Heb jij net als Staantribune-volgerRob Bloemkolk een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op de website geplaatst.

We wilden er even uit met het gezin. We vertrokken naar Athene, de stad van de Acropolis. Ook voetbalclubs AEK Athene, Olympiakos Pireaus en Panathinaikos zijn er gehuisvest. De laatstgenoemde club is een echt basketbal-bolwerk, maar is ook machtig in andere sporten. Voor mij leeft Panathinaikos meer dan de andere clubs uit Athene. Dat zou kunnen komen door de door Ajax gewonnen Europacup I-finale tegen de Grieken van 1971. Of is het dat logo? Een klavertje drie dat symbool staat voor jeugd en gezondheid. Misschien is het wel beide.

Onze contactpersoon hielp ons met het regelen van kaartjes voor een basketbalwedstrijd in de Euroleague. Kaartjes regelen voor het voetbal was niet nodig, zo werd gezegd. Zolang er geen topwedstrijd wordt gespeeld, is er altijd plek. Voor andere clubs wilde hij absoluut niks regelen. Hij is Panathinaikos-fan en wil met bijvoorbeeld Olympiakos niks te maken hebben. Nou kwam ik eigenlijk vooral voor het stadion wat bij deze roemruchte club hoort. Wie de tegenstander zou zijn maakte mij niet zoveel uit.

Eenmaal aangekomen in Athene merkten we dat de haat jegens Olympiakos diep zit. Onze vrouwelijke taxichauffeur stak haar voorkeur voor Panathinaikos niet onder stoelen of banken. Alles wat over Olympiakos ging werd direct afgemaakt. Ze had er geen goed woord voor over. Vooral het feit dat het Griekse voetbal kapot gemaakt zou zijn door het ‘corrupte Olympiakos’ werd meerdere malen herhaald. Toen ze vorderde in haar betoog werd het steeds beter zichtbaar hoe fanatiek de Grieken kunnen zijn als het over voetbal gaat. Haar ogen spoten vuur en haar gelaatstrekken werden steeds spitser. Daarbij werd het gaspedaal ook steeds verder ingetrapt naarmate ze verder vertelde over de matchfixing die eind 2017 aan het licht kwam. Er werden destijds 28 personen aangeklaagd op verdenking van omkoping en matchfixing. Daar zaten onder meer mensen van Olympiakos bij.

Dat men bij Panathinaikos niet alleen leeft voor het voetbal bleek op vrijdagavond wel bij de basketbalwedstrijd. In de met meer dan 18.000 toeschouwers gevulde Olympische sporthal ging het dak eraf. Deze ambiance schepte goede hoop voor het voetbalduel van komende zaterdag. Dat er tijdens de voetbalwedstrijd van Panathinaikos niet zoveel fans aanwezig zouden zijn als tijdens de basketbalwedstrijd, wisten we. Er kunnen 16.000 toeschouwers in het Apostolos Nikolaidis stadion aan de Alexandras avenue. Dat aantal werd bij lange na niet gehaald. Er waren ongeveer 5.000 toeschouwers aanwezig.

Het stadion is flink verouderd. Panathinaikos speelde door de jaren heen geregeld in het Olympisch stadion. Tegenwoordig is AEK Athene daar voortaan de vaste bespeler. Panathinaikos is sinds de financiële problemen weer terug op het oude nest. In 2013 werd het stadion gerenoveerd en ging tegelijkertijd ook de club op de schop. De club raakte bijna zijn licentie kwijt en moest het anders aan gaan pakken.

Ik was net op tijd bij het stadion. Ik kocht een kaartje en moest net als bij het basketbal mijn identiteitsbewijs laten zien. Iedereen wordt genoteerd en jouw identiteit wordt op het kaartje vastgelegd. Na het halen van het kaartje wilde ik graag een rondje om het stadion maken. Helaas ging dat wat moeilijk omdat het stadion in een wijk aan een drukke straat ligt. Dat de naam van de club perfect past bij de ligging van het stadion, moge duidelijk zijn. Panathinaikos komt van het woord panatheniac, wat betekent: ‘voor alle Atheners’. Voor sommigen is het zelfs mogelijk om de wedstrijden vanaf het dak te volgen.

Alleen de tribunes aan de lange zijdes zijn overdekt. Achter de doelen zit je in de open lucht. Een voordeel van de onoverdekte tribunes is het weidse uitzicht. Wij keken uit op een machtige berg. Voor veel problemen zal de open tribune ook niet zorgen. Zo vaak zal het niet regenen in Athene en bij een beetje zonneschijn kun je daar ook nog eens van genieten.

Voor vijftien euro had ik een kaartje in een hoek van het stadion. Het veld ligt in een kuil en tribunes zijn een geheel en vormen één ring. Het veld wordt verlicht door vier prachtige floodlight. Staantribunes zijn er niet. Alles is bedekt met witte en groene, maar sterk verkleurde, zitplaatsen. Vanaf onze zitplaatsen was het veld goed te zien. Achter het doel was het sfeervak, echter staken de fans daar schril af bij de supporters van Gate 13 van het basketbal.

We werden door een plastic wand gescheiden van het veld. Toch droop de passie eraf bij de supporters. Of zit het bij de Grieken in het bloed? Bij een afgekeurd doelpunt namen een aantal oude mannen de moeite om rijen naar beneden te gaan. Om vervolgens over de reling te gaan hangen en hun frustratie te uiten aan het adres van de grensrechter.

Tijdens de vier keer dat Panathinaikos scoorde, lieten de aanwezige fans zich massaal horen. Kerkyra speelde slecht en Panathinaikos deed zijn plicht als nummer tien van de ranglijst. Ondanks dat het niveau van het voetbal laag was, heb ik mij geen moment verveeld. Het stadion hield mij bezig. Het had iets speciaals, iets magisch. En dat ondanks het verval. Als groundhopper of voetbalcultuur-liefhebber kun je Athene niet bezoeken zonder een kijkje te nemen bij Panathinaikos.

Heb jij net als Staantribune-volger Rob Bloemkolk een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op de website geplaatst.