In Staantribune #17 (verkrijgbaar bij meer dan duizend verkooppunten) een interview met Michel Kreek en Leonard van Utrecht en Michel Kreek over hun avontuur bij het Italiaanse Padova. Een voorproefje:

De transfer van Leonard van Utrecht ketst bijna af. De Nederlandse spelersvakbond (VVCS) vertrouwt tussenpersoon Mino Raiola niet en besluit haar handen van de transfer naar Padova af te trekken. ”Ik vond dat schandalig. Als spelersvakbond was het hun taak mijn transfer te begeleiden en in goede banen te leiden”, zegt Van Utrecht.

Enkele dagen later trekt Van Utrecht zonder persoonlijke zaakwaarnemer naar Milaan om de onderhandelingen met Padova af te ronden. Journalist Frits Barend is wel aanwezig. Voor het televisieprogramma Barend & Van Dorp maakt hij een reportage over de afwikkeling van de spraakmakende transfer. Dat Van Utrecht geen zaakwaarnemer heeft, maakt de reportage nog sappiger. Van Utrecht: ”Aan de onderhandelingstafel zou ik er helemaal alleen voorstaan. Als noodgreep besloot ik Frits Barend te vragen om zich voor te doen als mijn vertegenwoordiger. Dat ging vrij goed.”

De journalist herinnert zich de gang van zaken vaag: ”Leonard werd geacht een zaakwaarnemer bij zich te hebben. Ik spreek Spaans en met wat eerdere ervaringen in Italië kon ik een aardig woordje Italiaans praten. Bovendien kende ik de mensen in het wereldje een beetje. Hierdoor wist ik wat de klok sloeg en kon ik Van Utrecht helpen.”

(Artikel gaat verder onder de afbeelding)
Na aankomst in Milaan gaan Van Utrecht, Barend en enkele afgezanten van Padova eerst uit eten, om vervolgens naar Hotel Meliá te trekken. De situatie in de onderhandelingsherberg blijkt chaotisch. Barend: ”Het hotel waar de deal tussen Van Utrecht en Padova zou worden beklonken, had veel weg van de veemarkt in Leeuwarden. Als dieren stonden de voetballers in de gangen te wachten totdat de Italiaanse clubs met hen wilden spreken.”

Later blijkt spelersvertegenwoordiger Barend niet bij de officiële onderhandelingen aanwezig te mogen zijn. Van Utrecht: ”Helaas had Frits geen licentie als zaakwaarnemer en mocht hij niet bij de gesprekken zijn. Hierdoor moest ik in mijn eentje opboksen tegen Raiola en Aggradi.”

Lees het hele artikel, geschreven door Willem Haak, in Staantribune #17. Een voorproefje van het magazine in elf seconden:

Voor dit nummer, dat geheel in het teken staat van voetballand Italië, trokken we ook een paar dagen op met Marten de Roon in Bergamo, die vertelt over de wederzijdse liefde tussen hem en Atalanta. Ook is er een verhaal te lezen over oud-international Jan Peters over zijn periode in Italië.

Verder bezochten we de Derby della Lanterna tussen Genoa en Sampdoria en maakten we reportages in Benevento, Napels, Foggia en Milaan. Willem Haak schreef een portret over Andrea Pirlo en een persoonlijk verhaal over zijn liefde voor Internazionale. Daarnaast gingen we op bezoek bij supporters van Hellas Verona en Castel di Sangro.

Uiteraard mogen de vaste rubrieken, zoals Het Shirt (Juventus 1983-1984), Pot 6 (over San Marino), Het Portret (Gianluigi Buffon), Top 5 (Corruptieschandalen in Italië), Voetbal & Muziek (AS Roma) en de columns van Frank Heinen en Johan Voskamp niet ontbreken.

Emilio Sansolini zorgde voor schitterende illustraties in deze editie, waaronder de cover van Pirlo.

Staantribune #17 is verkrijgbaar bij meer dan duizend verkooppunten.