De supporters van Boca Juniors moesten er tien jaar op wachten, maar op 13 juli 2015 was het eindelijk zover: ‘hun’ Carlos Tévez keerde terug. In de vroege avond verzamelden ruim veertigduizend uitzinnige fans zich in een bomvolle Bombonera, de voetbaltempel van de Argentijnse volksclub. Niemand wilde de presentatie van Tévez missen, dus ook clubicoon Diego Maradona was erbij. De comeback maakte zoveel los in het voetbalgekke Argentinië, dat het evenement live werd uitgezonden op de nationale televisie. Vandaag viert de kleine grote verlosser van Boca zijn 32ste verjaardag.

Met enige regelmaat keren Argentijnse voetballers terug naar het thuisland. Denk aan Juan Sebastián Verón, Diego Milito of Javier Saviola. Het zijn vaak spelers die het in Europa nét niet hebben gemaakt of rustig komen afbouwen. Volgens sportjournalist Daniel Edwards van de Buenos Aires Herald geldt dat absoluut niet voor Tévez: “Hij is een van de beste aanvallers ter wereld, topscorer van de Serie A en speelde vorig jaar nog de finale van de Champions League. Dat hij voor Boca heeft gekozen, zegt veel.”


Ook de timing van Tévez is belangrijk: Boca heeft al vier jaar geen titel gewonnen, wat onacceptabel is voor een topclub in Argentinië. Daarnaast werd het team door aartsrivaal River Plate uitgeschakeld in de halve finale van de Copa Libertadores, de Zuid-Amerikaanse variant van de Champions League.Boca2Nu kan Boca weer juichen: Tévez heeft zich ontpopt als een echte leider die het team weer aan het voetballen heeft gekregen. De terugkeer naar Argentinië heeft de vedette bloed, zweet en tranen gekost. Edwards legt uit waarom: “Verdedigers spelen in Argentinië veel harder dan in Europa. Vooral vedettes moeten het ontgelden. Ze worden niet beschermd door de scheidsrechters. In de eerste vijf wedstrijden voor Boca kreeg Tévez 25 overtredingen tegen. Meer dan welke speler ook.”

Bloed, zweet en tranen
Tévez klaagt niet. Carlitos (kleine Carlos) heeft het namelijk nooit gemakkelijk gehad. Hij is geboren in Fuerte Apache, een wijk die zo gevaarlijk is dat de ingangen worden bewaakt door de militaire politie. De troosteloze torenflats aan de rand van de hoofdstad Buenos Aires vormden het decor waartegen de sterspeler opgroeide.

Al op jonge leeftijd kreeg Carlos (geboren als Carlos Martínez) de nodige tegenslagen te verwerken: zes maanden na zijn geboorte werd hij door zijn moeder verlaten. Zijn biologische vader, Carlos Senior, erkende hem niet. Tot overmaat van ramp kreeg de tien maanden oude Carlos per ongeluk kokend water over zijn gezicht en nek. Aan het ongeval hield hij zijn wereldberoemde littekens over.

Dat de familie van Carlos niet immuun was voor de problemen in Fuerte Apache, werd duidelijk toen Carlos Senior tijdens een vuurgevecht om het leven kwam. 23 kogels maakten een einde aan zijn leven. Carlitos was krap zes jaar oud. Gelukkig kon de jonge Carlos rekenen op de zorg van oom en tante Tévez, wiens achternaam hij overnam. Zij wisten hem met enige moeite op het juiste pad te houden. Terwijl zijn vriendjes steeds verder verstrikt raakten in een web van drank, drugs en geweld, bleef Carlitos gefocust op de bal. Het bleek zijn redding: via All Boys kwam hij bij Boca Juniors terecht. Vanwege zijn afkomst kreeg de jonge prof de bijnaam ‘El Apache’.

In Staantribune #3 staat het volledige artikel van Remi Lehman over Carlos Tévez en Boca Juniors. Het magazine is los verkrijgbaar in de webshop of in een 4-in-1-pakket met alle andere nummers van Staantribune voor slechts € 27,95 (inclusief verzendkosten).

mockup_tevez_nr03