De hele maand mei is het Groundhopmaand. Heb jij ook een groundhoptrip gemaakt, net als Jordy van Helden? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op de website geplaatst.

Het is vrijdag 3 mei als ik het vliegtuig neem van Fuerteventura naar Tenerife. Een vlucht van dertig minuten van het ene naar het andere Canarische eiland. Vanwege mijn werk ben ik vorige maand verhuisd van Tenerife naar Fuerteventura. Maar nu neem ik het vliegtuig in de omgekeerde richting om het weekend op Tenerife door te brengen. Vanwege een speciale reden.

Zaterdag 4 mei stond al maanden rood omcirkeld op de kalender. Een van de bekendste derby’s van Spanje stond op het programma: El derbi Canario, oftewel de Canarische derby tussen CD Tenerife en UD Las Palmas. De heenwedstrijd in de Segunda División A, in december op Gran Canaria, eindigde in 1-1. Nu moeten de Pio’s (kuikentjes, bijnaam voor Las Palmas) naar Tenerife.

Het is behalve een derby ook een zeer belangrijke wedstrijd als je kijkt naar de stand op de ranglijst. CD Tenerife staat maar drie punten boven de degradatiestreep en vecht al het hele jaar tegen degradatie. Ook voor Las Palmas valt het seizoen erg tegen. Na de degradatie van afgelopen seizoen wilden de Pio’s dit jaar meteen weer promoveren, maar de werkelijkheid is dat Las Palmas maar zes punten boven Tenerife staat en dus valt een tweede opeenvolgende degradatie niet uit te sluiten. De spanning stond er voorafgaand aan dit duel dus behoorlijk op.

Om halfacht ‘s avonds stond de risicowedstrijd gepland, een apart tijdstip. De laatste derby op Gran Canaria stond bol van de ongeregeldheden in het stadion. Ook buiten het stadion had de politie moeite om de supportersgroepen uit elkaar te houden en dat zou er op een zaterdagavond niet makkelijker op worden.

Voor de plaatselijke ME was de aankomst van de spelersbus van Las Palmas en de 1.500 uitfans de eerste uitdaging. Dat ging, op enkele kleine incidenten na, nog verrassend goed. Wel werden de fans overdreven ver uit elkaar gehouden. Daarna verplaatste iedereen zich naar de andere kant van het stadion. Hier kwam de harde kern van Tenerife aan en dat ging gepaard met het nodige gezang en vuurwerk. Daarna dronken we nog een laatste biertje – want in Spaanse stadions is alcohol verboden – en zochten wij onze plek op in het stadion.

De fans van beide teams worden al maanden niet verwend, maar voor deze wedstrijd was het stadion goed gevuld. Achttienduizend Tenerife-fans plus 1.500 supporters van Las Palmas zagen een vrij voorspelbare eerste helft. Door de resultaten van de afgelopen tijd hadden beide teams meer angst om te verliezen dan wil om te winnen. De 0-0 ruststand was dan ook logisch.

In de tweede helft ontbrandde het duel verrassend genoeg vrij snel, toen Las Palmas een rode kaart kreeg. Met tien man kwamen de bezoekers enige minuten later op 0-1 en het uitvak ontplofte van vreugde. Nu kwam degradatie toch wel heel dichtbij voor CD Tenerife, want er moest gewonnen worden vandaag. Wat volgde, was een groot veldoverwicht van Tenerife en een kwartier voor tijd werd de verdiende gelijkmaker gemaakt. Dit was nog niet genoeg, dus Tenerife bleef aanzetten. En eindelijk, net voor tijd, kwam de thuisploeg op voorsprong. Een explosie van vreugde bij de fans en het stadion schudde op en neer.

De tijd werd uitgespeeld en de overwinning in de derby was een feit. De massale support van de fans werd door de spelers zeer gewaardeerd. Ze maakten een lange ereronde langs alle tribunes. Eenmaal aangekomen bij de ultras sprongen ze zelf het publiek in om het feest met de fans te vieren. Zo hoor je een overwinning te vieren.

Buiten het stadion bleef het ook nog lang onrustig. Mensen liepen over straat met vlaggen en sjaals en auto’s reden toeterend voorbij. Het leek wel of de finale van de Champions League werd gehaald. Het was een geweldige avond, maar lang feesten konden we niet. Zondagochtend moesten we namelijk weer vroeg ons bed uit.

Om twaalf uur ’s middags werd de volgende dag op een amateurveld in het zuidelijke gedeelte van Tenerife een wedstrijd gespeeld in de hoogste Spaanse vrouwenafdeling. UD Granadilla Tenerife nam het op tegen FC Barcelona. Granadilla maakte dit jaar een geweldig seizoen door en staat vierde op de ranglijst. Barcelona stond tweede en kon geen kampioen meer worden, maar het staat wel in de finale van de Women Champions League.

Granadilla – Barcelona was voor beide ploegen de laatste competitiewedstrijd van het seizoen. Barça spaarde hun basisspelers en dus zat ook onze Limburgse trots, Lieke Martens, recht voor ons op de tribune. Er waren ongeveer 2.500 mensen afgekomen op deze wedstrijd in de stralende zon. De thuisploeg wilde nog een keer laten zien wat ze in huis hadden en dat lukte ook. Het was een mooie wedstrijd met strijd, passie en veel kansen. Halverwege kwam Granadilla door een geweldige goal op voorsprong. Een slotoffensief van Barcelona leverde niets op voor de bezoekers, die met lege handen weer in het vliegtuig konden stappen. Voor Granadilla was dit een mooi einde van een bijzonder mooi seizoen en voor ons tripje was het de kers op de taart.

De komende weken hoop ik dat CD Tenerife niet degradeert naar de Segunda B, het derde niveau, zodat we ook volgend seizoen weer mogen genieten van een Canarische Derby in Spanje. En we hopen natuurlijk dat Barcelona niet het hele damesteam van Granadilla leeg gaat kopen na hun goede optreden.

Uiterst links Lieke Martens op de tribune.

De hele maand mei is het Groundhopmaand. Heb jij ook een groundhoptrip gemaakt, net als Jordy van Helden? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op de website geplaatst.