Het was een spontane actie afgelopen vrijdag. Drie kaartjes kopen voor NAC – FC Emmen op diezelfde avond. De dames uit ons gezin bleven thuis. Samen met mijn zoontjes op de B-side, waar de fanatieke Bredase aanhang huist. Een mannenavond. Na een drukke week gingen we naar het stadion, met geel-zwarte sjaaltjes om de nek. De lichtmasten die opdoemen, een stroom goedgeluimde supporters ondanks de tegenvallende resultaten, bekenden tegenkomen bij de oversteek. Eigenlijk is het ons cluppie niet, maar bij NAC is het altijd leuk en gezellig.

De kleine nozems vonden direct enkele teamgenootjes van onze eigen vereniging. Schouder aan schouder brulden ze het clublied mee, uit volle borst. Het plezier bij die gastjes, om verliefd op te worden. Zo’n onbetaalbaar momentje. Voor de mensen die nog nooit bij de Parel van het Zuiden zijn geweest, kan ik de sfeer in één woord samenvatten: familiegevoel. Iedereen een biertje in de hand, ons kent ons. Gezamenlijk lachen, zingen en lijden.

Twee supporters een rij voor me. “Oei, Emmen. Daar hebben we wel eens de periodetitel verspeeld”, riep de één. “Waar niet”, was de repliek van de andere. Beiden schokschouderend. Lachen en lijden tegelijk.

Een van de assistent-scheidsrechters controleerde het net in het doel voor ons vak. Een donkere man met kaalgeschoren hoofd. Hij nam zijn taak uiterst serieus, de man was in opperste concentratie.

Uit duizenden kelen: “Ja la la la, Ma-tthew Amo-ah.”
Dikke pret op de tribunes. Jammer dat de grensjager niet even zwaaide.

De wedstrijd stond op het punt van beginnen. Ik zette mijn grote beker bier op een stoeltje om een kennis de hand te schudden. Mijn jongste telg greep zijn kans en pakte de beker. Hij nam een flinke slok. Een schuimsnor van het formaat Ted de Braak. Junior is slechts tien jaar oud. Dat is natuurlijk veel te jong om alcohol te drinken. Dus ik had bestraffend moeten handelen. Maar dat deed ik niet. In plaats daarvan nam ik een foto van het tafereel. Op dat moment was ik niet een verantwoordelijke vader. Wel een heel leuke, aan de pretoogjes te zien. En dáár gaat het tijdens dat soort avonden om.