Torino FC kan vandaag eindelijk de vlag uithangen: het nieuwe stadion is feestelijk geopend. Op de locatie waar de club in de jaren veertig van de vorige eeuw de grootste successen vierde, zijn de deuren geopend van een gloednieuw complex. Voor het eerste team van de club wordt het de plek waar de trainingen worden afgewerkt en de jeugdelftallen zullen er hun thuiswedstrijden spelen. Het is een overwinning op alle plannen die de laatste twee decennia de revue zijn gepasseerd: van supermarkt naar huizenbouw tot parkeergarage, een scala aan potentiële nachtmerries voor de ware Toro-fan. De locatie van het mythische Stadio Filadelfia mocht niet verloren gaan, tegen geen enkele prijs.

De bouw van het complex op deze historische grond maakt veel los bij mensen die nog uit eigen ervaring kunnen vertellen over de tijd dat Torino, en niet aartsrivaal Juventus, de bovenliggende partij was in de stad. Felice Bonardi (82) is een van hen. “Het waren voetballers van een andere planeet. Vooral hun manier van spelen verschilt fundamenteel van het voetbal van tegenwoordig. Zij speelden om zoveel mogelijk goals te maken. Tegenwoordig lijken spelers er alles aan te doen om geen goals tegen te krijgen.”
Over het Nuovo Stadio Filadelfia heeft Bonardi gemengde gevoelens. “Dat heeft met het oude stadion eigenlijk niets te maken. Fila was een geweldige ervaring. In dat stadion had je direct contact met de spelers, zó dicht was je als toeschouwer bij het veld. Als bij de zijlijn werd ingegooid, stonden ze een meter of wat van je vandaan. Je kon zo tegen ze praten. Het was een soort bomboniera (snoepdoos, red.).”


De inauguratie van het complex zal hij waarschijnlijk aan zich voorbij laten gaan. Niet alleen vanwege zijn steeds slechter wordende gezondheidssituatie, maar vooral omdat hij zich het oude stadion nog zo goed kan herinneren dat hij vreest voor een enorme teleurstelling. “Het zal ongetwijfeld mooi en modern zijn, maar het zal de vergelijking met het Filadelfia van mijn tijd in geen enkel opzicht kunnen doorstaan.”

Over de sfeer in het stadion zegt hij tot slot iets heel moois: “Ik heb in die tijd nooit iemand iets op het veld zien gooien. De mensen kwamen om de wedstrijd te zien, niets anders. Om de spelers te zien voetballen. Om twee uur door te brengen in een atmosfeer van harmonie. Om de alledaagse ellende even te vergeten. Die tijd komt nooit meer terug.”
Een ander geluid komt van Domenico Becceria (54). De voorzitter van het Museo del Grande Torino laat er geen misverstand over bestaan: “Voor de fans is het de bekroning van een droom, de wedergeboorte van een tempel en een terugkeer naar huis. Dat we lang hebben moeten wachten, zal de feestvreugde bij de inauguratie alleen maar verhogen.”

Meer over het oude en nieuwe Stadio Filadelfia kun je lezen in Staantribune #8, na te bestellen in de webshop.