Sommige mensen reizen graag. Ik niet. Eigenlijk is de enige reden waarom ik af en toe het eiland vrijwillig verlaat een potje voetbal. Als supporter van FC Dordrecht kom ik dus nog eens ergens. Onlangs op een zaterdag bracht de lokroep van de Jupiler League mij naar het pittoreske Groesbeek. Een dag later vloog ik naar Rome, voor een wedstrijd in Stadio Olimpico. Wat een verschil.

Geen felle stadionlampen aan de horizon, maar bescheiden verlichting alsof er die avond alleen werd getraind. Bij de ingang werd je kaartje gescheurd, voor de vorm in je tas gekeken en wenste men je een fijne avond. Wilde je wat drinken, eten of naar de wc, dan werd je doorverwezen naar de kantine. Alles op sportcomplex De Heikant voelde als thuis voor de meegereisde supporters. Over de prestaties op het veld weinig lovende woorden, kennelijk was bij sommige voetballers de winterstop al eerder begonnen. Toch zou ik voor een avond als deze vaker van huis gaan.


Dat deed ik de volgende dag, een familie-uitje met als eindbestemming AS Roma. Nadat we bij het stadion eindelijk de juiste ingang hadden gevonden, stond daar het ontvangstcomité voor ons klaar. Op vertoon van je kaartje en paspoort mocht je je twee keer grondig laten onderzoeken op drank, drugs en wapens. Toevallig had ik die spullen thuisgelaten. Bij de volgende poort stond er nogmaals een team in uniform klaar voor het persoonlijke welkomstritueel.IMAG6231

Opnieuw werd je zorgvuldig gecontroleerd op verboden voorwerpen. Mijn moeder van 76 (“Natuurlijk ga ik mee naar het voetbal, ik ging vroeger toch ook altijd met je vader mee?”) moest afstand doen van haar plastic kammetje, dat ze misschien wel op het hoofd van De Rossi zou smijten. Dat zou overigens een unieke prestatie zijn: het veld lag ongeveer tachtig meter van ons vandaan. Andere koek dan de Heikant, waar het zweet van de spits rechtstreeks in je pils gutste. Daar hadden ze trouwens bij AS Roma een oplossing voor, het bier werd op de tribunes verkocht met een plastic dekseltje.

Het enige warme voetbalgevoel kreeg ik van het fanatieke groepje Genoa-supporters. Dat zich negentig minuten lang niet gek lieten maken door het imposante, maar slechts voor een kwart gevulde Stadio Olimpico. Ik zag AS Roma plichtmatig winnen, maar zelf juichte ik het hardst toen de wedstrijd werd afgefloten. Als dit Champions League-materiaal is, dan ben ik blij met die nuchtere maar tevens hartstochtelijke biercompetitie van ons. Volgende bestemming: FC Eindhoven!

Elisa Kuster
Staantribune-volger

Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.