Afgelopen weken was het verkiezingstijd. Het gezeur dat de democratie niks voorstelt, is niet aan mij besteed. Eens in de vier jaar die deprimerende koppen van de lijsttrekkers zien, vind ik meer dan genoeg. Lijsttrekkers zijn de vinger opstekende jongetjes die vroeger graag het slimste jongetje van de klas wilden zijn. Geen mensen waar je graag naar kijkt of luistert. Omdat het leven – mijn leven althans – niet gaat om wie er gelijk heeft of krijgt.

Lijsttrekkers doen me denken aan voetbaltrainers. Overmoedige figuren die hun eigen invloed overschatten. Zo heeft Peter Bosz wat weg van Diederik Samson, de weggezonden kale PvdA-leider. Stel dat Peter voetbaltalent had ontbeerd, dan had ik hem in zijn jonge jaren – toen Peter nog een bos krullen had – ook wel als een ‘Green War’-activist gezien; net als Samson aldoor woest op Shell en walvisvissers. En dan later, als het wilde haar is uitgevallen, een lijsttrekker die altijd gelijk wil hebben, zo drammerig en verbeten dat op den duur niemand voor zijn gelijk wil strijden. Het gelijk moet je gegund worden. De PvdA en Ajax hebben trouwens hetzelfde probleem: ze concurreren met het eigen verleden, een niet te winnen strijd.

soccerfanshop.nl

Iedereen van boven de achttien mag stemmen. Ook mannen die nooit een krant lezen en als ze dat wel doen, alleen het sportkatern. Mannen die door desinteresse geen verstand van politiek hebben, maar wel van voetbal, waarover ze alles wat los en vast zit opslurpen. Ze hebben geen idee wie er in het buitenland regeert, maar weten wel wie er bovenaan staan in de voetbalcompetities over de grens. Over de EU hebben ze geen mening, wel over de kleine landendiscriminatie in de Champions League. Mannen die schijt hebben aan het broeikaseffect en bij een opkrabbelend Nederland denken aan Oranje dat weer deelneemt aan een eindtoernooi. Over de politiek en de zogenaamde toekomst van de natie mogen deze kerels stemmen, maar over het voetbal, daar waar hun hart ligt, hebben ze niks te zeggen.

Stel: er zou een systeem worden ingevoerd waarin de bondscoach democratisch wordt gekozen. Dan zou Danny Blind nooit bondscoach zijn geworden. En dat wist Danny zelf ook; hij voelde het, constant. Daarom zat Danny zo in elkaar gedoken, enigszins bedeesd pratend, zijn rol als bondscoach te vertolken tijdens persconferenties. Zelden liet hij zien ervan te genieten; het is alsof hij zich excuseerde: ik weet ook wel dat ik hier eigenlijk niet had mogen zitten. Danny voelde dat het in zijn rug ontbrak aan steun, aan vertrouwen van het volk. Tegen beter weten in hoopte hij op een goede afloop.

Danny deed me, als Arnhemmer, denken aan Rob Maas. Rob mocht als assistent Peter ‘Diederik’ Bosz opvolgen bij Vitesse, maar niemand nam de immer bloedserieuze Rob serieus. Mannen als Danny en Rob, die niet op hun plek zijn en dat weten, zijn voortdurend bang. Bang voor spelers, bang voor de pers, bang voor de ontmaskering. Bij goede trainers werkt het andersom: spelers en pers zijn bang voor de coach.

Mij lijkt het wel wat: een bondscoachverkiezing die moet voorkomen dat mannen als Leo Beenhakker en Danny Blind de belangrijkste baan van Nederland krijgen, op een moment dat een ander daar duidelijk meer geknipt voor is. Eens in de vier jaar naar de voetbalstembus. Want: Oranje is toch van ons? Om te beginnen geven we alle mannen boven de achttien jaar een stempas. Het stemrecht voor vrouwen stellen we nog even uit. Voor je het weet zitten we opgescheept met Ruud Gullit of Hans Kraay junior,  want die ‘hebben wel iets’. Of, nog erger, Daniel de Ridder.

Het leukst lijken me de debatten. Eigenlijk jammer dat het twintig jaar geleden niet bestond: de bondscoachverkiezing. Het geknetter als de verongelijkte Louis van Gaal het opneemt tegen de ‘visieloze’ Guus Hiddink en de verrassend hoog in de peiling staande Fritz Korbach. Fritz, die in het RTL-debat wordt aangevallen om zijn ouderwetse trainingsmethodes en het verwijt pareert dat hij Duits bloed heeft (aangelengd met een verantwoord alcoholpromillage) met: “Ja, en? Het staat letterlijk in het volkslied. Ben ik van Duitse Bloed! En wees eerlijk: een beetje Duits winnaarsbloed zou niet gek zijn, toch?”

Maar serieus: waarom geen gekozen bondscoach? Het volk is sowieso intelligenter dan de Bert van Oostveens en Hans van Breukelens van deze wereld.