In Abchazië stonden gisteren de halve finales op het spel. Voordat thuisland Abchazië zelf aan de bak mocht, was het eerst de beurt aan Padanië, dat de strijd aan moest gaan met Punjab. Padanië was de op papier sterkere partij, maar Punjab verraste dit toernooi al eerder en bleek een sterkte tegenstander.

Padanië – Punjab
De publieke belangstelling viel voor een halve finale toch tegen, alhoewel er uiteindelijk toch nog zo’n duizend toeschouwers op de tribune zaten. De eerste helft bracht weinig goeds en even dacht ik aan de wedstrijd van de dag ervoor, die een bloedeloze 0-0 voortbracht en duidelijk de saaiste wedstrijd van het toernooi was. De tweede helft was daarentegen een stuk beter, waarin Padanië eigenlijk weinig meer in te brengen had. Om voor mij onbekende reden was Padanië favoriet bij het publiek, maar toch kwamen zij op achterstand tegen Punjab. Padanië was hun smerige maniertjes nog niet afgeleerd, want het aantal schwalbes leek groter dan ooit. De onuitstaanbare Matteo Prandelli kreeg vijf minuten voor tijd geel, nadat hij een tegenstander lastig viel die niet onder de indruk bleek van zijn matennaaierij. De opgefokte Italiaan kon dit blijkbaar niet verkroppen en wilde de Punjab-speler aanvallen, waardoor hij zijn tweede geel binnen één minuut kreeg en de kleedkamer kon opzoeken. Punjab kwam daarna niet meer in de problemen en wist dus bij haar debuut op een WK direct de finale te bereiken.

padanie

Abchazië – Noord-Cyprus
Abchazië is een van de revelaties van dit toernooi. Van Noord-Cyprus werd al verwacht dat zij ver konden komen, maar Abchazië was één groot vraagteken. De publieke belangstelling was groot, waardoor 2,5 uur voor de wedstrijd al lange rijen voor het stadion ontstonden en een dik uur voor de aftrap het stadion al afgeladen vol was. Dat er meer mensen waren dan stoelen, was duidelijk: mensen stonden voor de zitplaatsen drie rijen dik, zaten op de boarding en muren en klommen achter een van de goals van buiten het stadion omhoog om een glimp op te vangen van hun nieuwe helden. Het leger, politie en geheime dienst waren hier dan wel volop aanwezig, maar dit werd (gelukkig!) gewoon toegelaten. Erg fijn om te zien dat het enthousiasme van de fans het hier wint van belachelijke regeltjes omtrent fans die we in Nederland gewend zijn.

Ook leuk om te zien dat je het enthousiasme per wedstrijd ziet groeien in het stadion; was er eerst een enkele vlag te zien, nu zijn het er tientallen, zingt en klapt het hele stadion, zie je geverfde gezichten, zijn er trommels en is er zelfs een heuse capo met megafoon gearriveerd. Er was deze wedstrijd zowaar een tifo-actie met bordjes georganiseerd. Over de wedstrijd kan ik kort zijn: Abchazië kon al na negen minuten juichen en het stadion ontplofte. In de tweede helft verdubbelde men de score en zelfs agenten en soldaten stonden uitbundig te juichen. De Abchazen krijgen hierdoor hun droomfinale en het kan niet anders dan dat dit één groot feest wordt.

abchazie-noordcyprus (6) abchazie-noordcyprus (5) abchazie-noordcyprus (4) abchazie-noordcyprus (3) abchazie-noordcyprus (2)

abchazie-noordcyprus (1)