De mooiste opmerking gisterenmiddag kwam van een vrouwelijke toeschouwer: “Het is eigenlijk een normale wedstrijd. Alles wat ergens anders gebeurt op het veld, gebeurt hier ook. Dat moet toch wel lekker zijn voor die jongens. Ze schelden net zo hard als spelers met twee benen in ieder geval.”

Voor het eerst in de historie van zowel Royal Antwerp FC als PSV vond gisteren op het trainingsveld bij de Bosuil een wedstrijd plaats tussen voetballers die een been (veldspelers) of arm (keepers) moeten missen. De nationale elftallen van Nederland en België speelden al vaker tegen elkaar, keeper Thijs Kroezen is inmiddels een ervaren rot.

“Dit was een mooie dag, zeker omdat we wonnen (0-4). Maar het was ook een stap om het amputee football op de kaart te zetten. Ik denk dat dat goed is gelukt.”

PSV en Antwerp (officiële naam van het team: Royal Antwerp Amputees FC, ofwel RAAFC) zijn vooralsnog de enige clubs die een amputee team hebben opgericht. “We trainen wekelijks op woensdag bij PSV, maar omdat er ook spelers uit het noorden van het land deel uitmaken van ons team, zou het mooi zijn als meer clubs dit gaan aanbieden.”

Er zou dan misschien ook een competitie kunnen ontstaan. Voorlopig is het plan dat PSV en RAAFC meer vriendschappelijke wedstrijden tegen elkaar gaan afwerken. 

PSV is beter dan de Belgen, op de kunstgrasmat naast de voormalige Hel van Deurne. Er is wat meer overleg en samenhang dan bij de tegenstander. De aanvoerder van de Eindhovenaren is bijzonder behendig en is toch wel de beste man op het veld. Ook met zijn mond overigens, hetgeen door de Belgische scheidsrechter niet echt wordt geapprecieerd. De observatie van de vrouwelijke toeschouwer was de spijker op zijn kop: hier gebeurt alles wat tijdens een ‘normale’ wedstrijd ook gebeurt. Na de eerste verwondering over sprintende en duellerende mannen op krukken kijk je naar de wedstrijd als naar een wedstrijd waar 44 benen het spelletje spelen in plaats van 24. Met alle ergernis en vreugde die daarbij horen.