Elk jaar ga ik met het gezin naar Zweden, waar mijn wederhelft vandaan komt. Dit jaar gingen we al in februari, wat jammer was, omdat in de winter de competitie daar stilligt. Ik heb al menig duel in de hoogste en in de lagere klassen van Zweden bezocht. Van het spel was ik nooit zo onder de indruk en ook het randgebeuren kon mij tot nu toe niet echt boeien. Tot ik onlangs aanraking kwam met GAIS, een club uit Göteborg. Ik ervaarde een ongekende beleving, en dat bij een vriendschappelijke wedstrijd. 

g 1
Op het programma stond een leuke pre-season friendly, een derby zelfs, BK Hacken – GAIS. Met niet al te hoge verwachtingen trok ik naar het eiland Hisingen, naar de tweede grote stad van Zweden. Een korte tramrit bracht mij bij de Bravida Arena. Een vercommercialiseerd voetbalstadion met een kunstgrasmat, zoals er tegenwoordig zoveel van zijn. Omdat GAIS een echte Traditionsverein is, kocht ik een ticket voor het uitvak.

De tribune stroomden langzaam vol, van het uitvak welteverstaan. Er waren zo’n 2.300 supporters van GAIS aanwezig, terwijl de supporters van Hacken, die een divisie hoger spelen in de Allsvenskan, slechts met enkele honderden op de wedstrijd waren afgekomen. Toen de teams op het veld opkwamen, staken de GAIS-supporters tientallen Bengaalse fakkels aan en begonnen ze hun team naar voren te schreeuwen, negentig minuten lang. Degenen die niet uit zichzelf meezongen, werden door de ‘capo’ getrakteerd op woeste gebaren en een boze blik. Er was geen andere keus dan meedoen.

g16
Ik keek met verbazing om mij heen. Een vriendschappelijke wedstrijd op woensdag om 18.00 uur, maar wat een intense beleving. In de rust raakte ik aan de praat met enkele locals, die GAIS al van jongs af aan volgden. Verhalen en telefoonnummers werden uitgewisseld. De tweede helft sloot ik me bij hen aan. Omdat ik de Zweedse taal machtig ben, kon ik uit volle borst meezingen. Jammer dat het enkel eenrichtingsverkeer was, want van de overkant kwam amper geluid. Het uitvak reageerde met het gebruikelijke Shall we sing a song for you?

g15
Mijn nieuwe kompanen hadden een fles schnaps naar binnen gesmokkeld. Ik dronk gretig mee, daardoor lieten de uitslag en het povere spel mij verder koud. Maar maakte het iets uit? Nee, dit was een ouderwets avondje plezier, gezang, pyro en vooral passie. De voor mij altijd zeer koele Zweden bleken op voetbalgebied een warme familie te zijn. De gemeenschappelijke liefde tussen mij en de Zweden? Het gevoel van de staantribune.

Ruben Barremans
Staantribune-volger

Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

g12