De hele maand maart staat bij Staantribune in het teken van Italiaans voetbal. Iedere dag schrijft een calcioliefhebber een ode aan zijn favoriete speler. Vandaag: freelance-sportjournalist Aaron Deckers.

Napoli maakt in 1991 kennis met een bijzonder verdedigend talent. De Napolitanen moeten nog een jaar wachten op zijn debuut, maar zijn stempel had hij al gedrukt tijdens een trainingssessie. De dan achttienjarige Fabio Cannavaro weet de grote vedette uit de ploeg tweemaal de bal te ontfutselen. Vol ongeloof en angst wachten zijn teamgenoten op de reactie van de ster.

Het is het begin van een lange carrière die leidt naar verschillende grote plaatsen in de voetbalwereld. Maar het valt me op dat zo’n acht jaar na de carrière van Cannavaro, zelfs de Italianen hem enigszins zijn vergeten. Wanneer mensen spreken over het WK 2006, valt zelden de naam van de aanvoerder van de Azzurri. Opvallend, want Cannavaro werd uitgeroepen tot tweede speler van het toernooi en werd in hetzelfde jaar als de voorlopig laatste Italiaan uitgeroepen tot Wereldvoetballer van het Jaar.

Tijdens het schrijven van dit stuk herinner ik me een aantal momenten. Hoe mijn moeder hem bijvoorbeeld graag zag (daarin was zij niet de enige, voor WK’s en EK’s werd de Italiaan vaak door zowel vrouwen als mannen op één gezet bij de knapste spelers van het toernooi), hoe hij onmiddellijk de persconferentie verliet na het horen van de zelfmoordpoging van Gianluca Pessotto en zijn elegante kus op de WK-bokaal tijdens de huldiging van het gewonnen WK in Duitsland.

Cannavaro was voor mij het boegbeeld van het Italiaanse team van 2006 tot en met het desastreus verlopen WK van 2010. Daar liet hij in mijn ogen zien een echte capitano te zijn door één voor één zijn van schaamte op het gras gevallen teamgenoten van de grond te halen. Voor de camera’s wilde hij vooral laten zien dat hij nog steeds een trotse wereldkampioen was. Pas in de catacomben van het stadion, kwamen de tranen en teleurstelling van Fabio tevoorschijn. In mijn ogen een nog altijd prachtige herinnering, een kampioen die zijn medespelers zowel in goede als slechte tijden nooit liet vallen.

Of dat desastreus verlopen WK, zijn transfer van Juve naar Real na het Calciopoli-schandaal of dat de Napolitanen hem eigenlijk niet als een Napolitaan zien, het blijft mij onduidelijk waarom de Italianen eigenlijk maar weinig affectie hebben met Cannavaro. De spelers die de Italianen vooral bijblijven tijdens dat WK zijn Marco Materazzi en Fabio Grosso. Dat is opvallend, want in een land als Italië zou je verwachten dat een van de beste verdedigers aller tijden op een groter voetstuk zou staan.

Zo wisselde bondscoach Marcello Lippi tweemaal in de verlenging van de halve finale tussen Italië en Duitsland. Hij bracht binnen enkele minuten twee aanvallers het veld in en haalde twee middenvelders eraf. Cannavaro kon niet geloven wat er gebeurde en vroeg na afloop van het gewonnen duel dan ook wat het idee was van Lippi. “Geen zorgen”, antwoordde de bondscoach. “Met jou in het veld, zou ik zelfs nog met tien aanvallers durven te spelen.” Een mooier compliment is er als verdediger niet te krijgen, zou je zeggen.

Maar een nog mooiere vond na die eerste training bij Napoli plaats. Na afloop loopt de vedette van Napels op Cannavaro af en vraagt hem even te wachten. Vol verwachting kijkt de selectie van Napoli toe naar wat er zou gaan gebeuren. De speler buigt voorover, strikt zijn veters los, trekt zijn schoenen uit en geeft ze aan het Napolitaanse talent. “Wanneer je de beste speler ter wereld nu al meerdere keren de bal kunt afpakken, dan kan het niet anders zijn dan dat jij een hele grote gaat worden.”

Het waren de woorden van Napoli-legende Diego Armando Maradona. De Argentijn zag toen al wat veel mensen zich nu helaas niet meer weten te herinneren. Hopelijk zien we Cannavaro nog eens terugkeren uit China, waar hij op dit moment hoofdtrainer is bij Guangzhou Evergrande, om een Italiaanse topclub te coachen. Dan kunnen de Italianen Il muro di Berlino weer in hun armen sluiten.

Aaron Deckers

 

30 years ago 🇮🇹🏆 #napoli #scudetto #raccattapalle #ballboy #maradona #carnevale #10maggio1987

Een bericht gedeeld door Fabio Cannavaro (@fabiocannavaroofficial) op