Het is een belangrijke dag vandaag. Jouw club FK Partizan speelt tegen de grote vijand uit dezelfde stad, Rode Ster. Jij en je vrienden zijn al een tijdje helemaal vol van deze wedstrijd. Slapen ging niet zo lekker vannacht. De film speelde zich keer op keer af. Het zou een grote bende worden, dat sowieso.

De wekker van je iPhone gaat om tien uur. Mooie tijd, zodat je nog net even een paar keer kunt draaien. Na de zoveelste snooze is het tijd om uit bed te gaan. Je trekt je fankleding aan. Een groot bord goulash en twee blikjes energydrink als ondergrondje en dan op naar buiten.


Je bent al een tijdje supporter van Partizan Belgrado en maakt deel uit van de fanatieke groep Grobari, vrij vertaald de ‘Grafdelvers’. Binnen die groep zijn er uiteraard ook subgroepjes. Jij maakt deel uit van de Young Boys. Al een tijdje vinden jij en je groepsleden dat het maar eens duidelijk moet worden wie er de baas is op de South Stand, waar jullie allemaal samenkomen, elke wedstrijd voor duizenden euro’s vuurwerk afsteken en de ploeg naar de overwinning proberen te schreeuwen. De andere groep, die nu de baas is, heet Alcatraz/Janjicari. Geen misselijke jongens. Daar wil je eigenlijk geen gezeik mee krijgen. Maar vandaag moet dat dan toch maar gebeuren. Het is tijd voor een ware machtsstrijd.

Eerst ga je nog even naar de sportschool om de laatste vechtsporttechnieken door te nemen. Kan altijd van pas komen. Na een korte training van drie kwartier is het klaar. Douchen sla je over. Het is nu tijd om te verzamelen met jouw jongens. De leidende personen hebben de tactiek vandaag bedacht. Hoe het beste geïnfiltreerd kan worden, vanuit waar toegeslagen kan worden. Het plan ziet er uit als kamikaze, maar wat moet dat moet. Om je heen zie je vrienden groter worden. Ze voelen alsof dit hun dag gaat worden. “Vanaf morgen zijn wij de baas” wordt er geschreeuwd. Gejuich alom en er worden wat liederen gezongen, uit volle borst. De Young Boys hebben er zin in.

Al ruim van tevoren ga je het stadion binnen. Je zou bijna vergeten dat er ook nog een wedstrijd gespeeld wordt vandaag, tegen de grote rivaal Rode Ster zelfs. Vandaag zijn er echter andere prioriteiten. De groep verzamelt zich op de South Stand, op een tactische plek, en alles lijkt de goede kant op te gaan. In een split second gaat het echter mis. De jongens van de Alcatraz en Janjicari lijken het plan door te hebben. Dit wordt een dikke matpartij. Minutenlang is het knokken geblazen. Letterlijk vechten voor je leven. Fanmateriaal wordt afgepakt, truien met opdruk Young Boys worden uitgetrokken. De tegenstander is helemaal door het dolle heen. Er is geen houden meer aan. Je wordt aan alle kanten geschopt en geslagen. Nu worden zelfs je schoenen uitgetrokken en ook je broek moet eraan geloven. Je kunt geen kant op en de broek wordt aan je broekspijpen uitgetrokken. Daar sta je dan, in je grijze onderbroek, gekocht bij de plaatselijke Hema. Dan is er opeens een uitgang, een hek wordt opengedaan. Je kunt vluchten en wordt opgevangen door de Mobiele Eenheid van Belgrado. Je had niet verwacht dat zij jouw redders zouden zijn. Je kijkt om je heen, al je vrienden zijn ontdaan van kleding. Op hun lichamen zijn wonden te zien. Ook zij zijn keihard aangepakt. Als laatste komt je beste vriend de tribune af. Hij heeft helemaal geen kleren aan. Met zijn blote snikkel huppelt hij over de atletiekbaan.Buiten het stadion laat de Mobiele Eenheid jou en je vrienden aan je lot over. Jij hebt ook geen zin meer in gezeik. In je onderbroek ren je naar huis. Daar aangekomen, moet je een raam inslaan om binnen te komen. Je doet de gordijnen dicht, voornemens deze de aankomende maanden dicht te laten. Je ploft neer op je zwartleren bank en slaat de handen voor je ogen. Het had zo’n mooie dag moeten worden. Het is allemaal net even wat anders gelopen.