Club Atlético Tetuán is een natte droom voor veel quizmakers. Er is zoveel uniek aan deze club. Zo is het de enige Afrikaanse club die zowel in La Liga als op het WK voor clubteams speelde. Daarnaast is het de enige club van het Afrikaanse vasteland die op het hoogste niveau in Spanje speelde en is het de enige voormalige La Liga-club die later kampioen van Marokko is geworden. Een bijzonder verhaal.

Hoe komt een Spaanse club in Marokko terecht? Eigenlijk vrij simpel. In 1912 werd Marokko verdeeld in een Spaans (het noorden) en Frans (het zuiden) protectoraat. Tien jaar later zag Athletic Club de Tetuán het levenslicht. Opgericht door Spanjaarden die in Tetouan woonden en fan waren van Athletic Club uit Bilbao, destijds dé topclub van Spanje. Dat was ook terug te zien. Niet alleen werd gekozen voor het prefix “Athletic Club”, ook werden de rood-wit gestreepte shirts overgenomen. Daarnaast leken de logo’s van het Baskische en Marokkaanse Athletic Club wel heel erg veel op elkaar. Tegenwoordig zou de club worden aangeklaagd voor plagiaat.


club-atletico-tetuan

Jaren gingen voorbij zonder dat Club Atlético de Tetuán (de naam was in 1940 ‘verspaanst’, want dictator Franco verbood buitenlandse namen) iets presteerde, maar in 1949 promoveerde de club ineens naar een van de twee Segunda Divisións. Waar voorheen alleen clubs uit Zuid-Spanje en Marokko naar het Estadio de Varela moesten afzakken, kwamen nu ook clubs als Levante, Elche en Salamanca naar Tetouan. Destijds een wereldreis. De Marokkaanse club, die vanwege een bestuurslid met een sterke voorkeur voor Atlético Madrid voortaan in blauwe broek speelde, werd meteen vijfde. Dat was een topprestatie, maar die werd een jaar later verbeterd. Club Atlético de Tetuán werd kampioen. Het was een enorm gelijkwaardige competitie (Los Matadores pakten 35 punten uit 28 wedstrijden, slechts 11 meer dan degradant SD Ceuta), maar de Marokkanen waren thuis ijzersterk en dat gaf de doorslag.

Op 9 september 1951 werd voor het eerst een wedstrijd in La Liga gespeeld op het Afrikaanse vasteland. Het Estadio de Varela zat ramvol met 15.000 man. Club Atlético de Tetuán verloor met 0-1 van Real Zaragoza. Het zette de toon voor de rest van het seizoen. Club Atlético de Tetuán werd laatste, al lag dat vooral aan de uitwedstrijden. De Matadores kregen al heimwee op het moment dat ze het vliegtuig instapten. Op eentje na werden alle uitduels verloren. In Marokko daarentegen waren de resultaten best goed. Er werd maar drie keer verloren. Zo verlieten de Madrileense clubs met een flink rouwmoment Tetouan. Atlético Madrid verloor met 4-1 en Real Madrid kwam niet verder dan 3-3 in Marokko. Maar het was niet genoeg voor handhaving.

Estadio de Varela

Estadio de Varela

Club Atlético de Tetuán deed een divisie lager weer mee om de titel, maar nooit keerde de club meer terug naar La Liga. In 1956 werd Marokko onafhankelijk en dat had gevolgen voor de Matadores. Spanje behield alleen de betwiste steden Ceuta en Melilla. Het Spaanse deel van Club Atlético de Tetuán vertrok naar die eerste enclave en fuseerde met SD Ceuta tot AD Ceuta. Het stadion en een deel van de spelers en supporters bleef achter in Tetouan, dat nu ineens in een nieuw land lag. Er werd besloten een nieuwe club op te richten: Moghreb Athlétic Tétouan, een naam met een duidelijke link naar de voorganger. Er werd gekozen voor rood-witte shirts en een blauwe broek, de bijnaam werd Los Matadores en het logo lijkt heel erg op dat van Athletic Club, maar dan met meer islamistische symbolen. Het stadion kreeg wel een andere naam: Stade Saniat Rmel. Toch werd geclaimd dat deze club de ware voortzetting was van de club die in La Liga speelde en ze hebben een punt.

moghreb-athletic-tetouan-3

In 2012 ging AD Ceuta failliet. Toch was het geen donker jaar voor de erven van Club Atlético de Tetuán. Na vijftig jaar in de marge van het Marokkaanse voetbal, werd Moghreb Athlétic Tétouan voor het eerst landskampioen. Op 28 mei gingen maar liefst 30.000 supporters mee naar Rabat, waar de Matadores bij winst de titel zouden pakken. Dat lukte en het gevolg was heel veel #NoPyroNoParty. Twee jaar later pakte Moghreb Athlétic Tétouan opnieuw de titel en omdat Marokko het WK voor clubteams organiseerde, mochten de Matadores daar aan deelnemen. Er werd gebeden tot Allah dat Atlético Madrid het ook zou halen, maar het Spaanse evenbeeld verloor de CL-finale na verlengingen van Real Madrid. Los Matadores bakten er niet veel van op het WK, maar in 1956 had niemand verwacht dat een nakomeling Club Atlético Tetuán het nog zó ver zou schoppen.

moghreb-athletic-tetouan-4