In Engeland is het een soort traditie om een kampioenschap of promotie te vieren met de spelers op het veld. Pitch invasions komen regelmatig voor in de maanden april en mei. Van Manchester City in de Premier League tot aan Accrington Stanley in League Two. De ene wat massaler dan de andere, maar met minstens zoveel blijdschap. Ook de supporters van Blackburn Rovers hebben dinsdagavond grootste plannen om wat te vieren. In Doncaster moeten ze promoveren naar het Championship. Vierduizend man reist er mee.

De veiligheidsmensen bij Doncaster Rovers hebben maandagochtend overleg: belangrijkste punt is hoe ze een eventuele pitch invasion van Blackburn Rovers-supporters gaan aanpakken. De groundsman heeft al laten weten liever geen fans op het veld te hebben. Hij is er nogal zuinig op, steekt er doordeweeks veel tijd in en heeft de mat eindelijk zoals hij dat voor ogen heeft. Precies kort genoeg, zoals de spelers van Doncaster dat graag willen. “Liever geen verneukt veld”, roept hij nog even naar binnen als hij de mannen ziet overleggen. “En als ze toch het veld opgaan, doe ik de sproeiers aan!” schreeuwt hij nog door de gang, zo hard dat iedereen het hoort.

De sproeiers aan, daar is nog nooit over nagedacht. Niemand wil een nat pak en al helemaal niet in Doncaster. De groundsman wordt teruggeroepen naar binnen, zijn plan wordt serieus genomen. Er wordt besproken hoe ze het precies moeten aanpakken. Meteen de sproeiers aan bij de eerste veldbestormer? Of helemaal niet wachten en meteen na het laatste fluitsignaal de kraan open? Het maakt de groundsman allemaal niet uit. Als ze maar niet op zijn veld komen. Dat is hem heilig.

Samen grappen ze over de situaties die gaan ontstaan. Uitglijdende supporters, zeiknatte kleren, tot aan de onderbroek toe. Dit wordt leuk en is nog nooit eerder vertoond. En het belangrijkste: de pitch invasion zal tot een minimum beperkt worden. ’s Middags is er nog even tijd om te oefenen. De groundsman zet de sproeiers bij het uitvak zachtjes aan om daarna de kraan helemaal open te draaien. De straal is hard en strak. De veiligheidsmensen kijken tevreden mee. “Dit gaat ons een hoop gedoe schelen”, merken ze vrolijk op.

De wedstrijd tussen de Rovers uit Doncaster en Blackburn is best spannend. Na 79 minuten staat het nog steeds 0-0. Omdat de tussenstanden op de andere velden nog niet gunstig zijn, lijkt het erop dat Blackburn nog niet kan promoveren, maar een minuut later is alles anders. Charlie Mulgrew scoort de verlossende 0-1 en de promotie is binnen handbereik. Tien minuten lang wordt de adem ingehouden in het uitvak. De groundsman heeft inmiddels positie ingenomen bij zijn bediening van de sproeiers. Zijn moment of fame zit eraan te komen. De veiligheidsmensen bekijken het tafereel met de handen over elkaar. “Niks aan de hand”, denken ze. En dan fluit de scheidsrechter af.

Een groot gedeelte van de meegereisde supporters uit Blackburn stormt het veld op om feest te vieren. De sproeiers gaan onmiddellijk aan. Ferme stralen gaan in de richting van de supporters van Blackburn, maar het schrikt ze niet af. Ze laten zich niet tegenhouden door het water. De pitch invasion is een feit. Honderden supporters vieren de promotie op het veld met hun spelers. De groundsman draait de kraan maar weer dicht. Dit heeft geen zin. De veiligheidsmensen gaan aan het werk. Zij moeten ervoor zorgen dat de supporters weer netjes teruggaan in hun vak. De missie is niet geslaagd. De groundsman grijpt met de handen naar zijn hoofd. Dit is niet zijn avond geworden. Het wordt hard werken de aankomende dagen.