Royal Antwerp FC is erg geliefd onder groundhoppers, want de redactie van Staantribune ontving alweer een verslag van een bezoek aan De Bosuil. Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Dertig jaar lang woonde ik op vijf minuten afstand van de Belgische grens, maar nooit was het tot een bezoek aan Royal Antwerp FC gekomen. Clubs als Waasland-Beveren, Lokeren, Anderlecht en Club Brugge waren inmiddels afgestreept, maar bij de Ploeg van ’t Stad was ik nooit geraakt.


De charme van het Belgische voetbal heeft iets amateuristisch. Als ik een mobiele snackwagen zie die harde broodjes met gefrituurde hamburger en lichtzwarte ui van de bakplaat verkoopt, weet ik dat ik in België ben. De beleving is er anders, het is dat ongedwongen sfeertje. Bij Royal Antwerp FC – Lommel United, die vorige week vrijdag werd gespeeld, kreeg ik wederom die bevestiging.
IMG_6716
Omdat een kaartje online bemachtigen onmogelijk was, vertrokken we op tijd richting De Bosuil. Om de hoek bij het stadion draaide ik mijn auto richting de ingang van de geïmproviseerde parkeerplaats, waarna de parkeerwachtster vroeg waarmee ze ons kon helpen. Parkeren leek me de enige wenselijke optie. Toen we een plek hadden gevonden op het grasveld en we uit mijn auto met Nederlands kenteken stapten, volgde een opmerking waarvan ik wist dat die zou komen. Of ik niet de weg kwijt was, als ‘Hollander’. Mijn reactie dat we voetbal kwamen kijken en de thuisploeg supporterden, stelde de Antwerpenaar gerust. Hij hield het immers ook al twintig jaar uit met zijn Nederlandse vrouw.

Een ticket bemachtigen was uiteindelijk eenvoudig aan het loket, al werden we door verschillende vrijwilligers in onzekerheid gebracht. Waar de één ons vertelde dat het uitverkocht was, zei de ander dat het loket om zes uur open zou gaan. Het was inmiddels al ruim half zeven. De vaste supporters aan het loket stelden ons gerust dat er nog voldoende ‘ticketten’ beschikbaar zouden zijn. Tegen zevenen ging het luikje van het loket gelukkig open en bemachtigden we als eersten in de rij een toegangsbewijs.
IMG_6720
Na het eerdergenoemde broodje hamburger, een paar frisse Maes-pinten en een kort gesprek met wat Rotterdamse groundhoppers, namen we plaats in het veelbesproken stadion. We zaten echter helemaal in een uithoek, naast de bioscoopstoelen achter glas van de businessseats. Al snel besloten we te verhuizen naar het midden van de tribune, waar nog voldoende plek was. Op een paar stadionpalen na hadden we daar een prima zicht op het veld. De sfeer aan de overkant op de uitverkochte Tribune 2 was indrukwekkend. Een tribune met oude houten bankjes vol die-hard Antwerpenaren. Allen in het bezit van een abonnement, waarvan Royal Antwerp FC er al ruim tienduizend heeft verkocht. De club leeft duidelijk in de stad en wordt steeds populairder. Toen boven die tribune een paarsachtige lucht ontstond, was het schilderachtige plaatje compleet.

De wedstrijd tegen Lommel United zelf golfde op en neer en verveelde geen minuut. Een aantal spelers viel op. De geblondeerde Jordan Remacle, ooit speler van RKC, RBC en Helmond Sport, speelde erg ongelukkig op rechts en liet dit vaak met veel misbaar aan zijn medespelers merken. Van de kleine Stallone Limbombe kwam vanaf links meer dreiging. Heer en meester op het middenvelder was Johanna Omolo, een atletische Keniaan met overzicht en verleden bij de tegenstander.
IMG_6722
We gingen met 0-0 de rust in. Ik vreesde. Vaak, als ik een wedstrijd bezoek, stelt de thuisploeg namelijk teleur. Zo vroeg ik een paar jaar terug een clubcard aan voor NAC en plotsklaps degradeerde de Parel van het Zuiden. Ik bezocht Lille – Nice (0-2) in 2013 en oud-Ajacied Darío Cvitanich kroonde zich tot matchwinner met twee doelpunten. Mijn vrees werd werkelijkheid. Waar het spel van Royal Antwerp met de minuut slechter werd, kreeg Lommel United hoop.

Tot overmaat van ramp besloot de matig leidende arbiter in de 79e minuut een overtreding buiten het zestienmetergebied te belonen met een strafschop voor Lommel United. Tribune 2 werd stil. Een zuivere trap van Wouter Scheelen betekende de 0-1. Met veel druk probeerde Royal Antwerp FC nog een punt te redden. Tevergeefs. Lommel United hield, met het nodige geluk, de nul. Mijn trauma was weer een ervaring rijker.
IMG_6725
Na het laatste fluitsignaal keerden we lichtelijk teleurgesteld terug naar de auto. Het mooiste dat je immers kunt meemaken is de explosie van vreugde na een doelpunt van de thuisploeg. Als Antwerpenaren hun ploeg zo kunnen toezingen gedurende negentig minuten, dan moet de viering van een doelpunt het ultieme zijn. Genoeg reden om snel terug te keren op De Bosuil. Royal Antwerp FC tegen Lierse SK op 9 september staat dan ook al met potlood op de kalender.

Stijn Dobbelaer

Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.