Schotland is een aanrader voor groundhoppers, zo blijkt uit het ingezonden verhaal hieronder. Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Als kind opende ik iedere ochtend de sportkrant op zoek naar artikelen over Feyenoord, die ik – na goedkeuring van mijn ouders – zorgvuldig uitknipte en in een plakboek bewaarde. Zodoende staan er nu nog steeds een aantal kunststukjes in mijn boekenkast op zolder. Van tijd tot tijd pak ik zo’n boek erbij en blader ik rustig een uurtje door een voetbalseizoen halverwege de jaren negentig. Niet alleen voor de artikelen die ik toen graag bewaarde, maar ook voor de soms halve stukken op de achterkant.

Tot mijn grote verrassing stond in één seizoen driemaal een stuk over de Old Firm op de achterkant van mijn knipsels. Ik zag foto’s van Pierre van Hooijdonk, Peter van Vossen en Paul Gascoigne en las halve wedstrijdverslagen van de betreffende duels. De missende delen van de wedstrijd zijn tegenwoordig zo gevonden op het internet en mijn interesse voor het Schotse voetbal was gewekt. Een locatie voor een voetbaltrip samen met mijn broer was enige maanden later dan ook snel gekozen: dat móest Schotland worden.
celtic
Het eerste weekend van oktober 2015, dan zou het gebeuren. Op zaterdagmiddag naar Rangers – Falkirk in de Championship en op zondag met de trein naar Hamilton Academical – Celtic. Op de eerste dag bezochten we Celtic Park voor een rondleiding. Op de wedstrijddag van de Rangers zouden wij een rondleiding op Ibrox doen. Het mooiste aan zo’n rondleiding vind ik niet de blik in de kleedkamer of het fotootje aan de rand van het veld, maar de verhalen van het clubicoon (of in beide gevallen de ‘cluboudste’) die de rondleiding geeft. En bij het hoofdstuk historie is het uiteraard overmijdbaar om iets te vertellen over de tweestrijd tussen de twee grootste Schotse teams. Daarbij werd het uitspreken van de naam van de andere club overigens zeer geroutineerd ontweken en de grootste overwinningen op “die andere club” het meest benadrukt. Hoewel ik vroeger een niet onderbouwde voorkeur had voor Rangers, heb ik in dit weekend geen keuze gemaakt tussen beide clubs. Het shirt van Celtic vind ik mooier, maar het stadion van Rangers ademt meer historie. Ik houd het nog steeds op een gelijkspel.
rangers
De wedstrijd van Rangers tegen Falkirk was een topper in de Championship, het op een na hoogste niveau in Schotland. Een topper tussen aanhalingstekens, want al vroeg in het seizoen had Rangers een straatlengte voorsprong op de concurrentie en promotie naar het hoogste niveau was een kwestie van tijd. De wedstrijd was gelukkig een stuk spannender, Rangers wist pas in de laatste tien minuten de bevrijdende 2-1 en 3-1 binnen te werken. Dit kwam de sfeer in het stadion ten goede, want tot aan deze treffers werd er vooral gemopperd op de blauwhemden. Dit was voor ons trouwens prima vermaak. Wij zaten op de krappe hoofdtribune ingeklemd tussen een groepje fanatieke supporters op leeftijd. Eén van de oude baasjes mistte de 2-1 doordat een stuk van zijn meat and gravy pie bleef hangen en hij deze minutenlang probeerde eruit te hoesten. Net op tijd voor de derde treffer was hij ervan bevrijd.


Na afloop van de wedstrijd was de rij bij de metro dusdanig lang, dat wij ons maar aansloten bij de grote groep supporters die te voet terugging naar het centrum van Glasgow. Dat bleek een uitstekende keuze te zijn, zeker als je van treurige buitenwijken en oude industrie houdt. De tocht van ongeveer vijf kilometer werd in een klein uurtje afgelegd, maar was een prima aanvulling op ons wedstrijdbezoek.

De tweede wedstrijd dwong ons om op zondagmorgen rond een uur of negen de trein te pakken richting Hamilton, een ritje van pakweg een half uur. Voor de drukte uit, want de trein was een populaire manier van reizen door de supporters van Celtic en samen met enkele Duitse groundhoppers kwamen wij al vroeg aan bij het stadion. De kaartjes voor dit uitverkochte duel waren door een uiterst vriendelijke twitteraar van de thuisclub al weken geleden apart gelegd en konden in de fanshop worden afgehaald. Dat blijft een spannend moment, maar als het envelopje met de handgeschreven reservering dan onder de toonbank vandaan komt, is dat een behoorlijke opluchting.
hamilton2
Na een korte uitleg van ons bezoek en het kopen van een sjaaltje, liepen wij nog ons standaardrondje om het stadion. In dit geval langs de twee tribunes die het New Douglas Park rijk is, een winkelcentrum siert de overige zijden van het stadion. Bij het uitvak arriveerden de eerste Celtic-aanhangers en werden de vele spandoeken over de gehele korte zijde verdeeld.

De aftrap was al om half een in de middag en de eerste helft bood voldoende vermaak. Na de vroege openingstreffer van Hamilton kwam Celtic voor rust alweer langszij en zelfs op voorsprong. De tweede helft was er eentje om snel te vergeten, want het niveau was bedroevend van beide kanten. Genoeg tijd dus om nog een pie te scoren en een fotorondje te doen, dit keer met volle tribunes.
hamilton3
Na de wedstrijd belandden we in een trein terug naar Glasgow die was overgenomen door een jeugdige maar fanatieke supporterskern. Met een gemiddelde leeftijd van een jaartje of vijftien werd er veel gejoeld, gestoeid en had de treinwagon meer weg van een apenrots, waarop de jonge mannetjes elkaar continu uitdaagden.

Rangers en Celtic zijn echte boegbeelden van het Schotse voetbal en dat zal niet snel veranderen. Een voorkeur heb ik, bijna een jaar later, nog steeds niet. Het bezoeken van een Old Firm staat in ieder geval hoog op mijn verlanglijstje en laat die wedstrijd vanaf dit seizoen weer ‘gewoon’ vier keer per seizoen op de agenda staan, waarvan de eerste morgen wordt gespeeld op Celtic Park.

Frank Berkhout

In nummer #7 gaat Staantribune uitgebreid in op de rivaliteit tussen Celtic en Rangers, die dieper gaat dan alleen voetbal. Ondanks dat supporters van beide clubs keihard ontkennen dat ze wedstrijden tegen Celtic dan wel Rangers hebben gemist, verkochten beide clubs enorm veel seizoenkaarten. De wedstrijden zullen een ongekende sfeer hebben met een sektarisch randje. Meer hierover lees je in het artikel, waarvan je alvast een voorproefje kunt lezen. Staantribune #7 kun je nabestellen in de webshop.