Het Arnhemse Malburgen behoorde in 2007 tot een van de veertig wijken die volgens minister Ella Vogelaar ‘voor verbetering’ in aanmerking kwamen. Malburgen was een probleemwijk. De in die probleemwijk – en op slechts vijfhonderd meter van GelreDome – gelegen voetbalclub heette MASV, waarvan de reputatie in een notendop was: daar speelt ‘bajesgajes’.

Begin april werd ik naar MASV gelokt door een nieuwsbericht van De Gelderlander: coach Jhon van Beukering (altijd leuk) had ex-Vitessenaren Nicky Hofs (34 jaar) en Tim Cornelissen (40) uit het derde elftal geplukt voor de kwartfinale van de districtsbeker. Bij winst, thuis tegen DETO, plaatste derdeklasser MASV zich voor de landelijke KNVB Beker volgend seizoen.

Een vriend trok me over de streep. “Ga mee naar MASV! Je hoeft niet bang te zijn. Dat valt tegenwoordig erg mee daar. Die lui hebben een hart én huid van goud. Let maar op.”

In de MASV-kantine, waar Hollandse hits uit de speakers schalden, voelde ik me ‘ongetatoeëerd’ en inderdaad, bleek. “Ja, in Malburgen slapen we onder een zonnebank, vriend”, luidde de met een gulle lach geuite verklaring voor de ‘vele bruin getinte kaaskoppen.’ Aan de bar bestelde iemand ‘een appeltje’. Bleek een Apfelkorn.

Opvallend was ook de voorzitter, Eef Kasteel. Een in Arnhem beruchte coffeeshophouder met achterovergekamde zwarte krullen. Maar ook: een volkszanger. En volgens een pokerwebsite: een kaarter met cojones (ballen). Sinds Kasteel in 2016 voorzitter van MASV werd, zat de club sportief in de lift, groeide het ledenaantal en daalde het aantal incidenten, zonder dat de identiteit van de volksclub – ‘Leve de lol’ – in gevaar kwam.

Kasteel wierf nieuwe leden door te wijzen op de legendarische gefrituurde kippetjes in de kantine en ‘een rondje bier van de club na iedere overwinning’, iets wat naast motiverend ook kostenverhogend uitpakte. Zowel MASV 1, 2, 3 als 4 kunnen nog kampioen worden.

Tijdens MASV – DETO zocht ik naar de man waarvoor ik kwam: Nicky Hofs. Hofs bleek toch wel dat Michelin-mannetje in de spits bij MASV. Langs de lijn mompelde men dat “Hofsie hetzelfde dieet volgt als waar zijn trainer groot mee geworden is”. Hofsie, de Maradona van Malburgen, woonachtig op loopafstand van de club, groeide die avond in april uit tot het onverzettelijke symbool van MASV.

Boerenslim (DETO) legde het af tegen straatslim (MASV), steeds had Hofs de DETO-Tukkers tuk. Naast te slim, was Hofs zijn tegenstanders ook te snel af. “Kiek hem lopen. In plaats van frikandellen vreet Hofsie vanavond kilometers”, zo vatte een Arnhemmer zijn respect voor de getoonde werklust samen. Niet op conditie, maar op mentaliteit bluften de Malburgse straatschoffies de ‘boeren’ uit de eerste klasse af. Na een gewonnen strafschoppenserie volgde een vreugde- en vuurwerkexplosie. Terwijl alle kinderen van Malburgen ontwaakten, droomde MASV na de plaatsing voor de KNVB Beker van Vitesse – MASV volgend seizoen. Of beter: MASV – ‘NEK’.

‘AarsWorm’
Woensdag 9 mei (aftrap 20.00 uur) speelde MASV op haar eigen, slechts twee velden tellende complex de finale van de districtsbeker Oost. Tegenstander: hoofdklasser DFS Opheusden. Nicky Hofs moest diezelfde avond Edward Sturing assisteren bij ADO Den Haag – Vitesse (aftrap 18.30 uur) en was daarom afwezig.

Ik kwam op de fiets en werd bij de poort aangehouden door een zonnebankbruine beer met tatoeages en een geel veiligheidshesje, een van de vijftien vrijwillige stewards tijdens de bekerfinale. “Elektrisch?” informeerde de man. “Nee,” zei ik. “Dan mag je naar binnen, jong.” Waarna de bruine beer toevoegde: “Gein hè, gein!”

