Heb jij, net als Staantribune-volger Tijmen Beerepoot, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Op een dinsdag in november vlogen we met een mooie Ryanair-deal voor twee tientjes naar Londen Stansted. Omdat vliegen sneller is dan met de trein naar Amsterdam, zaten we al rond 10.00 uur lokale tijd aan een Engels ontbijt, aangevuld met een pint. Daarna reisden we af richting het Camden Town van Leyton Orient. Ik was al redelijk vaak in Londen geweest, maar Camden Town had ik nog nooit bezocht. Een leuke, hippieachtige wijk, waar we genoten van een zelfgebrouwen Camden-biertje.


Na de lunch pakten we de metro naar Wembley om hier eens rond te kijken. Als je op het metrostation staat, heb je een mooie kijk op Wembley. Via een lange brede weg kun je er naartoe lopen. Verder was er weinig te beleven rondom het stadion. Wij vervolgden onze weg naar The Big Ben. Bij een eerder bezoek aan AFC Wimbledon vonden wij hier een leuke pub. Een paar pints later zetten we koers richting metrostation Leyton. Leyton Orient FC speelde vandaag tegen Exeter City FC, een degradatiekraker in de onderste regionen van het Engelse professionele voetbal. Het einde van het seizoen was nog lang niet in zicht, maar vóór deze wedstrijd stond Leyton op de twintigste plek en Exeter op de allerlaatste, 24e plek. Het verschil tussen beide clubs was twee punten.

Om geen onnodige tijd te verdoen, hadden we Google Maps aangezet en voor we het wisten, waren we al bij het Matchroom Stadium. Mijn reisgenoot concludeerde hierop dat Maps niet werkte. “Ik zie geen stadion”, zei hij verbaasd. Toen ik vertelde dat er op elke hoek van het stadion een appartementencomplex is gebouwd, volgde er een verbaasde: “Nee joh!” Tussen een hek naast een appartementencomplex zagen we de binnenkant van het stadion en wisten we dat we goed zaten. Deze appartementen zijn gebouwd om de club Leyton te redden toen het in financieel noodweer verkeerde.

Na de fanshop te hebben bezocht, gingen we naar het supportershome van Leyton. De toegang was één pond voor visitors. Het was nog erg rustig in het home. Ik had gelezen dat er veel verschillende soorten ale te drinken zijn en willekeurig kozen we er een uit om te nuttigen. We zijn redelijke bierdrinkers, ook van speciaalbier, maar deze ale kon ons niet bekoren, integendeel zelfs. Na het lauwe spul opgedronken te hebben, stapten we weer over op de Fosters.

Zoetjesaan druppelden de supporters binnen. Wat ons opviel was dat de leeftijdsgrens aardig hoog lag. Het supportershome stond vol met 65-plussers en twee verdwaalde jongens uit Nederland. Misschien was het een actie van de lokale ‘Zonnebloem’, al zal Leyton niet een heel populaire bestemming zijn.

Naast ons zat een omaatje de hele tijd met haar vinger in een glas Guiness te roeren. Vervolgens liet ze haar kleinzoon, van nog geen maand, haar vinger aflikken. Het werd er letterlijk met de paplepel ingegoten. Als dit bij elke baby gebeurt, kan ik begrijpen dat die Engelsen wel van een biertje houden. Toen de oudere Engelse vrouwen steeds vaker pogingen waagden om aan mijn krullen te zitten, werd het tijd om naar onze plekken te gaan. Misschien als ze veertig jaar jonger waren geweest.

We zaten op de Tommy Johnson Stand, achter het doel. Er waren ongeveer tweehonderd supporters uit Exeter meegereisd, netjes voor een doordeweekse wedstrijd. Het was een leuk stadion, wel jammer dat er op elke hoek een appartementencomplex staat. Als bewoner van een van de appartementen heb je min of meer een gratis seizoenkaart voor Leyton Orient, en de balkonnetjes die op het speelveld uitkijken, waren dan ook redelijk druk bevolkt.

Exeter schoot uit de startblokken en Leyton kon hier weinig tegenin brengen. Snel volgde een verdiende 0-1. Leyton probeerde en probeerde, maar het leek wel alsof ze zonder aanval speelden. En als de bal even bij de voorste linie was, was die alweer verloren voordat ik met mijn ogen kon knipperen. De 0-1 uitslag was dan ook zeer terecht.

Na de wedstrijd besloten we richting Stansted te gaan, we hadden nog maar even voordat onze laatste trein zou gaan. Het was wederom weer een mooi dagje Engels voetbal, al zal Leyton nog alle zeilen bij moeten zetten om zich dit seizoen te handhaven.

Tijmen Beerepoot
Staantribune-volger

Heb jij, net als Staantribune-volger Tijmen Beerepoot, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.