Staantribune-lezer Ron Coppens maakte samen met twee voetbalmaten de droomtrip voor elke groundhopper: een voetbalreis van twaalf dagen door Argentinië, waar zij maar liefst achttien wedstrijden bezochten. In aanloop naar de Groundhopdag op zaterdag 30 maart in De Adelaarshorst in Deventer, plaatsen we elke dag een deel uit Rons dagboek.

Op de popular bij de Tricolores

Op de vierde dag gingen we voor de eerste keer naar een wedstrijd in de B Nacional, het tweede niveau. Almagro wordt net als Willem II de Tricolores genoemd. Estadio 3 de Febrero zit goed in de verf en is erg mooi qua setting. De hoge termperaturen hielden aan en elke keer als er een ijsverkoper Heladoooooooos riep, staken wij als eerste onze hand op om voor net iets te veel geld een waterijsje ter verkoeling te kopen.

Na de eerste helft vroegen we de stewards in ons beste Spanglish of we in de schaduw achter de goal mochten plaatsnemen. Dat mocht, maar we moesten wel aan de zijkant gaan staan en ons rustig houden. Zo gezegd, zo gedaan. We zagen een zeer slechte wedstrijd die eindigde zoals hij begon. We hoopten op een betere wedstrijd in Banfield.

Onze taxi bracht ons van Almagro naar Banfield. Daar hadden we een dag eerder al tickets gekocht, omdat we niet wisten wat we konden verwachten. River Plate kwam namelijk op bezoek. Normaliter komt er maar zo’n achtduizend man kijken en ook vandaag was dat de verwachting, volgens een van de mensen die rond het stadion dwaalden.

Eenmaal in de wijk zagen we enorm veel River Plate-supporters barbecueën en bier drinken in de straten. Als we iets niét verwacht hadden, was het de aanwezigheid van uitsupporters bij deze wedstrijd. Blijkbaar staat de AFA bij wijze van test zo nu en dan uitsupporters toe. We kregen namelijk eerder te horen dat de uitsupport vanwege een hoog aantal dodelijke incidenten aan banden was gelegd. Een kleine test bij de AFA betekent kennelijk dat zo’n acht- tot tienduizend uitsupporters toch naar deze wedstrijd mochten komen. Dat gaf een enorme boost aan het duel, ook omdat de thuisfans massaal op kwamen draven. We zaten dus in een uitverkocht huis.

Alles wat ik ooit op filmpjes had gezien van supporters die in hekken hingen, continue gezang en gekkenhuis op de tribunes, werd hier tentoongespreid Het stadion van Banfield is zó dicht op het veld gebouwd dat we midden in deze extase zaten.

Tijdens de wedstrijd vielen de stadionlampen opeens uit en zaten we een klein half uur in het donker. De sfeer laaide alleen maar op en het gezang ging maar door, terwijl telefoontjes met zaklampfunctie in de lucht werden gehouden. Een dag later bleek er sprake te zijn van een theorie dat Banfield het licht met opzet had uitgeschakeld. Alle aanwijzingen leken daar inderdaad op na het zien van televisiebeelden, voorafgaand aan dit ‘incident’. Voor ons een extra memorabel moment.

Na de wedstrijd werd het thuispubliek, inclusief kinderen, nog 45 minuten vastgehouden, zodat de uitsupporters uit de wijk konden worden geleid. In Nederland is deze volgorde ondenkbaar. Aangezien het normaal is dat kleine kinderen ook bij avondwedstrijden meegaan, lagen sommige koters pas na 01.00 uur op bed, en dat op een zondagavond.

Maar gelukkig was deze wedstrijd voor ons wel laat op de avond. Wanneere je als groundhopper deze wedstrijd in de middag wil zien en na de wedstrijd snel weg wilt, kun je een aansluitende wedstrijd op je buik schrijven. Het werd een memorabele avond, waarbij River Plate wederom niet verder kwam dan 1-1. Voor Banfield, geleid door Hernan Crespo, een prima uitslag.