Afgelopen zomer brachten mijn vriendin en ik een bezoek aan Toscane. Autootje huren, verstand op nul en lekker rondtoeren. Wijnboerderijtje bezoeken, hapje eten en – geheel toevallig – lagen er op de route een stuk of vier stadions. Waarvan vooral het stadion van Siena iets met me deed. Ik stuurde de foto’s door naar twee vrienden. De ene zei: ”Wat is dat voor ouwe bocht?’’ De andere zei: ‘’Kicken! Vet dat je er bent geweest!’’

De weken voordat ik naar het buitenland ga is Google Maps mijn beste vriend. Uren ben ik bezig hoe ik zo veel mogelijk stadions of voetbalactiviteiten in mijn tripje kan proppen. Het grote nadeel van de combinatie van mijn voetbalfetisjisme en zomervakantie in het buitenland: er wordt nergens gevoetbald. Op vriendschappelijke potjes na dan. Ik besloot het voor deze reis maar alleen op het bezichtigen van stadions te gooien.

Florence
Florence kwam voorbij. Het stadion, Stadio Artemio Franchi, waren ze aan het verbouwen. Grote hekken blokkeerden compleet het zicht helaas. Toch een rondje gelopen, en met de kenmerkende zeventig meter hoge toren achter me, liep ik terug richting de wagen.  

20150630_123650 20150630_124551

Pisa
Pisa, ooit de club van Wim Kieft en Mario Been, leek wel een gevangenis. Een bunker. Er was van de buitenkant geen grasspriet te zien. Alleen maar beton(rot), stalen hekken en prikkeldraad. Maar hoe lelijk ook, toch heeft het wel iets.

20150627_174750 20150627_174830

Empoli
Toen we een dag later verder reden, kwamen we in de buurt van Empoli. Mijn vriendin snapte niet waarom ik al die ‘ouwe zooi’ moest bekijken. Toen er bij een rotonde een zwart-wit bordje Stadio voorbijkwam, sloegen we ineens rechtsaf. ‘’We moesten rechtdoor hoor’’, riep de levende navigatie naast mij. “Ja, maar héél effe hier…”, mompelde ik zonder mijn zin af te maken. Twee stoplichten verder doemde er een stadion op. ‘’Heel snel schat’’, gaf ik antwoord op de blik van mijn vriendin. Ik stapte uit en liep op mijn gemak een rondje om het stadion. Het is niet heel bijzonder, maar in ieder geval een stuk moderner dan het stadion van Pisa. Ik zag nieuwe stoeltjes, nieuwe tribunes en nadat ik over een hekje was geklommen, zag ik dat ze er ook een nieuwe grasmat in leggen. Echt gras. Tevreden stapte ik in de terug in de wagen.

20150630_140051 20150630_140251

Siena
We belandden na een paar uur rijden in Siena. Ons hotel lag op loopafstand van ‘het mooiste plein van Europa’. Interessant, maar ik had op Google Maps gezien dat het stadion nóg dichterbij lag. In alle vroegte klom ik de volgende morgen uit bed. ‘’Wat ga je doen?’’, vroeg mijn vriendin. ‘’Ik ga even naar het plaatselijke voetbalstadion. Loop je mee?” Ik vroeg het, allang wetende wat haar antwoord zou zijn. Twee gefronste wenkbrauwen hadden klaarblijkelijk de betekenis dat ze zich liever nog een keer omdraaide. Prima, iedereen tevreden.

Na vijf luttele minuten lopen, zag ik het stadion van AC Siena al liggen. Tegenwoordig SS Robur Siena geheten. Na een faillissement werd de club teruggezet naar de Serie D. Inmiddels zijn ze opgeklommen naar de Serie C. Stadio Artemio Franchi (inderdaad, dezelfde naam als het stadion van Fiorentina) was altijd de officiële naam, totdat de hoofdsponsor iets beter wist: de Montepaschi Arena. Vernoemd naar de oudste bank van de wereld, waarvan het hoofdkwartier in Siena is gevestigd. Het stadion ligt in soort kuil. Terwijl ik de trap afloop, doet het me denken aan een Italiaanse versie van De Koel.20150629_082759

Maradona
Vanaf de weg kan je mooi in het stadion kijken: een prachtig gezicht. Hoe versleten en aftands ook, dit soort stadions zijn gemaakt voor voetbal, zoiets voel je. Eenmaal beneden blijkt dat alle hekken rondom het stadion gewoon open zijn. Ik wist op dat moment nog niet dat het zó verlaten was. Druk foto’s makend van alles wat ik zag, liep ik onder de hoofdtribune door. Ik belandde bij een hek, waarachter de spelerstunnel schuilt. Giocatori/Atleti zag ik op een afgebladderd bordje staan, wat ‘spelers/atleten’ betekent. Mijn gedachten gingen direct uit naar Maradona. Door mijn voorliefde voor de Argentijn probeer ik hem overal in te passen waar het gaat. Ik denk vaker: hier heeft die en die speler gelopen. Waarom weet ik niet, maar het geeft iets van verbondenheid, iets wat we samen hebben gezien. Antonio Conte is hier ooit trainer geweest, popte nog op in mijn hoofd. Die kwam hier dus ook. Geinig. Het stadion is oud en vervuild en vol graffiti. Ik duwde een oude, verroeste poort open en kon zo de hoofdtribune oplopen. Stoeltjes waar de vulling uit komt springen. Toch is het mooi.20150629_082256

SS Robur Siena
Het ooit zo grote Italiaanse voetbal is in verval geraakt, en niet zo’n beetje ook. Dat raakt me, en ik denk veel voetbalfans met mij. Italië is een schitterend voetballand met fanatieke supporters, waar ze helaas te laat hebben ingezien dat er meer nodig is dan alleen elf spelers en een trainer.

Ik zag een man uit zijn auto komen. Ik sprak hem aan en gelukkig sprak hij een beetje Engels. De man heeft een seizoenkaart gehad, maar zegt dat hij niet maar naar Robur gaat kijken. Het raakt hem. Het doet me een klein beetje denken aan het verhaal van Austria Salzburg, dat omgeturnd is in Red Bull Salzburg. De club begint op nul: geen geschiedenis en een ander logo. Het is zijn club niet meer. Ik had nog wel wat vragen, maar de man beende weg. Ik besloot nog de tribune achter het doel op te gaan. Tussen door de zon verkleurde stoeltjes liggen lege flessen drank en joints. Het stadion waar meer dan vijftienduizend mensen in passen, is een hangplek voor de jeugd geworden. Later las ik dat SS Robur Siena er gelukkig toch weer wedstrijden in speelt, na een overeenkomst met de gemeente. Terug bij de lange trap had ik een tevreden gevoel. Waarom een afgetakeld stadion zo mooi is om te zien? Dat snappen denk ik alleen de echte liefhebbers.

Ik stuurde de foto’s door naar twee vrienden. De ene zei: ”Wat is dat voor ouwe bocht?’’ De andere zei: ‘’Kicken! Vet dat je er bent geweest!’’

In welk kamp ik thuishoor, hoef ik niet uit te leggen.20150629_083607

Christian Swinkels
Staantribune-volger

Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.