In aanloop naar onze Panini Ruilbeurs (zondag 15 juli, Café Engelenburgh in Utrecht) plaatsen we elke dag een artikel over (het verzamelen van) Panini-plaatjes. Vandaag: Staantribune-hoofdredacteur Jim Holterhuës over de verzameling van zijn vriend Bastiaan.

De Panini-Koning
Vorige week schreef ik al over mijn eigen Panini-verzameling, maar als ik aan voetbalplaatjes denk, denk ik vooral aan mijn goede vriend Bastiaan. Zelfs toen hij de pensioengerechtigde leeftijd voor voetbalplaatjesspaarder allang was gepasseerd, was hij nog dagelijks bezig met zijn verzameling. In zijn studententijd had hij een dagtaak aan het invoeren van ontbrekende nummers in WordPerfect. Bastiaan struinde voetbalbeurzen af, op zoek naar dat ene ontbrekende plaatje van Bert Wiebing (Veendam, eredivisie 1989) of Zivko Gospodinov (Bulgarije, Mexico 1986). Hij spaarde alleen de échte Panini-plaatjes. Andere soorten voetbalplaatjes, zoals Shooting Stars, waren in zijn ogen not done.

Bastiaan had daarbij een voorliefde voor voetballers met een grote snor, baard of lang haar. Ook op straat werd hij bijna lyrisch als hij iemand zag lopen met een opvallend uiterlijk. “Koning!” riep hij dan luidkeels.

Als ik op vakantie in het buitenland was, nam ik vaak albums en plaatjes voor Bastiaan mee. Toen ik een keer in België was, zag ik in de etalage van een sigarenzaak een Panini-album liggen. Ik belde Bastiaan met de vraag of hij dat album misschien al had. Dat was niet het geval. “Ja, graag, neem maar mee”, zei hij. “En doe er ook maar een paar zakjes bij.” Een minuut later belde hij terug: “Doe maar de hele doos.”

Helaas is Bastiaan er niet meer.

Van zijn ouders mocht ik een keer zijn verzameling Panini-albums inzien. Het bleek groter dan ik had gedacht. Bastiaan had niet alleen albums uit Nederland en België, maar ook uit Duitsland, Spanje, Italië, Frankrijk en Engeland, albums van alle EK’s en WK’s, speciale Champions League-edities en clubalbums van Celtic en Rangers. Vanaf eind jaren zeventig tot 2012.

Ik ben er uren zoet mee geweest. Mooi om te zien hoe sommige voetballers veranderd zijn in de loop der jaren. Een van mijn favoriete spelers is Ed de Goeij. Niet alleen een erg goede doelman, maar ook nog eens zeer fotogeniek. Kijk eens naar deze pareltjes:

Of wat te denken van de Feyenoord-selectie die in het kampioensjaar 1983-1984 de dubbel pakte. Maar liefst tien van de veertien spelers in Voetbal 84 droegen een (vlas)snor, alleen Wim van Til, Pierre Vermeulen, Peter Houtman en Andre Jeliazkov (op dat moment) niet. Opvallend detail: één zeer bepalende speler (zonder snor) ontbrak zelfs helemaal in dit album, alsmede zijn ‘waterdrager’ Stanley Brard.

Als ik in het buitenland ben en ik zie in een kiosk een Panini-album liggen, denk ik bijna zes jaar na zijn overlijden nog steeds: zal ik hem voor Bastiaan meenemen? Oh nee, bedenk ik me dan een fractie van een seconde later, dat hoeft niet meer….

Maar over Panini-plaatjes moet je niet te veel praten, je moet ze vooral bekijken. Ik heb verschillende Top-3’s samengesteld, die we de komende twee weken zullen plaatsen op Facebook, Twitter en Instagram. Die Top-3’s hebben in de meeste gevallen niks met voetbalkwaliteiten te maken, maar meer met uiterlijke kenmerken.  Ik noem ze dan ook Koningen Top-3’s. Als hommage aan Bastiaan.

 

Panini Ruilbeurs
Datum: zondag 15 juli (14.00 uur tot 16.00 uur)
Locatie: Café Engelenburgh van oud-voetballer Joop van Maurik (onder meer ex-FC Utrecht), Aquamarijnlaan 15-a, Utrecht.
Toegang: uiteraard gratis, net als de bitterballen! Neem je dubbele plaatjes en verzamelalbums mee. Na de Ruilbeurs is de presentatie van het boek Pot 6 – Op bezoek bij de voetbaldwergen van Europa en daarna kun je de WK-finale kijken.

Heb jij een favoriet Panini-plaatje? Stuur dan een stukje tekst over het waarom, plus een afbeelding naar: info@staantribune.nl. Het betreffende verzamelalbum maakt niet uit.

Beeld: Archief Bastiaan Buster (met dank aan Alex & Dady)