Roel Cramer is assistent-coach van Qingdao Red Lions FC en werkzaam als manager van de jeugdafdeling van de club. Voor Staantribune schrijft hij elke maand een column over zijn verblijf in China en het Chinese voetbal.

De Chinese president Xi Jin Ping heeft een grote droom: in 2050 moet China een voetbalgrootmacht zijn, het land moet het WK hebben georganiseerd én gewonnen. Xi Jin Ping is, zoals elke Chinese leider, ‘een man met een plan’. Hij heeft dit voetbalplan gepresenteerd in een vijftig-punten richtlijn.
De ontwikkeling van het jeugdvoetbal – het aanleggen van voetbalvelden, het organiseren van competities en het oprichten van voetbalscholen – staat daarin centraal. Aangezien de organisatie van het jeugdvoetbal in China momenteel nog niet te vergelijken is met die in West-Europa, wordt het plan afgesloten met de volgende twee woorden: Promote improvement.

soccerfanshop.nl

Daarvan is in de afgelopen twee jaar voldoende zichtbaar geworden in China: Guangzhou Evergrande bezit inmiddels de grootste voetbalschool ter wereld, teams op het hoogste niveau in China dienen voortaan jeugdspelers (onder de 23 jaar) op te stellen en overal in het land schieten voetbalvelden als paddenstoelen uit de grond. Daarbij is het aantal buitenlandse voetbalcoaches de afgelopen jaren vertienvoudigd en wordt er op vrijwel elke school voetballes gegeven. Als klap op de vuurpijl lijkt het erop dat het Chinese elftal onder 20 komende jaren haar kunsten gaat vertonen in een Duitse (!) competitie.


Ook in Qingdao is de enorme aandacht voor het jeugdvoetbal merkbaar. Omdat het voetbal, voor Chinese begrippen, in deze stad al redelijk goed is georganiseerd, heeft de voetbalbond Qingdao aangewezen als een van de steden vanaf waar het jeugdvoetbal een vlucht naar voren moet nemen.

Het aantal initiatieven voor het organiseren van toernooien en competities neemt de afgelopen jaren toe. Jammer genoeg geldt dit tot nu toe alleen voor het schoolvoetbal. De voetbalclubs hebben veel moeite om wedstrijden voor de jeugd te organiseren, laat staan een solide competitieprogramma voor de jeugd te creëren.

Ongeveer negen maanden geleden zijn wij, de Qingdao Red Lions, gestart met een voetbalacademie voor de jeugd. Momenteel hebben we meerdere academies verspreid over de stad. Ook geven we les op enige publieke scholen in de buitenwijken van Qingdao en bezoeken we regelmatig internationale scholen om voetballes te geven.

Onze grootste academie bevindt zich in Laoshan, een beetje het ‘Zonnedael’ van Qingdao. Met de zee en het strand om de hoek een heerlijke locatie om te wonen en te trainen. De meeste voetballers van deze academie, die vrijwel allemaal in Laoshan wonen, hoeven niet bang te zijn dat ze met een buskaartje in de hand gedrukt richting het voetbalpark worden gestuurd. Vrijwel alle kinderen worden gebracht. Van Tesla tot Hummer, van Rolls Royce tot Jaguar, alles komt voorbij. Sommigen worden met de auto tot aan het hek van het voetbalveld gebracht, waar vanaf de achterbank één van onze spelertjes in Red Lions-tenue uit komt rollen.

Aan luxe is er zeker geen gebrek. Zo hebben we een verjaardagsfeestje meegemaakt waarbij er twaalf man personeel langs de lijn stond te wachten en een taart van een halve meter doorsnede het veld werd opgedragen. En dat voor de achtste verjaardag van een van onze spelertjes. De Chinese rijkdom lijkt soms geen grenzen te kennen.

Voetbal is ‘hot’ in China en veel ouders willen dan ook dat hun kind het voetballen in ieder geval één keer probeert. Daarbij hopen de ouders dat de nodige lichaamsbeweging hun kind goed doet (overgewicht bij kinderen is ook in China een groeiend probleem), zij nieuwe vriendjes maken, gewend raken aan westerlingen en natuurlijk hun voetbalkwaliteiten verbeteren.

