Heb jij, net als Staantribune-volger Marcel Meijer, een groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Als voetballiefhebber heb ik het geluk dat mijn schoonfamilie in Engeland woont. Ik ben daar dus regelmatig en kan dan een ideale win-winsituatie creëren. Mijn kinderen verblijven bij mijn schoonouders en ik ga op zoek naar een leuke wedstrijd in de buurt van waar zij wonen, de regio Liverpool/Manchester. Dat doe ik meestal alleen, want mijn schoonvader geeft niet veel om voetbal en de rest van de familie heeft een voorkeur voor rugby. Dat van rugby begrijp ik nog wel, maar alle andere redenen om het Engelse voetbal niet magisch te vinden, kan ik maar moeilijk accepteren.

soccerfanshop.nl

In het begin van mijn relatie had ik al eens lijstje gemaakt met alle grounds die binnen een uur reistijd van het huis van mijn schoonouders liggen. Ik kwam op een stuk of vijftien. Mijn voorkeur gaat eigenlijk altijd uit naar de clubs uit de lagere leagues. Daar is een kaartje nog betaalbaar, maar nog belangrijker: je proeft het typische echte Engelse sfeertje wat je bij de grootmachten uit de Premier League eigenlijk niet meer kunt vinden.

De laatste keer dat ik een Premier League-wedstrijd bezocht was in 2010, Manchester City tegen Bolton Wanderers. Ik zat tussen de Aziaten, van wie de meesten geen idee hadden dat City in het lichtblauw speelde. Laat staan dat ze iets van de wedstrijd beleefden, hun mobiel met de Chinese variant op Facebook was vele malen belangrijker. Sinds die wedstrijd heb ik eigenlijk alleen maar clubs als Accrington Stanley, Crewe Alexandra, Preston North End en Blackburn Rovers bezocht. En dat bevalt prima.

Afgelopen kerstmis waren we weer in Engeland. Na een gezellig en traditioneel kerstfeest stond op Boxing Day de wedstrijd Tranmere Rovers tegen Macclesfield Town op het programma. De keuze voor deze wedstrijd was enigszins opgedrongen door het feit dat op Boxing Day er nauwelijks treinen rijden. Prenton Park ligt op tien minuten rijden van waar wij verbleven. De beste optie dus, ook al was ik er al een keer eerder met vrienden geweest. Maar dat was in 2009, dus ik gunde mezelf wel weer een nieuw bezoek aan Prenton Park.

Tranmere Rovers heeft tot 2015 eigenlijk altijd in de Football League gespeeld, maar komt op dit moment uit in de National League. Dit seizoen doen ze het daar niet onverdienstelijk en kunnen de Rovers stiekem hopen op een terugkeer naar League Two.

Bij aankomst bij Prenton Park liep ik traditiegetrouw eerst een rondje rondom de ground. Zoals gezegd was dit niet nieuw voor me, de blauw-groene golfplaten van de tribunes maakten niet bepaald een diepe indruk op me. Maar de gezellige drukte en de uitgelaten gezichten van vaders met kinderen zorgen ervoor dat ik enthousiast werd. Na een bezoekje aan de fanshop besloot ik om naar binnen te gaan, ook al was het nog drie kwartier voor kick-off.

Omdat ik niet bepaald een ‘Engels’ uiterlijk heb, krijg ik vaak al direct de vraag waar ik vandaan kom en wat mij hier brengt. Op die manier raakte ik ook in gesprek met een vrouw, ik schatte haar in de zeventig, die bij de ingang van mijn vak stond. Ze vertelde me dat ze al ruim vijftig jaar bij Tranmere komt en dat was ook zo’n beetje het enige wat ik van haar enthousiaste verhaal kon verstaan. Haar accent was een soort scouse, maar dan op een dusdanige manier dat ik er werkelijk helemaal niets van kon maken. Ik knikte beleefd toen ze klaar was en wees naar het vak waar ik naar binnen moest gaan.


Eenmaal binnen viel me op dat de tribunes vrij nieuw ogen. Zeker de grote Kop waar de fanatieke Rovers zitten, heeft een dusdanige nieuwe uitstraling. Eigenlijk past het niet echt bij een club uit de National League. In het stadion passen ruim 16.000 toeschouwers, maar deze dag moesten we het doen met ruim 7.000 bezette stoeltjes. De sfeer was er niet minder om. Je voelde dat iedereen zin had om na de drukke Kerst even lekker een pot voetbal te gaan kijken. Ik ook.

Op papier was de wedstrijd tegen Macclesfield een belangrijke om de aansluiting te houden met de plekken die recht geven op directe promotie. Na een doelpuntloze eerste helft wist Tranmere zeven minuten voor tijd de winst binnen te slepen door een goal van Jeff Hughes. De wedstrijd was er een uit de categorie waar ik er al veel van heb gezien. Slecht voetbal, idem veld en een nog slechtere scheids. Maar met de vloekende (en later lachende) fans om me heen kon ik me geen betere omgeving wensen om deze Boxing Day door te brengen.

Voldaan stapte ik na de wedstrijd weer binnen bij de familie. Sommigen konden maar niet begrijpen wat ik hier nou zo leuk aan vind. Terwijl zij een spelletje aan het spelen waren, liep ik naar de tv en zette snel Final Score aan om stilletjes na te genieten van een mooie dag.

Marcel Meijer
Staantribune-volger

Heb jij, net als Staantribune-volger Marcel Meijer, een groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.