Staantribune-lezer Ron Coppens maakte samen met twee voetbalmaten de droomtrip voor elke groundhopper: een voetbalreis van twaalf dagen door Argentinië, waar zij maar liefst achttien wedstrijden bezochten. In aanloop naar de Groundhopdag op zaterdag 30 maart in De Adelaarshorst in Deventer, plaatsen we elke dag een deel uit Rons dagboek.

Na 30 uur reizen wakker worden bij Rosario Central

Onze droomreis begon op 13 februari op Schiphol. Een directe vlucht van dertien uur naar Buenos Aires, waar we de volgende dag om zeven uur ’s ochtends arriveerden. Een halfjaar geleden, toen we de reis aan het plannen waren, dachten we nog dat we bij aankomst even rustig zouden kunnen bijkomen van de slopende vlucht, voordat het eerste speelweekend op vrijdag zou aanvangen. Maar dankzij de situatie rond de finale van de Copa Libertadores werden twee wedstrijden verplaatst naar februari 2019. Één daarvan was Rosario Central – River Plate. Over de unieke kans om naast de grote clubs in Buenos Aires óók de twee grote clubs uit Rosario te bezoeken, hoefden we niet lang na te denken.

Na de vlucht moesten we eerst even wat formaliteiten regelen, zoals inchecken in het appartement en geld wisselen. De Argentijnse peso is zo onstabiel dat we voor een euro nu 44 pesos kregen. Ter vergelijking: vorig jaar kreeg je daar slechts 20 pesos voor. Voor de buitenlander is Argentinië dus een flink stuk goedkoop geworden.

Via Facebook had ik contact gelegd met een aantal jongens uit Oostenrijk, met wie we het eerste weekend een aantal wedstrijden zouden bezoeken. Met vier man reden we in een taxi richting Rosario, wat ook nog eens vier uur duurde. Gek genoeg begon de kaartverkoop voor de wedstrijd pas op de wedstrijddag om 13.00 uur. We hadden erg veel geluk dat we een contactpersoon hadden die voor ons tickets was gaan halen, want de wedstrijd bleek al na dertig minuten uitverkocht, zo hoorden we bij aankomst in Rosario. We dronken wat biertjes met de supporters van Rosario Central die ons geholpen hadden. Die vertelden ons dat Rosario erg football-minded is: vijftig procent van de inwoners is voor Rosario Central, de andere helft voor Newell’s Old Boys. Anderhalf uur voor de wedstrijd liepen we richting stadion.

Toen we na drie politiecontroles eindelijk binnen waren, wisten we niet wat we meemaakten. Wat een stadion en wat een sfeer! De wedstrijd was niet van hoogstaand niveau, maar met zo’n gekkenhuis op de tribune maak ik mij daar niet zo heel druk over. Uiteindelijk werd het 1-1, een nuttige uitslag voor Rosario Central, voor wie elk punt telt. Voor River Plate was het geen beste uitslag. De club moet dit seizoen hard strijden om tenminste vierde te worden en zich zo te plaatsen voor de Copa Libertadores 2020.

Na de wedstrijden gingen we, nog vol adrenaline, naar het hotel in Rosario voor een welverdiende goede nachtrust. De volgende ochtend vlogen we weer vroeg terug naar Buenos Aires, waar we eindelijk onze koffers konden uitpakken.

Morgen deel II!

Meer over groundhoppen in de nieuwe Staantribune, te bestellen in de webshop, al dan niet in combinatie met het Groundhop T-shirt. Meer over voetbal in Argentinië in Buenos Aires – Die Welthauptstadt des Fußballs.