Roel Cramer is assistent-coach van Qingdao Red Lions FC en werkzaam als manager van de jeugdafdeling van de club. Voor Staantribune schrijft hij elke maand een column over zijn verblijf in China en over het Chinese voetbal.

“Pas op de jeugd. Je weet niet hoe ze zich ontwikkelen zal”, zei China’s beroemdste wijsgeer Confucius al eeuwen geleden. Ontwikkeling van het jeugdvoetbal, dat is op dit moment het speerpunt van het Chinese voetbalbeleid. Aangejaagd door de 50 puntenrichtlijn van president Xi Jin Ping, is men in heel China bezig het jeugdvoetbal te (her)structureren.

Waar sommige veranderingen in China erg snel gaan, zoals de ontwikkelingen in de technologie, gaat de verandering van de Chinese cultuur erg traag. De Chinese cultuur bestaat niet voor niets al meer dan 5000 jaar, deze kan wel tegen een stootje.

Nieuwe ontwikkelingen van buitenaf worden vaak stelselmatig buiten de deur gehouden. Pas nadat er een Chinese variant beschikbaar is of men bereid is aan de eisen van de Chinese autoriteiten te voldoen, krijgt men toegang tot de markt.Dat men bij de Chinese voetbalbond op papier van plan is om een jeugdvoetbalcompetitie en organisatie naar Westers model op te zetten, betekent niet dat dit ook daadwerkelijk op die manier zal gaan gebeuren. Op het moment is men hard bezig om te zorgen dat er een systeem komt zodat jeugdvoetballers zich kunnen registeren bij een voetbalclub en deze clubs recht hebben op een vergoeding bij overschrijving naar een andere club.

Daarnaast zijn de licentie-eisen voor alle profclubs flink uitgebreid en moeten voortaan alle profclubs beschikken over een volwaardige jeugdopleiding. Omdat dit zeer recente ontwikkelingen zijn is het afwachten hoe dit beleid daadwerkelijk zal worden gehandhaafd. Uiteindelijk zal de hoeveelheid druk vanuit Beijing bepalen hoe strikt de clubs zich aan dit nieuwe voetbalbeleid zullen houden.

Zoals in een eerdere column beschreven beschikken wij bij de Qingdao Red Lions over twee locaties in de stad: Laoshan, een zeer welvarend gedeelte van de stad aan het strand, en Licang. Licang is een gedeelte van de stad dat nog niet zo ontwikkeld is. Dit gedeelte van Qingdao staat vol met gebouwen in aanbouw, bezit nog veel oude en slecht onderhouden wegen en de inwoners verplaatsen zich nog veelal op scooters. Ook maak je hier nog mee dat auto’s speciaal stoppen en beginnen te toeteren als ze een laowai (buitenlander) over straat zien lopen.

Het welvaartsniveau ligt beduidend lager dan in Laoshan en daar zijn de manieren en gebruiken soms dan ook naar. Daarentegen brengt de academie verhoudingsgewijs meer talentvolle jeugdvoetballers voort dan het rijke Laoshan. De voetbalwijsheid dat overvloed niet de beste kweekvijver is voor voetbaltalent, blijkt ook in China van toepassing te zijn.

Sinds een aantal maanden maken de meest talentvolle voetballers van onze jeugdacademie kans op een spiksplinternieuw paar voetbalschoenen van een van onze sponsoren. Ieder maand wordt er een Speler van de Maand gekozen. Naast de nieuwe voetbal schoenen wordt er een korte video van de speler gemaakt waarin de coaches hun keuze toelichten en de speler in kwestie toespreken.

Vervolgens wordt de video online gedeeld. Voor de jeugdspelers en niet te vergeten hun ouders is dit een extra motivatie om het voetballen serieus te nemen. En wij kunnen op deze manier laten zien dat er naast school ook andere zaken, zoals buitenspelen en sporten, nieuwe vriendschappen en plezier, belangrijk zijn voor de ontwikkeling van een kind.

Na bijna twee jaar heeft onze voetbalclub nu vrijwel alle ingrediënten van een voetbalvereniging zoals wij die in Nederland kennen: spelers, een contributiesysteem, clubtenues, trainers, maandelijkse evenementen, een Speler Van De Maand-verkiezing en de benodigde voetbalfaciliteiten. Twee verschillen met Nederland zijn het gebrek aan georganiseerde jeugdcompetities en het ontbreken van vrijwilligers die de verenigingscultuur bepalen en in standhouden.

Dat Nederland beschikt over een unieke voetbalcultuur en een bijkans perfecte voetbalorganisatie, komt mede door het grote aantal vrijwilligers (scheidsrechters, wasvrouwen, materiaalmannen, penningmeesters en jeugdcoaches) dat week in week uit bereid is haar steentje bij te dragen aan de Nederlandse voetbalsport. En dat over het algemeen in ruil voor een spreekwoordelijke gevulde roze koek of een biertje aan het eind van de dag.

De kans lijkt zeer klein dat men in China ook een vergelijkbare voetbalcultuur zal krijgen. Op eigen initiatief een vrijwillige bijdrage leveren aan de gemeenschap komt (tot op heden) niet op in het hoofd van de gemiddelde Chinees.

Momenteel is het in het Chinese jeugdvoetbal bij veel organisaties een kwestie van zo snel mogelijk zoveel mogelijk geld verdienen en wordt er niet aan de lange termijn gedacht. Wat dat betreft is er een beetje gebrek aan liefde voor de voetbalsport. Het soort liefde waarmee wij in Europa bijna vanzelfsprekend opgroeien.

Het is opvallend dat van de vele Chinezen die zich op dit moment met het jeugdvoetbal bezighouden, een aantal geen of weinig affiniteit met de sport heeft. In dit soort gevallen blijft het gissen naar de daadwerkelijke motieven. De eer als beloning blijkt eveneens in het Chinese jeugdvoetbal voor velen niet meer voldoende.

En hoe gaat het momenteel met de Red Lions?

Afgelopen maand zijn de beroemde zomerse bierfestivals van Qingdao begonnen. Met dit jaar een record aantal toeristen. Ondertussen bereid het eerste elftal van de Red Lions zich voor op het spelen van de regionale finales in midden Augustus. Hoofdcoach Guo heeft al het vertrouwen in een goed resultaat.

Verder zijn wij met de jeugdacademie druk bezig met de zomerkampen. Een van onze jeugdspelers, Engelse naam Jeffrey, werd afgelopen maand een week lang gevolgd door een cameraploeg voor een programma over het Chinese jeugdvoetbal. Later dit jaar wordt deze mini-documentaire uitgezonden op nationale Chinese TV. Ook zijn jeugdcoaches, waaronder ondergetekende, komen erin voor. Hier is de documentaire alvast online te bekijken.