De derde en laatste druk van het boek Van Middlesbrough naar Millwall is uit! Je kunt het succesvolle boek nu ontvangen als welkomstgeschenk als je abonnee wordt van StaantribuneEen interview met bestseller-auteur Joris van de Wier.

Hoe kwam je op het idee een boek te maken over acht clubs uit rauwe (industrie)steden?
“Dat kwam vooral door de Brexit. Ik woon in het Verenigd Koninkrijk, maar zelfs hier werd niet verwacht dat Britten voor de Brexit zouden stemmen. Met name in de oude industriële centra van Engeland bleek een enorme beweging te zijn die enorm anti-EU is en daar was ik wel benieuwd naar. Daarnaast zijn juist die plekken bolwerken van voetballiefde. Door die combinatie wilde ik een boek schrijven over rauwe clubs, die hebben mij sowieso altijd al gefascineerd.”


Je hebt in je boek acht clubs belicht. Waren er clubs die net buiten de boot vielen?
“Op de originele lijst stonden tien clubs, want dat is een mooi rond aantal. Toen ik merkte dat ik daardoor verhalen moest inkorten, heb ik besloten er twee te schrappen. Dat waren Hull City en Easington Colliery. De eerste is komend jaar ‘City of Culture’ en daar worden de supporters flink belachelijk mee gemaakt. Hull is namelijk helemaal geen plaatje. Maar er speelde zoveel rondom die club, dat ik vreesde dat bij het uitkomen van het boek het verhaal al achterhaald zou zijn. Dat was de belangrijkste reden om Hull te schrappen. Easington Colliery is een mijnwerkersplaatsje in het noordoosten. Ik had ze er heel graag in gehad, maar de contacten verliepen moeizaam en ik wist niet zeker of ik er wel een heel hoofdstuk aan kon wijden. Vandaar dat zij de tweede club waren die sneuvelde.”

Welke stad beviel je het best?
“Burnley. Dat is echt een stadje dat een openluchtmuseum moet worden. Het ziet er daar nog net zo uit als zestig jaar geleden, met huizen van kalksteen en overal schoorstenen uit de tijd dat de stad nog een textielcentrum was. Ondanks dat Manchester dichtbij ligt, zie je in de stad amper gloryhunters. Misschien dat die zich niet willen vertonen daar, maar tijdens mijn bezoek heb ik wel gemerkt dat de liefde voor Burnley heel diep zit. Het klinkt als een cliché, maar voor veel mensen daar is de club echt het enige dat ze hebben en daar zijn ze trots op.”

Je bezocht ook Millwall, terwijl die club in het mondaine Londen ligt.
Waarom?

“Bermondsey, de wijk waarin Millwall ligt, is misschien wel het laatste stuk van Londen dat nog niet helemaal ‘verhipsterd’ is. Maar toch, het staat erg onder druk. Projectontwikkelaars willen de club daar eigenlijk weg hebben en er dure flats bouwen voor expats die in de financiële sector werken. De eerste slag heeft de club gewonnen, maar het verleden heeft uitgewezen dat het grote geld eigenlijk altijd wint. Het wordt interessant om te zien hoe dat gaat aflopen.”

De derde en laatste druk van je boek is nu uit. Had je verwacht dat je boek zo’n succes zou worden?
“Verhalen over Engelse clubs uit rauwe steden zijn niet echt mainstream, dus het is altijd afwachten hoe zoiets gaat lopen. Dat er nu al meer dan 3.000 boeken zijn verkocht, verbaast mij wel een beetje. Veel voetballiefhebbers houden blijkbaar van dit soort clubs, in plaats van de commerciële clubs uit de gelikte Premier League.”

Hoe kom je voor zo’n boek in contact met de juiste personen in Engeland? 
“Voornamelijk dankzij social media als Twitter, Facebook en Instagram. Ik vond op die manier veel mensen die mij verder konden helpen met m’n boek. Wat dat betreft heb ik veel respect voor journalisten in het pre-internettijdperk. Toen was het veel uitzoekwerk. Wat mij meeviel, was dat de meeste clubs goed meewerkten, gek genoeg vooral de grote clubs. Burnley, Stoke City en Wolverhampton Wanderers waren enorm behulpzaam en ook aan Middlesbrough, Barnsley en Wigan heb ik veel gehad. Die speelden op dat moment allemaal op de hoogste twee niveaus. Uitgerekend de clubs die destijds in de League One (Millwall) en League Two (Grimsby Town) uitkwamen, wilden niet meewerken. Maar dankzij supporters van die clubs heb ik daar toch nog verhalen kunnen maken, met sommigen heb ik zelfs nog steeds contact.”

Van Middlesbrough naar Millwall is je derde boek. Is het ook het boek waar je het meest tevreden over bent?
“Dat vind ik lastig om te zeggen, ik denk dat alle drie de boeken wel wat hebben. Wel denk ik dat dit het meest journalistieke boek is. De eerste, Terraces & Floodlights, ging over mijn bezoek aan de 92 profclubs van Engeland en is vooral beschrijvend. De tweede, Glorious Hearts, is erg persoonlijk, terwijl Van Middlesbrough naar Millwall vooral een journalistiek boek is geworden, omdat ik veel interviews heb afgenomen. Die afwisseling is wel nodig, want anders val je wat in herhaling.”

Staan er nog nieuwe boeken in de planning?
“Ik ben momenteel bezig met twee boeken. Eentje over de voetballanden uit Pot 6 (de slechtst presterende nationale teams van Europa) die voor het WK 2018 moet uitkomen. Daarvoor heb ik de afgelopen anderhalf jaar San Marino, Kosovo, Andorra, Malta, Liechtenstein, Kazachstan, Georgië, Gibraltar en Luxemburg bezocht en heel veel slecht voetbal gezien. Het tweede boek gaat over voetbal in Merseyside, de provincie waarin Liverpool ligt. Dat zal zich met name focussen op Everton en Liverpool en in iets minder mate op Tranmere Rovers. Enkele kleinere clubs komen ook aan bod. De bedoeling is dat die eind volgend jaar verschijnt onder het Staantribune-label.”

Ontvang het boek Van Middlesbrough naar Millwall (t.w.v. € 19,95, ook verkrijgbaar in de webshop) nu als welkomstgeschenk als je lid wordt van Staantribune. Of bestel het boek nu voordelig in combinatie met Staantribune #12 (Engeland Special).