Afgelopen zondag (4 september) was het precies tien jaar dat de Italiaanse oud-voetballer Giacinto Facchetti overleed. Voor de jongere generatie behoeft zijn naam wellicht enige uitleg.

Geboren in 1942, behoorde Facchetti tot de grootste voetballers van zijn generatie. Niet alleen door zijn in Italië destijds uitzonderlijke lengte (1.88 meter), maar vooral door zijn manier van spelen. De combinatie van zijn elegante balbehandeling en zijn drang naar voren maakte hem in het land van de catenaccio exceptioneel.

soccerfanshop.nl

Het heeft hem heel wat prijzen opgeleverd, zowel met zijn club Internazionale als met de Squadra Azzurra. Die hij beide trouw bleef tot aan het einde van zijn carrière. Bandiera wordt zo iemand in Italië genoemd en Facchetti was er tussen 1960 en 1978 een van het meest succesvolle soort. Naast vier scudetti won hij in het blauw-zwart van Inter ook een Italiaanse beker, twee Europa Cups voor landskampioenen en werd hij ook nog tweemaal wereldkampioen.

Door zijn integere reputatie als speler en als mens, stond hij boven alle partijen. Tifosi van Inter of juist niet, Facchetti was voor iedere Italiaan een speler om trots op te zijn. Als aanvoerder van de Azzurri was hij steunpilaar en gezicht van het team dat in 1968 Europees kampioen en twee jaar later vice-wereldkampioen werd in Mexico.

In 1978 werd Facchetti als 35-jarige opgeroepen om mee te gaan naar het WK in Argentinië. Hij bedankte omdat hij vond dat hij op dat moment onvoldoende meerwaarde voor het team kon hebben. Bondscoach Bearzot waardeerde zijn eerlijkheid, maar accepteerde geen nee. En dus ging Facchetti mee als een veredelde non playing captain. Om de jonge selectie waar mogelijk bij te staan. Eerlijkheid ten koste van eigen glorie.

Zijn nummer 3 wordt als eerbetoon niet meer gedragen bij Inter. Dat Facchetti als verdediger ook nog op een andere manier boven iedereen uittorende, blijkt wel uit een record dat nog altijd overeind staat: hij is met 59 doelpunten op zijn naam de meest scorende verdediger aller tijden in de Serie A. Dat is hij niet toevallig geworden. Want in de jeugd was hij aanvaller en won hij zelfs de honderd meter sprint op een jeugskampioenschap in elf seconden. Ook als presidente van Inter was hij succesvol, tot hij op 64-jarige leeftijd overleed aan kanker.

Anno 2016 mist Internazionale zijn inbreng meer dan ooit.

Illustratie: Osvaldo Casanova