Nu het Nederlands Elftal afwezig is tijdens het WK afwezig, is het aan Bert van Marwijk om er toch nog een positief oranje tintje aan te geven. Ondanks de nederlaag tegen Frankrijk in de openingswedstrijd van de Socceroos, kan Australië nog steeds de tweede ronde bereiken.

Het is misschien geen toeval dat Van Marwijk nu aan het roer staat van de Australische voetbaltrots. In het recente verleden gingen Pim Verbeek en Guus Hiddink hem voor. Maar vooral in de jaren vijftig en zestig was de invloed van de Dutchies merkbaar Down Under: over het immense land verspreid werden clubs door Nederlandse immigranten opgericht om samen een uitlaatklep te hebben. Maar om successen te kunnen boeken, moest de Australiers kwaliteit uit Europa worden importeren.

Leo Beerendonk was een van de spelers die actief werd geronseld voor een voetbalavontuur aan de andere kant van de wereld. Beerendonk werd voor het seizoen 1960-1961 aangetrokken door Rapid JC uit Kerkrade. In de voorbereiding speelde hij uitstekend en de vraag was dan ook niet óf, maar wanneer Lei zijn debuut in het eerste zou gaan maken. Maar hoe goed hij ook zijn best deed, zijn naam verscheen niet tussen de elf basisspelers op het krijtbord. Toen twee aanvallers geblesseerd raakten, was Beerendonk ervan overtuigd dat zijn tijd was aangebroken. Maar toen hij weer niet werd uitverkozen, ontplofte de aanwinst. “Jullie kunnen allemaal naar de klote lopen, ik ben weg.” En dat in het dialect.

Hij werd benaderd door Tony Noy die namens de club Wilhelmina in Nederland verbleef om spelers naar Australië te halen. Het pleit was snel beslecht. Voor hij besefte welke stap hij had gezet, zat Beerendonk samen met Noy en Frans van Balkom, een ploeggenoot bij Rapid JC, in het vliegtuig naar zijn nieuwe club. In Australië werd hij wél meteen basisspeler en scoorde hij zo regelmatig dat hij werd geselecteerd voor het team van de staat Victoria.

Later werd Beerendonk, die als Nederlands jeugdinternational nog had gespeeld met jongens als Coen Moulijn en Sjaak Swart, zelfs Australisch international. Hoewel de FIFA de interlands niet worden erkend omdat Australië destijds in de ban was gedaan vanwege het niet betalen van transfer fees aan de clubs in Europa, bewaart Beerendonk er mooie herinneringen aan. Het was toch een ultieme bevestiging dat hij het bij de Aussies had gemaakt.

Het mooiste aandenken aan zijn Australische periode hangt anno 2018 in de gang van zijn Heerlense woning. Het is de Award of Distinction die Leo Beerendonk in 1999 officieel heeft ontvangen van de Australian Soccer Federation vanwege een uniek feit: op 29 mei 1961 maakte de Nederlander namelijk in één helft twee hattricks. Na een 0-2 ruststand won Wilhelmina door de zes treffers van Beerendonk op spectaculaire wijze van Slavia. Hij had nu eenmaal een neusje voor het doel, merkt Beerendonk droog op.

Hoewel hij toentertijd heus wel door had dat hij iets uitzonderlijks had gepresteerd, was hij toch verrast toen hij zoveel jaar na dato ervoor werd geëerd. Anderzijds was het hem jarenlang dwars blijven zitten waarom hij nooit een kans had gekregen in het eerste van Rapid JC. Pas na zijn carrière werd hem duidelijk wat er werkelijk achter had gezeten. Rapid had Beerendonk voor 20.000 gulden gekocht van Limburgia. De ene helft van deze som werd meteen betaald en de andere helft moest worden voldaan nadat de speler zijn debuut had gemaakt in het eerste van Rapid. Maar de Kerkraadse club had dit geld gewoon niet. “Als ze me dat gewoon hadden verteld, had ik er begrip voor gehad en geduldig gewacht totdat het geld wel op tafel kon komen. Zo kan het gaan in het leven.”

Vanwege heimwee kwam hij na amper twee jaar weer terug naar Nederland, waar hij onder meer voor Vitesse en NEC uitkwam. Maar de unieke prestatie van 57 jaar geleden nemen ze de inmiddels 80-jarige Beerendonk nooit meer af.