Heb jij net als Staantribune-volger Jürgen de Meester een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Wacker Innsbruck mag dan uit de schijnwerpers zijn verdwenen, het is een club die een heel bewogen geschiedenis achter de rug heeft, zowel op als buiten het veld. Nog niet zo heel lang geleden (2002) werd de club landskampioen en speelde het Europees voetbal, onder vreemde namen als FC Swarovski Innsbruck en FC Tirol Milch Innsbruck. Vervolgens ging het meerdere malen financieel onderuit, degradeerde het naar de derde divisie, fuseerde het met FC Wattens en werd het uiteindelijk weer zelfstandig, om de afgelopen vier jaar op het tweede Oostenrijkse niveau uit te komen.

Veel sportieve misère dus voor de supporters, die op de ‘Tivoli Nord’ met Verrückte Köpfe 1991 in hun midden een van de oudste ultragroepen van Oostenrijk hebben. De sportieve ellende gaf de normale supporter wel de kans om meer invloed op het beleid van de club te hebben. Zo werd in de statuten vastgelegd dat de naam, het clublogo en de kleuren nooit meer mogen worden veranderd.En nu staat de club eindelijk weer eens aan de poort van de hoogste klasse, die volgend jaar door een herstructurering van het competitiesysteem meer sportieve waarde en ook meer inkomsten biedt.

De wedstrijd tegen SV Ried, een van de concurrenten voor promotie, beloofde dan ook spannend te worden. Met een overwinning was Wacker zeker van promotie. Meer dan 6.800 toeschouwers kwamen naar het Tivoli-Stadion, maar ook uit Ried kwamen ruim tweehonderd fans met een behoorlijk aantal vlaggen en spandoeken, die bijdroegen aan een leuke, typisch Oostenrijkse sfeer. Na een kleine sfeeractie van de Innsbruck-fans bij het opkomen van de teams volgden hartstochtelijke aanmoedigingen, die gedurende de hele wedstrijd het team naar voren stuwden. Het leidde tot de overwinning die de promotie veilig stelde (3-1).  Een spontane pitch invasion was het gevolg, door de Oostenrijkse ordediensten getolereerd, en alles bleef rustig. Tot vroeg in de ochtend werd in de stad feest gevierd, met als hoogtepunt een helse verwelkoming van de spelers in het centrum met honderden Bengaalse fakkels langs de rivier de Inn.

Twee weken later volgde de laatste competitiewedstrijd tegen FAC Wien. De wedstrijd zelf was van een erg matig niveau, wat de sfeer jammer genoeg niet ten goede kwam. Ook het volledig lege bezoekersvak hielp niet mee, maar wie gaat dan ook op een vrijdagavond even 450 kilometer vanuit Wenen afleggen om een wedstrijd zonder enig belang in de tweede klasse te volgen? Het werd uiteindelijk de eerste thuisnederlaag van Wacker (0-2), maar na het uitreiken van de kampioenentrofee was iedereen dat alweer vergeten. Met een paar fakkels aan het hek werd na vier lange jaren eindelijk de promotie gevierd, waarop iedereen zo lang had gewacht.

Heb jij net als Staantribune-volger Jürgen de Meester een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.