Het valt op dat onze spelertjes bijna geen vrije tijd hebben. Het gehele weekend wordt volgepland met muzieklessen, schildercursussen, skatelessen en uiteraard voetbal. Voor veel ouders (en grootouders) is het dan ook doodnormaal om het gehele weekend door te brengen aan de zijlijn van een sportveld of achter een glazen wand. Met uiteraard de telefoon in de aanslag om foto’s van hun (klein)kind te maken.

Het niveau van het Chinese jeugdvoetbal is over het algemeen laag. Het is duidelijk nog in ontwikkeling. Het aantal locaties waar kinderen kunnen voetballen, is tot nu toe beperkt en als zij uit school komen, worden ze geacht huiswerk te gaan maken. Veel Chinese ouders stellen duidelijk prioriteiten. Sport wordt nog steeds gezien als iets onbelangrijks.

Daarnaast valt op dat veel spelertjes niet gewend zijn om in het veld aan anderen te denken. De meeste Chinese kinderen zijn namelijk enig kind en het ‘samen is niet alleen’-gevoel van teamsport lijkt soms geen vat op de Chinese jongetjes te hebben. Hopelijk heeft de toestemming van de overheid om meer dan een kind te mogen krijgen een positieve invloed. In onze academie zien wij daar al hoopgevende signalen van.

Naast een groot aantal Chinezen, hebben wij ook een aantal WaiGuoRen (Chinees voor buitenlander) in onze academies. Zo hebben we onder meer een tweeling Rode Duivels die hun manieren van juichen thuis voor de spiegel oefenen, een ‘Messi’ van acht jaar oud, waarmee de spelers van ons eerste elftal nu al op de foto willen, een Fransman en een aantal Zuid-Koreanen die voor hun tiende verjaardag al drie talen vloeiend spreken, en een Canadese Chinees die tijdens een training even tweeduizend RMB (driehonderd euro) uit zijn trainingsbroek tevoorschijn haalde. Kortom, een mooie mix van kinderen van over de hele wereld. Het jaarlijkse kerstfeest, dat normaal gesproken in China niet wordt gevierd, kan daarom niet overgeslagen worden.

Overigens zijn wij niet de enige buitenlandse voetbaltrainers die actief zijn in Qingdao. Zo hebben FC Barcelona (Bescola) en FC Bayern München zich de afgelopen jaren verbonden aan een of meer voetbalclubs uit Qingdao. Onderling spelen wij al regelmatig wedstrijdjes. In samenwerking met deze clubs kan er hopelijk in de nabije toekomst, onder toeziend oog van de voetbalbond van Qingdao, begonnen worden met het opzetten van een stadscompetitie voor de jeugd. In enkele steden in China is men al volop bezig met dit proces. In Shenzhen, gelegen naast Hongkong en de meest westerse stad van China, heeft het jeugdvoetbal afgelopen jaren enorme sprongen gemaakt.

Een van de meest toonaangevende voetbalacademies van Shenzhen heeft een Nederlandse eigenaar, Evert Munnich. Na een klein decennium in Shenzhen weet Munnich als ondernemer inmiddels van de hoed en de rand wat betreft zakendoen in China. Hij spreekt vloeiend Chinees en is hard op weg om met zijn FC Shenzhen Greenfields de beste club van Shenzhen te worden. Afgelopen jaar is hij met een aantal teams naar Europa vertrokken om zich daar te meten met topjeugdteams. Ondanks dat Evert constateerde dat de echte drive om te willen winnen bij zijn talenten nog ontbreekt, heeft hij veel vertrouwen in de toekomst van het Chinese voetbal. Nog 33 jaar te gaan tot 2050.

Tot slot: de Qingdao Red Lions voetbalden ook nog deze maand. Zo werd onder meer een 4-1 overwinning geboekt in de stadscompetitie tegen KunPeng, de voormalig amateurkampioen van China. Wat begon als een typische Chinese wedstrijd met heel veel overtredingen, erg traag spel en vrijwel geen kansen, werd in de tweede helft een aardig schouwspel met als hoogtepunt een schitterende lob à la Raul Gonzalez Blanco van spits Liu Yi, waarmee hij de 4-1 op het scorebord zette. Qingdao Red Lions still going strong!