echte Leitch-tribunes over. In Engeland bij Fulham, Everton, Portsmouth en Crystal Palace, al is die laatste flink verkracht. Daar is de sloophamer zonder spuug naar binnen gegaan en dat heeft de boel danig verpest. Hier in Schotland zijn, naast de hoofdtribune van Hearts, ook die van Dundee FC en Rangers van de hand van Leitch. Die laatste is een beschermd monument, net zoals de Johnny Hayes Stand van Fulham. Een tribune van Archibald Leitch is voor een stadionliefhebber wat een Van Gogh is voor de kunstliefhebber. Als je als stadionautist geen snoeiharde plasser krijgt van die tribunes, is er iets grondig mis met je.