AFC Wimbledon is een aanrader voor groundhoppers, zo blijkt uit het ingezonden verhaal hieronder. Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Na een korte nacht zetten we koers richting Eindhoven Airport. In het vliegtuig halen we het benodigde extra uurtje slaap in en voordat we het weten, staan we in hartje Londen. We hangen wat rond in het centrum van de hoofdstad en beoordelen een paar pubs op hun pints, waarna het tijd is voor het belangrijkste doel van deze trip: AFC Wimbledon.


Het verhaal van AFC Wimbledon is bekend. De club werd in 2002 opgericht door eigen supporters, nadat eigenaar Pete Winkelman het oorspronkelijke Wimbledon FC had laten verhuizen naar Milton Keynes. De fans waren het daar niet mee eens en de FC kwam in een vrije val terecht. In 2004 maakte de club een doorstart onder de naam Milton Keynes Dons. Dit zette nog meer kwaad bloed bij de fans van AFC Wimbledon. The Dons was immers hun bijnaam, een verwijzing naar de wijk Wimbledon. Het ‘AFC’ in AFC Wimbledon staat voor A Fans Club, wat ons als muziek in de oren klinkt in een tijd dat commercie de overhand heeft in het voetbal. In negen jaar tijd wist AFC Wimbledon vijfmaal te promoveren. Afgelopen seizoen promoveerde AFC Wimbledon op Wembley zelfs naar League One en zo duurt het sprookje voort.

IMG-20160819-WA0008
Via metrostation Waterloo pakken we de trein en stappen we uit bij Norbiton. Na een korte wandeling door een typisch Engelse woonwijk zien we de geweldige poort van Kingsmeadow voor ons opdoemen. In mijn hoofd herhaal ik de naam een paar keer. Ik vind het onheilspellend, maar ook sprookjesachtig klinken. Als ik het terrein oploop, ben ik op slag verliefd. Het ziet er niet uit als een stadion waar zo meteen een wedstrijd op het derde niveau van Engeland zal worden gespeeld , maar toch heeft het wel iets.

De bar waar de supporters versnaperingen kunnen halen, doet me denken aan de kantine van mijn amateurclub, waar ik na een wedstrijd altijd genoot van de derde helft, met als enig verschil dat de glazen bier op Kingsmeadow wat groter zijn. Omdat de tribunes niet hoog zijn, lijkt de ground vanuit veel hoeken niet op een stadion. Door de verpauperde kantine en de gemiddelde leeftijd van vijftig plus zou het ook de plaatselijke bridgeclub kunnen zijn.

IMG-20160819-WA0010
We hebben kaarten voor The Chemflow Terrace en staan tussen de op papier ‘fanatieke’ aanhang van Wimbledon. In het veertienjarig bestaan van de club heeft AFC Wimbledon al veel bereikt, maar qua support blijkt het wat pover te zijn. De supporters komen niet verder dan af en toe “AFC Wimbledon!” te schreeuwen.

Het stadion is klein, maar straalt wel saamhorigheid uit. Iedereen lijkt elkaar te kennen. De staantribune achter de goal bestaat uit negen rijen. Wij staan op rij vier, op een meter of twee van het veld. De wedstrijd zelf is samen te vatten in drie woorden: kick and rush. De eerste helft is mat en bij rust staat het 0-2 voor de gasten uit Scunthorpe door een goede kopbal en een benutte (en terecht gegeven) penalty.

IMG-20160819-WA0031
In de rust hopen op wat meer strijd en passie in de tweede helft. Kwaliteiten waar deze clubs het toch van zouden moeten hebben, omdat het spel erbarmelijk is. En warempel, alsof ze onze gedachten kunnen lezen, schieten beide teams de tweede helft uit de startblokken. Er wordt voor elke meter gevochten, wat de wedstrijd meteen een stuk aantrekkelijker maakt. Dat de supporters van Wimbledon snel tevreden zijn, blijkt uit het luidkeelse gejuich bij elke bal die naar voren wordt getrapt. In de zestigste minuut komt Wimbledon zowaar op 1-2. Er volgen nog een paar halve kansjes voor de Dons, maar het is niet genoeg om het eerste punt binnen te slepen.
IMG-20160819-WA0034
Na afloop is het gezellig in de kantine en aan niks kun je merken dat Wimbledon zojuist heeft verloren. Waarschijnlijk zijn de supporters tevreden met wat ze tot nu toe allemaal hebben bereikt en weegt een nederlaagje meer of minder hier minder zwaar dan bij andere clubs.

IMG-20160819-WA0037
De terugweg van het in het zuiden gelegen AFC Wimbledon naar het noordelijker gelegen Stansted Airport is een hels karwei. Pas diep in de nacht komen we bij het hotel aan. Eenmaal in bed lig ik te denken aan wat er nu zo mooi is aan AFC Wimbledon. Voor het voetbal hoef je er niet heen te gaan, dat is duidelijk. Maar wel voor de laagdrempeligheid, het stadion wat van binnen geweldig is en voor het grootste gedeelte gelukkig nog uit terraces bestaat en de stadionpoort met de letters ‘Kingsmeadow’. Maar het allermooiste is dat deze mensen laten zien dat je niet alleen maar geld nodig hebt om wat te bereiken. Passie is genoeg. Langzaam sluit ik mijn ogen: romantiek in het voetbal bestaat gelukkig toch nog.

Tijmen Beerepoot

Heb je ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.