Voorbij de poort was het stervensdruk in de feesttent en liep de muntenverkoop  – synchroon aan de bierkraan  – ‘als een trein’. Arnhem was – mede door de wermte – massaal uitgelopen voor ‘de tweede bekerfinale in een jaar tijd’. Een fors deel van de harde kern van Vitesse had MASV – DFS verkozen boven ADO-uit. ‘NEKKER’ Rutger Worm (31 jaar), inmiddels afgezakt naar DFS, werkte als een roodgroene lap op een ‘geelzwerte’ stier. Voorzitter Kasteel had de leden van de Vitesse-harde kern vooraf één voor één gebeld, met het verzoek: geen trammelant, jongens. Maak van onze bekerdroom geen bekernachtmerrie.

Ik sprak Achterhoeker en import-Arnhemmer Jorne, finalevrijwilliger en woonachtig in het nieuwbouwgedeelte van Malburgen. “Mijn zoontje voetbalt hier in de F-jes. Ik heb wel even getwijfeld om hem bij MASV onder te brengen. De mensen hier zijn toch anders dan ik gewend was.” Met “anders” bedoelde Jorne: prettig gestoord. Wat hem opviel was de humor. “Ze maken van alles een geintje hier, overal moet een knipoog bij. Bij vergaderingen met het jeugdbestuur drinken ze liters baco weg en delen ze lege A4’tjes uit. De notulen, lachen ze dan. Stel je kritische vragen, ben je De Professor. Ze maken hier van het leven een feestje. Nee, ik heb geen spijt dat mijn zoontje hier speelt. Ik vind MASV een uniek, prachtig cluppie.”

Patrick Janssen, de broer van en volgens de kenners getalenteerder dan Theo (“Alleen zag ik soms een rode waas”), vertelde over het fenomeen (Arnhemse) volksclub: “Als ik vroeger met een Arnhemse volksclub tegen een andere volksclub speelde, ging het er hard aan toe. Zowel verbaal als fysiek. Na afloop was het over, dronk je een biertje met elkaar. Buitenstaanders keken daar van op, voor ons was het normaal. Zo ging het op straat ook.”

Beuk-erin
Dan de wedstrijd. Vanwege het warme weer coacht Jhon van Beukering de bekerfinale op slippers. Als de linksback van DFS onder druk staat, schreeuwt ‘De-beuk-erin’: “Hij weet het niet, hij weet het niet!” Omdat er iets naars is gebeurd in de buurt, vliegen er traumahelikopters over. Een toeschouwer, hoopvol kijkend naar een helikopter: “Misschien is het Nicky Hofs wel, geïmporteerd uit Den Haag.”

Een gigantische stunt lijkt in de maak als de pijlsnelle MASV-spits Angelo Siep er voor rust twee in prikt: 2-0. Overbluffen de cojones van Kasteel nu ook de slanke semiprofessionals van DFS? Na rust blijkt dat de grote finale drie kwartier te lang duurt. Uitgerekend NEKKER Rutger ‘Aarsworm’ kopt de 2-3 binnen. Een groepje Marokkaanse jongeren is daarna druk om de met rood naar een MASV-speler zwaaiende scheidsrechter met satirische zelfspot op te fokken. “Scheids, scheids”, roepen ze met MASV-knipoog. “We weten waar jouw huis woont! Wij gaan jou opwachten straks, scheidsie.”

MASV – DFS eindigt in 2-5. De nuchtere, half bezopen analyse in de feesttent: “Die gasten van DFS zitten allemaal strak in hun velletje. Die leven ervoor. Onze jongens zijn gewoon gezellig en hebben hier een daar een laagje vet, een geasfalteerde long of een vergrote lever. Over negentig minuten ‘ken’ je dan verliezen. Maar kijk naar dit feest: dit is geen verliezen, toch!?”

Niemand die er bij MASV ‘een appeltje’ of biertje minder om drinkt. Jhon van Beukering sjokt met een big smile rond en deelt Jan Boskamp-achtige schouderkloppen en broodjes kroket uit. De net uit Den Haag teruggekeerde Nicky Hofs, hij heeft vanavond met 5-2 gewonnen in plaats van verloren, pakt in Vitesse-polo de verlenging in de feesttent mee.

Tot slot voorzitter Eef Kasteel. ‘De Karel Aalbers van MASV’ is trots. Op zijn nieuwe single (Mijn Leven), maar vooral op MASV. “Nog nooit stond er een Arnhemse club in de finale van de districtsbeker. Wij van MASV zijn maar een klein clubje en maken dit nooit meer mee. Het was en is een fantastisch feest. Niet dan?”