Op sommige dagen kleurt een kroeg in Amsterdam voor heel even oranje-bordeaux-rood. Dan komen de leden van de Amsterdam Roma Club bijeen om samen wedstrijden te kijken van hún AS Roma. Zoals vorige week woensdag, toen Roma het in Nou Camp opnam tegen FC Barcelona in de kwartfinale van de Champions League (inmiddels weten we hoe dat tweeluik afliep!). Staantribune was erbij.

Ruim een uur voor de wedstrijd zijn de eerste Roma-vesten al te zien in Café Batavia 1920 aan de Prins Hendrikkade. Rustig een biertje drinkend bereiden de aanwezige Romanisti zich voor op de wedstrijd van vanavond. Francesco Walker, Il Presidente van de Amsterdam Roma Club, is druk bezig om de tafels die gereserveerd zijn voor Roma-fans te versieren met een sjaal.

Walker is bang voor een grote afstraffing. “In de voorgaande jaren hebben we wel vaker tegen een titelkandidaat gespeeld. Dat verliep meestal niet zo soepeltjes. Zo verloren we in 2007 met 7-1 van Manchester United en gingen we in 2014 met 1-7 onderuit tegen Bayern München. Ook onze laatste wedstrijd tegen Barcelona was geen groot succes (6-1 nederlaag, red.).”

De meeste mannen ontmoeten elkaar duidelijk niet voor het eerst. Druk handenschuddend en omhelzend begroeten ze elkaar. De Italiaanse taal overheerst, er zijn nauwelijks Nederlanders in het café. “We kijken alle wedstrijden samen”, vertelt Francesco. “Het voelt bijna als een familie. Normaal zitten we in café De Vliegende Hollander, maar daar zijn ze aan het verbouwen. Als ze over een paar weken maar klaar zijn, spelen we tegen Lazio. Dan kunnen er zomaar honderd Romanisti komen kijken.”

Volumeknop
Op de televisie wordt de 6-1 nederlaag van 2015 getoond. De meeste aanwezigen lijken die klap nog altijd niet helemaal te hebben verwerkt en kijken vol afschuw toe. Maar langzaam komt de sfeer er beter in en wordt de volumeknop van de druk pratende Italianen nog eens aangedraaid.

Als de wedstrijd eenmaal is begonnen, hoeven de Romanisti niet lang te wachten op een kans. Meteen na de aftrap veren ze al massaal op als Roma voor het eerst doorbreekt. Na vier minuten spelen besluit de barman de muziek uit te zetten, onder luid gejuich van de Italianen. De vreugde wordt nog wat groter als hij het commentaar instelt in het Italiaans.

Handgebaren
De Roma-fans bedienen zich rijkelijk van kreten als Mama Mia! en Forza Roma! en bijbehorende handgebaren. Na negen minuten veren zij weer op als een speler van Roma wordt neergelegd bij de zestien van FC Barcelona. De spanning is van de gezichten af te lezen en enige Italianen proberen de zenuwen weg te roken buiten het café, sommigen met hun neus tegen het raam gedrukt.

Bij een 1-0 ruststand heeft Il Presidente nog goede hoop. “Het had veel erger kunnen zijn. Kijk maar die wedstrijden van voorgaande jaren.” Francesco studeerde aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en rondde een master af in Enschede. Hij komt nog regelmatig in zijn geboorteplaats Rome. “Ik probeer ook zo vaak mogelijk een wedstrijd van Roma te bezoeken. Dan hebben we een groot spandoek met ‘Amsterdam’ erop in Stadio Olimpico hangen. Ook toen Roma bij Feyenoord speelde voor de Europa League, was ik erbij.”

Wietwalm
Kort na rust zakt de hoop in de schoenen van de aanwezige fans. Waar sommigen met de handen in het haar zitten, liggen andere supporters versuft onderuitgezakt op de bank. Of dat door de 3-0 tussenstand komt is de vraag. Als de buitendeur opengaat, trekt een enorme wietwalm naar binnen.

Even staat Café Bavaria op zijn kop als AS Roma de 3-1 scoort. Een kleine Italiaan lanceert zichzelf van blijdschap door de kleine kroeg. “Forza Roma!” Wat volgt zijn weer vijftien levendige minuten, met een hoop geschreeuw en leuzen als Daje! en Cojone!. Uiteindelijk moeten de fans genoegen nemen met een 3-1 nederlaag. Alessandro Rosa uit Rome wil na afloop niet bij de pakken neerzitten. “Ik geloof er nog altijd in. Misschien dat we in de return wat meer geluk hebben…”