De komende weken besteedt Staantribune met een online reeks aandacht aan derby’s in het amateurvoetbal. De eerste derby is aanstaande zaterdag (9 maart), 14.30 uur in Zwolle: ZAC – Zwolsche Boys, oftewel ‘de club van de elite versus de club van de arbeiders’. Opvallend: sinds 1996 delen de twee rivalen hetzelfde sportpark. Als je het sportpark oploopt sta je aan de rechterkant op het terrein van ZAC, maar vijf passen naar links betreed je het territorium van de Boys. Het tweede artikel in een kwartet artikelen in aanloop naar deze derby is een interview met de topscorer aller tijden van ZAC: Wilco Wittenaar.

‘Zwolsche Boys had altijd iets bijzonders’

Wittenaar voelt zich op zijn plek bij ZAC. Voordat hij begon aan zijn lange periode bij de club, speelde hij nog even voor VV Hattem. “Daar was ik een beetje een buitenlander. Ik snap wel dat misschien echte Hattemers dachten dat ik hun in de weg stond.” Gelukkig wist Wittenaar dat te compenseren door dat jaar kampioen te worden met de club uit Hattem. Het had niet zoveel gescheeld of hij had bij de grote rivaal van ZAC gespeeld. De 53-jarige Wilco Wittenaar denkt in het sponsorhome van zijn huidige club terug aan het moment dat hij in de jeugd PEC Zwolle verliet en naar CSV’28 ging. “Ik heb er toen over nagedacht om naar Zwolsche Boys gegaan. Zwolsche Boys had altijd iets bijzonders.”

Het spelletje dat Wittenaar nu nog altijd speelt in het zesde van ZAC werd hem namelijk geleerd door twee jongens van Zwolsche Boys. ,,Als klein jongetje voetbalde ik met mijn buurjongens, Hans en Bennie Tuin. Zij hoopten dat ik zou slagen. Ik was stijf links en Hans zei dat ik moest gaan hooghouden met twee benen. Dan krijg je er wat meer gevoel in.”  Wittenaar wist van die tips later goed gebruik te maken. Achttien jaar lang was hij onderdeel van het eerste elftal van ZAC. In die periode was hij maar liefst 169 keer trefzeker, waardoor hij topscorer aller tijden van de club is. Het heeft wel wat moeite gekost voor hij bij ZAC kwam te spelen: “Toen ik bij Hattem speelde, vroeg Roel Balk of ik bij hen wilde komen voetballen. Ik vertelde aan mijn toenmalige trainer dat ik gevraagd was en zo kwam het ook bij het bestuur van VV Hattem terecht. Maar zij wilden mij niet kwijt.”

Omdat het midden in het seizoen was, mochten de Zwollenaren helemaal geen spelers aantrekken. “Ik wilde gedoe tussen beide besturen uitsluiten en heb een jaar later ja’ gezegd.” Wittenaar is ZAC erg dankbaar. “Ik ben net Lid van Verdiensten geworden en heb een oorkonde en een speldje mogen ontvangen. Aan de Oude Veerweg heb ik dankzij ZAC nog de trainerscursus Oefenmeester III gevolgd. Het voelt goed om vanuit de club waardering te krijgen vanwege mijn inzet voor de vereniging.”

Wilco Wittenaar koppend tijdens een derby, Zwolsche Courant (1993)

Naast dat hij lange tijd een fanatieke trainer was – wat soms tot frustratie leidt als je lagere elftallen traint – bleef Wittenaar ook zelf altijd voetballen. Eerst in het vierde, later het vijfde en inmiddels in het zesde elftal. Met zijn drieënvijftig jaar heeft hij nog altijd de mentaliteit om elke wedstrijd te winnen. “Het is wel iets minder inmiddels, maar ik ben gewend dat iedereen ervoor wil gaan.”

Dat gevoel komt wel naar boven in de derby’s tegen Zwolsche Boys, zelfs op een lager niveau. “Het is specialer dan tegen andere tegenstanders. Vroeger voelde je bij het eerste elftal een andere vorm van wedstrijdspanning”, herinnert Wittenaar zich. Het resulteerde eerder dit seizoen in een 4-3 nederlaag ‘op bezoek’ bij de Boys. “Je hebt dan altijd nog die irritatie in het veld. Desondanks houden we met het zesde gelukkig het koppie erbij.”

Bij een derby horen geintjes, sfeer maken is altijd goed. Het draait tegen Zwolsche Boys niet per definitie om het spel zelf, vindt Wittenaar. “Ik hou van die Italiaanse sfeer. De sfeer en de ambiance met vlaggen en fakkels. De wedstrijden zelf zijn soms niet om aan te gluren. Je legt jezelf een bepaalde druk op en het is net of er wat extra krachten vrij komen. Soms is het simpelweg lange halen, gauw thuis.”

Tekst: Hessel van der Wal

Lees hier het interview met Diana Ester (48), Zwolsche Boys-vrouw in hart en nieren.