Heb jij, net als Staantribune-volger Tijmen Beerepoot, een groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

In de eerste vakantieweek van het nieuwe schooljaar maakten we weer eens de oversteek naar Londen. Het vliegen duurde minder lang dan de autoreis en voordat we het wisten, zaten we in Hamilton Hall bij Liverpool Street aan een English breakfast. Wij vielen een beetje uit de toon, aangezien de hele pub al met pints in de hand stond. Een kwartier later waagden wij ons ook aan een Foster’s, om kwart over tien in de ochtend.


Vervolgens namen we de metro naar London Bridge, waar we in een café nog wat dronken. Hierna was het tijd voor onze eindbestemming: South Bermondsey, de buurt waar Millwall Football Club speelt. Lichte zenuwen maakten zich van mij meester. Millwall is immers de meest gevreesde en gehate club van Engeland en staat bekend om zijn hooligans. De meest heftige verhalen stammen uit de jaren tachtig en negentig, sindsdien is het hooliganisme in Engeland beduidend minder geworden.

Toch was ik erg benieuwd hoe de situatie nu zou zijn. In mei gingen fans van Millwall nog op de vuist bij een wedstrijd tegen Barnsley op Wembley, om promotie naar het Championship. Vandaag zouden we Millwall – Fleetwood Town bezoeken, niet bepaald een hooliganaffiche.

Via een pad tussen ijzeren hekken met punten erop werden we treinstation South Bermondsey uitgeleid richting het stadion. Ik zag veel camera’s hangen en ook viel het me op dat er meer politie op de been was dan ik tot nog toe bij Engelse wedstrijden had gezien. Bermondsey is een achterstandswijk en dat was duidelijk te zien: veel vuil op straat, arbeidershuisjes en een enorme rioollucht overheerste. Dit was duidelijk een van de mindere wijken van Londen.

Eenmaal aangekomen bij The New Den, sloegen we in de fanshop een standaard souvenir in, een sjaal. We liepen om het stadion heen naar de tribune waar wij zouden zitten, achter de goal op Cold Blow Lane. Van een vijandige sfeer rond het stadion was geen sprake. Integendeel, alles ging heel gemoedelijk. We zagen veel visserspetten, wat past in het beeld dat Millwall veel ‘dockers’ (havenarbeiders) als supporters heeft. Na een paar lauwe pints besloten we naar binnen te gaan.img-20161028-wa0024img-20161028-wa0020De adrenaline van vanmorgen kwam weer terug, nu de wedstrijd op het punt stond te beginnen. Millwall staat bekend om zijn gepassioneerde fans. De supporters zien de wedstrijden als lichtpuntje in de dagelijkse sleur van werken als arbeider en het leven in een achterstandswijk, zo gaat het verhaal. De songs van Millwall kenden we uit ons hoofd en we waren klaar om negentig minuten lang mee te zingen.

Om het kort samen te vatten: de sfeer was ronduit dramatisch. In ons gedeelte van het stadion kon je een speld horen vallen. En wij zaten nota bene in het gedeelte met de meeste supporters. Eenmaal hoorden we een man of vijf “No One Likes Us, We Don’t Care” zingen en voor de rest af en toe een “oeee” en “aaaahh”. Wat een enorme tegenvaller.

Over de wedstrijd zelf maken we ook niet veel woorden vuil. Millwall pakte drie punten doordat Lee Gregory twee strafschoppen benutte. Fleetwood scoorde nog knap tegen, waarmee de eindstand op 2-1 kwam. De teleurstellende sfeer en de dramatische wedstrijd zonder passie en strijd zorgden ervoor dat ik me steeds meer ging ergeren aan een paar opgefokte konijnen achter me. In plaats van negentig minuten lang hun club aanmoedigen, waren zij op alles en iedereen aan het schelden.

img-20161028-wa0015img-20161028-wa0022Na het laatste fluitsignaal vertrokken we snel weer naar ‘onze’ pub in Liverpool Street, waar we terugblikten op de dag. Onze hoge verwachtingen waren niet waargemaakt. Waarschijnlijk lag dit onder meer aan de vele grote verhalen op internet en aan de tegenstander. We willen The New Den zeker nog een keer bezoeken, zodat we dan hopelijk ons oordeel kunnen aanpassen. Een wedstrijd tussen Millwall en aartrivaal West Ham United staat natuurlijk op één, maar dat zal niet op korte termijn in competitieverband gebeuren. Maar wie weet in een van de bekertoernooien, dromen kan altijd.

Tijmen Beerepoot

Heb jij ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.