Eindelijk is de kop eraf, om maar eens een cliché te gebruiken. Het toernooi van de ConIFA is vandaag begonnen. Er wordt in twee steden gespeeld: de Abchazische hoofdstad Sukhum en Gagra, een befaamd vakantieoord. De openingswedstrijd was in het tweede stadje en daar wilden we graag bij zijn. Gagra is echt prachtig. Ik snap dat de oude Sovjet-leiders hier hun datsja’s lieten bouwen. Het Daur Akhvlediani Stadium ligt op een steenworp afstand van zowel de Zwarte Zee als de Kaukasus. Qua locatie ga je niet snel een mooiere plek vinden dan hier. Een perfecte locatie voor de opening van dit toernooi. Hieronder een terugblik op dag 1 met duikelende Padaniërs, een bange keeper uit Somaliland en het overtuigende Abchazië.

padanie

Noord-Cyprus v Padanië 2-1
Doordat de Roma geen visa kregen, is op het laatste moment Padanië ingevlogen. De Noord-Italianen staan bovenaan de ConIFA-ranglijst en zijn daardoor een van de vier grote favorieten voor dit toernooi. Noord-Cyprus hoort ook bij dat groepje, dus zagen we meteen een topper. Het voetbal was zeker niet verkeerd. De Noord-Cyprioten hebben een hoop straatvoetballers in de selectie, terwijl Padanië ook een paar heel aardige spelers heeft. De zelfverklaarde vedette van de Padaniërs is spits Matteo Prandelli. Hij speelde voor clubs als Siena, Messina en Como, maar is de laatste jaren steeds verder afgezakt in het alfabet van de Series. Tegenwoordig komt hij uit voor Virtus Flaminia in de Serie D. Dat is niet heel hoog, maar hij gedroeg zich als een Mr. Big Star. Prandelli lag continu op de grond alsof een Abchazische sluipschutter hem neerschoot, zeurde steeds bij de scheidsrechter om kaarten en maakte heel veel misbaar. Voetballend is hij overigens heel matig, maar dat lijkt een bijzaak. Padanië kwam ondanks deze Prandelli op 0-1, maar uiteindelijk won de techniek van de Noord-Cyprioten het van het gehuil: 2-1.


somali

Lapland v Somaliland 5-0
Sinds de taxirit van eergisteren met de Somalilanders, heb ik een zwak voor dat team. Naar deze wedstrijd keek ik vandaag dan ook het meeste uit. Ik verkleedde mezelf als een Somalilandse teletoeter en ging juichen voor de Somalilanders. Het was een mooie clash tussen twee stijlen. De Lappen, die de betere voetballers hadden, waaronder enkele Noorse ex-internationals, waren erg fysiek, terwijl de Somalilanders juist al het fysieke probeerden te ontwijken. De pech voor Somaliland is dat hun eerste keeper op het laatste moment heeft afgezegd wegens familieomstandigheden, en zijn vervanger is geen topper. Hij liet een makkelijk schot door en leek na ieder duel steeds banger te worden. De Lappen gingen daarop nog harder (maar fair) de duels aan en even leek de Somalilandse keeper het te begeven. Hij lag een tijdje op de grond. In de tweede helft was het weer hetzelfde liedje en toen was het echt over met hem. Er kwam zelfs een oude Sovjet-ambulance aan te pas om hem af te voeren. Somaliland heeft helaas geen reservekeeper en er werd besloten om de slechtste speler op doel te zetten. Die kon ook niet keepen en van 2-0 werd het een geflatteerde 5-0.

koerden

Koerdistan v Szeklerland 3-0
Doordat dagelijks om 15.00 uur zowel in Gagra als Sukhum wordt gespeeld, is het kiezen. Wij kozen voor Lapland v Somaliland. Van Koerdistan, een andere favoriet, tegen Szeklerland heb ik dus niets meegekregen. De Koerden wonnen met 3-0 en dat zorgde voor tevreden bookmakers.

abchazie

Abchazië v Chagos Eilanden 9-0
Na de wedstrijd van Somaliland was het weer een taxi zoeken om terug te gaan naar Sukhum. De openingswedstrijd van het thuisland wilden we niet missen. Het was een grote chaos rondom het stadion, ook bij de ingang voor de bobo’s, waar wij als pers binnenkwamen. Ik wilde mijn handen wassen, maar er bleek geen kraan te zijn, behalve in de kleedkamer van de scheidsrechters. Vijf minuten voordat de wedstrijd van start ging, werd ik daarheen gestuurd. De grensrechters zeiden vriendelijk goedendag, maar de scheidsrechter, een mannetje met een heel groot ego, was not amused. Mijn handen plakten als de neten, dus ik besloot mij niets aan te trekken van zijn gekrenkte ego en mijn handen te gaan wassen. De scheidsrechter ging op de deur bonken, maar helaas voor hem waren mijn handen schoon. Alleen lukte het niet meer om de tribune op te komen. Ik stond tussen de spelers in de tunnel. Aparte ervaring om mee te maken met een vol stadion. Op papier was deze wedstrijd een makkie voor de Abchazen en dat werd het ook. De scheidsrechter, nog steeds onder de indruk van mijn crash, gaf Abchazië een heel lichte strafschop mee en stuurde de verdediger van de Chagos Eilanden eraf: 1-0. Gek genoeg was het toen in één klap over. Abchazië mocht doen wat het wilde en dat was met 9-0 winnen. In Abchazië is het nu feest op straat met toeter-Abchazen.

Foto’s: Joris Kaper