De maand maart stond bij Staantribune in het teken van Italiaans voetbal. Maar wegens succes hebben we de Italiëmaand nog even verlengd! Iedere dag schrijft een calcioliefhebber een ode aan zijn favoriete speler. Vandaag: Ivan Deckers (Staantribune).

Het is het EK 1996. Na vijf minuten in het duel tussen Tsjechië – Italië wordt een lange bal vanaf de rechterkant richting de penaltystip geslingerd. Op dat moment maakt het wereldpubliek kennis met Pavel Nedved. Met zijn borst neemt hij de bal aan en tikt die binnen een fractie van een seconde beheerst over keeper Angelo Peruzzi. Dat Nedved met de Tsjechen aan de vooravond van een grote stunt staat, weet nog niemand. Tsjechië verslaat Italië met 2-1 en bereikt zelfs de EK-finale. Daarin blijkt Duitsland na een golden goal te sterk.

Nog net niet dansend over het veld maakt Nedved ook na het toernooi furore. Met zijn kiezelharde schot en fenomenale balbeheersing – waarbij het lijkt of hij uren de tijd heeft om de bal aan te nemen – verrast hij telkens. Het scheelt niet veel of we hadden het Tsjechische kanon ook op de Nederlandse velden kunnen bewonderen. PSV sluit al vóór het fantastische EK een mondeling akkoord met Nedved. Maar na het toernooi verdrinkt de Tsjech in de aanbiedingen en laat hij de Eindhovenaren links liggen, om bij Lazio te gaan voetballen.

In Rome leeft het sprookje voort. De Tsjechische allrounder – want ja, er waren weinig plekken waar hij niet kon spelen – wist met een van zijn handelskenmerken, de volley, de harten van de Lazio-fans te veroveren. Als centrocampista deelt hij het middenveld met onder meer Diego Simeone en Juan Sebastian Veron. Nedved schrijft geschiedenis door de scudetto te pakken en vertrekt een jaar later naar Juventus.

Met zijn goud-witte lokken moet Nedved de naar Real Madrid vertrokken Zinédine Zidane vervangen, een bijna onmogelijke opdracht. De Italiaanse media roepen dat hij een enorme last op zijn schouders draagt. Niet veel later trekken zij hun woorden terug als zij zien dat de Tsjech een meer dan degelijke vervanger voor de Fransman is. Bovendien is Juve volgens toenmalig directeur Luciano Moggi met de komst van de Tsjech meteen van een probleem verlost. “Nedved scoort altijd tegen ons, als we hem kopen, kunnen we dat euvel oplossen.”

Juve wordt na de komst van Nedved kampioen in 2002 en 2003 en bereikt de Champions League-finale. Ook in 2005 en 2006 haalt Juventus de scudetto binnen, al worden die titels na het omkoopschandaal afgenomen. Bovendien wordt Juventus teruggezet naar de Serie B, maar Nedved blijft – ondanks veel aanbiedingen – de club trouw. Samen met clubicoon Alessandro Del Piero krijgt hij zelfs een contract voor het leven. 

Na een makkelijk seizoen in de Serie B keert Juventus in 2007 terug op het hoogste niveau. Nedved, op dat moment 36 jaar, wil nog niets weten van stoppen, hoewel de glans er enigszins af is. Pas twee jaar later vindt Nedved het welletjes en stopt.

Dat de liefde voor het spelletje te groot is voor Nedved bleek in 2017, als hij weer even terugkeert op het voetbalveld. De 91-voudige Tsjechisch international kiest voor FK Skalna, waar zijn negentienjarige zoon speelt en waar het voor Nedved op vierjarige leeftijd allemaal begon.

Waar Nedved als voetballer niet meer op het hoogste niveau te bewonderen is, doet hij achter de schermen nog altijd zijn stinkende best. Het levenslange contract dat de Tsjech kreeg bij De Oude Dame wordt door hem nog altijd in ere gehouden als sportief directeur.

Ivan Deckers