Over twee jaar alsjeblieft weer volop oranje shirts in de stadions. Mensen met wortels op hun hoofd, indianenpakken aan en generaalspetten op. Eentje mag zelfs best trommelen. In de steden van Rusland pleinen vol oranje. Wolter Kroes mag ook zingen, net als John de Bever, Stef Ekkel en René Karst. Daarna in een mars naar het stadion, met een grote dubbeldekker voorop. Het is allemaal regelmatig vervloekt in clubsupporters- en voetballiefhebbersland, maar als het moet, moet het maar.

Voor dit EK was iedereen het er wel over eens. Het was Oranjes eigen schuld dat het zich niet had geplaatst. Helemaal terecht, geen discussie over mogelijk. Een samenloop van omstandigheden tijdens de kwalificatierondes. Eerst een bondscoach die het wel even dacht te gaan doen en daarna een bondscoach die te groen bleek om het tij te keren, of er misschien geen bal van snapte. Onderschatting, blessures, een overgang in generaties, allemaal redenen waarom Wij niet meededen.

Toch hoorden ook Wij op dit Europees kampioenschap thuis. Wat die vermoeiende mensen die bleven vasthouden aan hun mening dat het maar beter was dat Nederland niet meedeed, ook zeiden. Iedereen heeft het kunnen zien. Albanië, Zwitserland, Ierland, Wales, Slowakije, Oostenrijk, noem ze maar op. Het was allemaal niet zo bijzonder. Waarom dan toch vasthouden aan die eigenwijze mening? Waarom hoort Oranje dan niet thuis op een EK als dit? Wij zijn geen A-land meer, maar daarachter sluiten Wij aan in de rij van middelmaat.

Natuurlijk is Antoine Griezmann een mooie speler en staat Cristiano Ronaldo er als het moet. Ook was het genieten van strijder Gareth Bale en de ervaren Bastian Schweinsteiger, maar hebben we verder nog iets onthouden van dit EK? Nu misschien nog fragmenten, maar over tien jaar weten we er helemaal niets meer van. Het was leuk met de supporters van Ierland, Noord-Ierland en IJsland. We hebben allemaal genoten van de beelden en de liederen over Will Griggs, die er waarschijnlijk helemaal niks van kan. Maar er was vooral frustratie dat menig ploeg niet durfde of niet kon voetballen. Het was allemaal veel te calculerend. Hierdoor kregen we een flink aantal draken van wedstrijden voorgeschoteld, enkele uitzonderingen daargelaten.

Er is maar één manier om een toernooi leuker te maken en dat is de deelname van Oranje. Versierde straten, samen wedstrijden kijken met je vrienden of zelfs afreizen naar het land van bestemming voor een mooi zuipuitje. Dan werden Studio France en Voetbal Inside wèl goed bekeken. En hoe veel leuker was EK Daily dan wel niet geweest? Dat was nu namelijk al leuk. Een EK is zoveel interessanter als je eigen land meedoet. Nu was er een leegte. Alleen de echte liefhebber bleef aan de beeldbuis gekluisterd.

Hopelijk hebben Wij over twee jaar weer een echte Oranje-zomer. Eentje waar we in ieder geval een maand lang (en dan is de voorbereiding meegerekend, niet meteen de druk te hoog leggen) bezig kunnen zijn met onze eigen ploeg, in plaats van al die andere landen, waar we uiteindelijk niks mee hebben.

Vanavond toch de finale kijken, omdat het moet. Laat Frankrijk maar winnen. Dat land heeft al zo veel shit meegemaakt de laatste tijd. Het is ze nu gegund.

(Foto: Thijs Brouwers)